BGH, απόφ. της 20.9.2016 - 3 StR 49/16 [Συνέργεια σε ανθρωποκτονία διά της υπηρεσίας στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Άουσβιτς] (παρατ. C. Roxin)

ΠΟΙΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ

Τεύχος 11, Νοέμβριος 2017

Νομοθεσία, Νομολογία, Θεωρία & Πράξη του Ποινικού Δικαίου

Εκδίδεται από το 1998 - Μηνιαία έκδοση

Αγόρασέ το στο nb.org

ΦΠ €130.00
ΝΠ €190.00 *

* Οι τιμές περιλαμβάνουν ΦΠΑ.

Θεματολογία νέων άρθρων;

Αν έχετε κάποια ιδέα πατήστε εδώ

Αν έχετε κάποια ερώτηση ή ένα άρθρο για δημοσίευση

πατήστε εδώ

Απόσπασμα

Με την παρούσα απόφαση της 20ής Ιουνίου 2016 (ευρύτερα γνωστή και ως «Απόφαση Gröning»), το γερμανικό Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο (BGH) επικύρωσε την απόφαση του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου του Lüneburg, το οποίο καταδίκασε τον 96χρονο λογιστή σε ποινή φυλάκισης τεσσάρων ετών για συνέργεια σε 300.000 ανθρωποκτονίες διά της υπηρεσίας στον μηχανισμό μαζικών θανατώσεων του στρατοπέδου εξόντωσης Άουσβιτς-Μπίρκεναου. Στο πλαίσιο της υπηρεσίας του στο στρατόπεδο εξόντωσης, ο καταδικασθείς φρουρούσε τις αποσκευές στην αποβάθρα των νεοαφιχθέντων εκτοπισμένων, εμπόδιζε υπό την απειλή βίας ενδεχόμενες πράξεις αντίστασης ή φυγής και απασχολείτο στη «Διοίκηση χρημάτων κρατουμένων». Το Τρίτο Τμήμα του BGH δεν θέτει στην παρούσα απόφαση ως κριτήριο για την κατάφαση της συμμετοχής, την εγγύτερη συγκεκριμενοποίηση των ειδικών επί μέρους πράξεων ως μορφή συνέργειας επί συγκεκριμένων ανθρωποκτονιών – σκεπτικό, το οποίο δυσχέρανε για δεκαετίες τον κολασμό συνεργών σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Λαμβάνει υπόψιν τις ιδιαιτερότητες των πραγματικών περιστατικών, ιδίως την τέλεση των μαζικών ανθρωποκτονιών από το εθνικοσοσιαλιστικό καθεστώς, μέσω ενός πολύπλοκου μηχανισμού, στον οποίο συνέπραττε πληθώρα προσώπων, στο πλαίσιο ενός οργανωμένου μηχανισμού θανάτωσης, χωρίς ιδιόχειρη τέλεση της πράξης. Κριτήριο της κατάφασης της συνέργειας συνιστά η εξέταση του «εγκληματικού συσχετισμού» της ευρύτερης δραστηριοποίησης του κατηγορουμένου στο στρατόπεδο συγκέντρωσης. Στο σχολιασμό του, ο Καθ. Roxin πραγματεύεται μια σειρά καίριων ερωτημάτων: καταρχάς, το ζήτημα του «εγκληματικού συσχετισμού» ως πρόσφορο κριτήριο κατάφασης της συνέργειας σε αξιόποινη πράξη. Ακολούθως, θίγει τη σκοπιμότητα της ποινής σχεδόν εβδομήντα έτη μετά την τέλεση της πράξης και εν τέλει αναλύει πώς συμβαδίζει μία καταδίκη με καθυστέρηση εβδομήντα ετών με τις κρατούσες θεωρίες περί ποινής.

Το παρόν περιεχόμενο είναι συνδρομητικό και πλήρως προσβάσιμο μόνο στους συνδρομητές του περιοδικού.

  • Εάν είστε συνδρομητής παρακαλώ συνδεθείτε εδώ.
  • Εάν θέλετε να γίνετε συνδρομητής αγοραστε το έργο και αποκτήστε πλήρη δικαιώματα πρόσβασης
  • Εάν θέλετε να μάθετε περισσότερα για το πως μπορείτε να γίνετε συνδρομητής στην Ψηφιακή Νομική Βιβλιοθήκη nbonline.gr επικοινωνήστε μαζί μας με email ή τηλεφωνικώς.