ΑΠ 143/2018 [Δεύτερη αίτηση αναίρεσης - Αιτιολογία έφεσης Εισαγγελέα κατά αθωωτικής απόφασης - Ανάγνωση εγγράφων - Απόλυτη ακυρότητα - Υπερασπιστικά δικαιώματα κατηγορουμένου]

ΠΟΙΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ

Τεύχος 11, Νοέμβριος 2018

Νομοθεσία, Νομολογία, Θεωρία & Πράξη του Ποινικού Δικαίου

Εκδίδεται από το 1998 - Μηνιαία έκδοση

Αγόρασέ το στο nb.org

ΦΠ €130.00
ΝΠ €190.00 *

* Οι τιμές περιλαμβάνουν ΦΠΑ.

Θεματολογία νέων άρθρων;

Αν έχετε κάποια ιδέα πατήστε εδώ

Αν έχετε κάποια ερώτηση ή ένα άρθρο για δημοσίευση

πατήστε εδώ

Απόσπασμα

Κατά την έννοια της διατάξεως του άρθρου 514 εδ. γ΄ ΚΠΔ, προϋπόθεση για την απαγόρευση ασκήσεως δεύτερης αιτήσεως αναιρέσεως είναι να έχει προηγηθεί κρίση επί της πρώτης. Στην αντίθετη περίπτωση που η πρώτη εκκρεμεί, παραδεκτά ασκείται εντός της νόμιμης προθεσμίας δεύτερη αναίρεση, η οποία είναι συμπληρωματική της πρώτης και συνεξετάζεται με αυτή. Εν προκειμένω, το Τριμελές Εφετείο, με το να κρίνει τυπικά δεκτή την κρινόμενη έφεση και να επιληφθεί, στη συνέχεια, της κατ’ ουσίαν έρευνάς της, ορθώς κατά τούτο έκρινε και δεν υπέπεσε στην πλημμέλεια της υπέρβασης εξουσίας. Συγκεκριμένα, η εν λόγω έφεση, όπως διατυπώθηκε, περιέχει την απαιτούμενη για το παραδεκτό της ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκτίθενται σε αυτήν οι συγκεκριμένες περί την εκτίμηση των αποδείξεων πλημμέλειες της εκκαλουμένης αθωωτικής απόφασης ως προς την πράξη της ανθρωποκτονίας από αμέλεια, η οποία αποδίδεται στους αναιρεσείοντες και προσδιορίζονται τα αποδεικτικά μέσα, από τα οποία το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο έπρεπε να πεισθεί για την ενοχή του κατηγορουμένου και συνεπώς οι λόγοι για τους οποίους οδηγήθηκε σε εσφαλμένο, κατά τον εκκαλούντα Εισαγγελέα, αποδεικτικό πόρισμα. Ειδικότερα, επισημαίνεται ότι η αθωωτική για τους αναιρεσείοντες κρίση του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου στηρίχθηκε κυρίως στους υπερασπιστικούς ισχυρισμούς των κατηγορουμένων και δεν εκτιμήθηκαν οι καταθέσεις των εξετασθέντων στο ακροατήριο μαρτύρων ιατρών, στοιχεία από τα οποία, κατά τον εκκαλούντα Εισαγγελέα, προέκυπτε η αποδιδόμενη στους αναιρεσείοντες αμέλεια. Περαιτέρω, αναιρείται για τον εκ του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Α΄ ΚΠΔ λόγο αναίρεσης η προσβαλλόμενη απόφαση. Συγκεκριμένα, αν και στο προοίμιο του σκεπτικού αυτής αναφέρεται ότι, εκτός των άλλων αποδεικτικών μέσων, ελήφθησαν υπόψη η από 5.10.2016 έκθεση πραγματογνωμοσύνης καθώς και το από 14.10.2016 διευκρινιστικό της ως άνω πραγματογνωμοσύνης έγγραφο της ίδιας πραγματογνώμονα, τα έγγραφα αυτά δεν περιλαμβάνονται στον κατάλογο των αναγνωσθέντων στο ακροατήριο μετά την εξέταση των μαρτύρων κατηγορίας εγγράφων ούτε προκύπτει ότι αναγνώσθηκαν σε κάποιο άλλο στάδιο της συζήτησης της ένδικης υπόθεσης. Εξάλλου, τα συγκεκριμένα έγγραφα δεν είναι διαδικαστικά, δεν αποτελούν στοιχεία του κατηγορητηρίου ή το υλικό αντικείμενο του εγκλήματος και δεν αναφέρονται διηγηματικά στην προσβαλλόμενη απόφαση, το δε περιεχόμενό τους στο σύνολό του, ενόψει και του ότι πρόκειται περί δύο εγγράφων, δεν προκύπτει από άλλο αποδεικτικό μέσο, έτσι ώστε οι κατηγορούμενοι ή οι συνήγοροί τους να είχαν τη δυνατότητα να λάβουν γνώση αυτού και να προβούν σε δηλώσεις, παρατηρήσεις και εξηγήσεις σχετικές με τα έγγραφα αυτά.

Το παρόν περιεχόμενο είναι συνδρομητικό και πλήρως προσβάσιμο μόνο στους συνδρομητές του περιοδικού.

  • Εάν είστε συνδρομητής παρακαλώ συνδεθείτε εδώ.
  • Εάν θέλετε να γίνετε συνδρομητής αγοραστε το έργο και αποκτήστε πλήρη δικαιώματα πρόσβασης
  • Εάν θέλετε να μάθετε περισσότερα για το πως μπορείτε να γίνετε συνδρομητής στην Ψηφιακή Νομική Βιβλιοθήκη nbonline.gr επικοινωνήστε μαζί μας με email ή τηλεφωνικώς.