ΕΥΡΕΤΗΡΙA (ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ-ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2012)

ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ ΑΣΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ & ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΔΙΚΟΝΟΜΙΑΣ

Τεύχος 8-9/2012, Άυγουστος-Σεπτέμβριος

Περιοδική έκδοση νομολογίας, νομοθεσίας, αρθρογραφίας & πρακτικής

Εκδίδεται από το 2008 - Μηνιαία έκδοση

Αγόρασέ το στο nb.org

ΦΠ €110.00
ΝΠ €160.00 *

* Οι τιμές περιλαμβάνουν ΦΠΑ.

Θεματολογία νέων άρθρων;

Αν έχετε κάποια ιδέα πατήστε εδώ

Αν έχετε κάποια ερώτηση ή ένα άρθρο για δημοσίευση

πατήστε εδώ

ΑΓΩΓΗ

Αδικαιολόγητος πλουτισμός. Έννοια και τύπος προσυμφώνου. Στοιχεία αγωγής αδικαιολόγητου πλουτισμού. Συμψηφισμός. Η εφεσίβλητη προσυμφώνησε άτυπα με την εκκαλούσα να της πωλήσει η τελευταία το επίδικο διαμέρισμά της στην Αμφιλοχία, αντί τιμήματος 110.000 ευρώ, για το λόγο αυτό η εφεσίβλητη της προκατέβαλε 10.000 ευρώ. Μετά τη συμφωνία όμως η εφεσίβλητη διαπίστωσε ελαττώματα, που δολίως είχε αποκρύψει η εκκαλούσα, γι αυτό αναγκάστηκε να αρνηθεί την κατάρτιση της οριστικής σύμβασης και να ζητήσει πίσω την προκαταβολή. Η αγωγή έγινε δεκτή και η έφεση της εκκαλούσας απορρίφθηκε. ΕφΑθ 399/2012,

σελ. 718.

ΑΠΟΔΕΙΚΤΙΚΑ ΜΕΣΑ

Ηχογράφηση από τον ένα γονέα παραπόνων του τέκνου για ανήθικες πράξεις του άλλου (γνωμ.). Ο μη έχων την επιμέλεια γονέας δικαιούται, ενεργώντας αυτοτελώς τόσο στο δικό του όνομα και για δικό του έννομο συμφέρον όσο και ως νόμιμος αντιπρόσωπος του ανηλίκου, να ηχογραφήσει μόνος του την αναφορά του ανηλίκου στις συγκεκριμένες αξιόποινες πράξεις εναντίον του, εκ μέρους του άλλου γονέα, χωρίς να απαιτείται να ζητήσει τη σύμφωνη γνώμη του άλλου γονέα. Είναι επιτρεπτή η προσαγωγή των σχετικών μαγνητοταινιών τόσο στο ποινικό δικαστήριο όσο και στη δίκη για αφαίρεση της επιμέλειας του ανηλίκου από τον φερόμενο ως ασελγήσαντα γονέα. Μελ. Κ. Χριστοδούλου,

σελ. 666.

ΑΠΟΔΕΙΞΗ

Δικαστικά τεκμήρια μπορούν να συναχθούν και από ένορκη βεβαίωση μάρτυρα, η οποία δεν έχει ληφθεί μετά από προηγούμενη κλήτευση του αντιδίκου δύο τουλάχιστον εργάσιμες ημέρες πριν από τη βεβαίωση, εφόσον αυτή δεν έγινε στα πλαίσια της δίκης της διαφοράς, αλλά άλλης δίκης μεταξύ των αυτών διαδίκων για τη λήψη ασφαλιστικών μέτρων. ΑΠ 1342/2010,

σελ. 764.

Συνεκδίκαση αντίθετων αιτήσεων ασφαλιστικών μέτρων συζύγων για επιμέλεια ανηλίκων τέκνων και μετοίκηση. Μη λήψη υπόψη υπεύθυνης δήλωσης που προσκομίζεται από την αιτούσα, με την αιτιολογία ότι αποτελεί μαρτυρία τρίτου προσώπου που έγινε για να χρησιμοποιηθεί στην κρινόμενη υπόθεση. Μη λήψη επίσης υπόψη δύο ενόρκων βεβαιώσεων που προσκόμισε η αιτούσα, δεδομένου ότι έχει προσκομίσει και άλλες, και με την αιτιολογία ότι λαμβάνονται υπόψη το πολύ τρεις για κάθε πλευρά. ΜΠρΘεσ 21525/2012, παρατ. Α. Παπασπυρόπουλος,

σελ. 765.

Το δικαστήριο για να σχηματίσει τη δικανική πεποίθησή του υποχρεούται να λαμβάνει υπόψη του όλα τα νόμιμα αποδεικτικά μέσα που επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι για άμεση και έμμεση απόδειξη, χωρίς να είναι ανάγκη να γίνεται ειδική μνεία και χωριστή αξιολόγηση του καθενός από αυτά. Δεν αποκλείεται το δικαστήριο της ουσίας να μνημονεύει και να εξαίρει μερικά από τα αποδεικτικά μέσα, λόγω της κατά την ελεύθερη κρίση του μεγαλύτερης αξίας τους, αρκεί να γίνεται βέβαιο από το όλο περιεχόμενο της απόφασης ότι συνεκτιμήθηκαν όλα τα αποδεικτικά μέσα που επικαλέστηκαν και προσκόμισαν νόμιμα οι διάδικοι. ΑΠ 1342/2010,

σελ. 764.

ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

Αίτηση ανάκλησης απόφασης ασφαλιστικών μέτρων κατά την ΚΠολΔ 696 παρ.1. Ο μη κληθείς κατά τη συζήτηση της αίτησης, στην οποία εκδόθηκε η προς ανάκληση ή μεταρρύθμιση απόφαση, έχει έννομο συμφέρον, εφόσον επικαλεσθεί ότι δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις για την έκδοση της απόφασης ή ότι, αν ακούγονταν οι απόψεις του, το δικαστήριο θα χρησιμοποιούσε διαφορετικά τη διακριτική του ευχέρεια. Για την παραδοχή δηλαδή της αίτησης ανάκλησης απαιτείται και η επίκληση και πιθανολόγηση είτε διαδικαστικών, είτε ουσιαστικών σφαλμάτων της απόφασης. ΜΠρΑθ 3621/2012, παρατ. Η. Κωσταντίνου,

σελ. 778.

Αίτηση, με αίτημα ανάκλησης απόφασης ασφαλιστικών μέτρων, με την οποία ανεστάλη η επισπευδόμενη από την αιτούσα αναγκαστική εκτέλεση κατά του οφειλέτη καθ’ ου, επειδή η ίδια δεν κλήθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα για να παραστεί στη συζήτηση. Απόρριψη αυτής. ΜΠρΑθ 3621/2012, παρατ. Η. Κωσταντίνου,

σελ. 778.

Αστική διαφορά από τη διεθνή απαγωγή παιδιών. Ρύθμιση από τις διατάξεις της Σύμβασης της Χάγης για τα αστικά θέματα απαγωγής παιδιών και του Καν 2201/2003 για τη «διεθνή δικαιοδοσία και αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε γαμικές διαφορές και διαφορές γονικής μέριμνας». Η διαφορά αυτή δεν είναι ασφαλιστικό μέτρο, αλλά εκδικάζεται κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων για λόγους επιτάχυνσης της διαδικασίας, η οποία ως διαδικασία επείγοντος χαρακτήρα ανταποκρίνεται στις σχετικές επιταγές του άνω Κανονισμού. ΕφΑθ 180/2012,

σελ. 775.

Δημόσια κτήματα. Χρήση αιγιαλού. Από την εισαγωγή του ΚΠολΔ αρμόδιο καθύλην δικαστήριο για την εκδίκαση των διαφορών από τη βεβαίωση με πρωτόκολλο της αποζημίωσης που οφείλεται στο Δημόσιο είναι το Μονομελές Πρωτοδικείο, δικάζοντας κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων. Η απόφαση υπόκειται στα ένδικα μέσα της έφεσης και της αναίρεσης, διότι δεν πρόκειται για λήψη ασφαλιστικού μέτρου, αλλά για παροχή οριστικής δικαστικής προστασίας, λόγω της φύσης όμως των σχετικών υποθέσεων, η εκδίκασή τους γίνεται κατά την διαδικασία των άρθρων 686 επ. ΚΠολΔ. ΑΠ 67/2012,

σελ. 773.

Η ανάγκη λήψης ασφαλιστικών μέτρων δεν είναι αναγκαίο γνώρισμα μόνο των ιδιωτικών διαφορών, αλλά είναι αναγκαίο και για τις διοικητικές διαφορές ουσίας. Ενόψει της έλλειψης δικαιοδοσίας των διοικητικών δικαστηρίων για τη λήψη ασφαλιστικών μέτρων στις άνω διαφορές, η λήψη αυτών εξακολουθεί να υπάγεται στη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων, με ανάλογη εφαρμογή των άρθρων 682 ΚΠολΔ. Αίτηση ασφαλιστικών μέτρων για απαγόρευση έκδοσης εντολής διακοπής ρεύματος, απαγόρευση διακοπής της σύνδεσης παροχής ηλεκτρικού ρεύματος και διόρθωση προσωρινά του ύψους του αναλογούντος τέλους ΕΕΤΗΔΕ. Προσεπίκληση του Ελληνικού Δημοσίου από την καθ’ ης ΔΕΗ. Πρόσθετη παρέμβαση Ελληνικού Δημοσίου. Συνεκδίκαση αίτησης, προσεπίκλησης και πρόσθετης παρέμβασης. Αποδοχή αίτησης και των σχετικών αιτημάτων της. ΜΠρΑθ 4901/2012, παρατ. Κ. Ρούσσος,

σελ. 753.

ΔΑΝΕΙΟ

Σύναψη δανείου μεταξύ ζεύγους που διατηρούσε μακροχρόνιο ερωτικό δεσμό. Ο εναγόμενος δεν εκπλήρωσε τη συμβατική του υποχρέωση απόδοσης των δανεισθέντων ποσών τόσο κατά τη διάρκεια του δεσμού τους όσο και μετά τη λήξη του, παρά τις οχλήσεις της ενάγουσας. Για τα δάνεια αυτά δεν υπογράφηκε κάποιο έγγραφο ούτε συμφωνήθηκε μεταξύ τους συγκεκριμένος χρόνος απόδοσης ούτε επίσης συμφωνήθηκε να καταβληθεί γι’ αυτά τόκος από τον εναγόμενο. Ορθά το πρωτοβάθμιο δικαστήριο δέχθηκε τα ανωτέρω και ότι συνέβησαν λόγω της μακροχρόνιας ερωτικής σχέσης των διαδίκων και έκανε δεκτή την αγωγή. ΕφΘεσ 617/2009,

σελ. 721.

ΔΗΜΟΣΙΟ

Δημόσια κτήματα. Χρήση αιγιαλού. Από την εισαγωγή του ΚΠολΔ αρμόδιο καθύλην δικαστήριο για την εκδίκαση των διαφορών από τη βεβαίωση με πρωτόκολλο της αποζημίωσης που οφείλεται στο Δημόσιο είναι το Μονομελές Πρωτοδικείο, δικάζοντας κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων. Η απόφαση υπόκειται στα ένδικα μέσα της έφεσης και της αναίρεσης, διότι δεν πρόκειται για λήψη ασφαλιστικού μέτρου, αλλά για παροχή οριστικής δικαστικής προστασίας, λόγω της φύσης όμως των σχετικών υποθέσεων, η εκδίκασή τους γίνεται κατά την διαδικασία των άρθρων 686 επ. ΚΠολΔ. ΑΠ 67/2012,

σελ. 773.

ΔΙΑΖΥΓΙΟ

Επί γαμικών διαφορών, στις οποίες περιλαμβάνεται και το διαζύγιο, μεταξύ συζύγων Ελλήνων ή συζύγων εκ των οποίων ο ένας μόνο είναι Έλληνας ή ήταν κατά την τέλεση του γάμου Έλληνας, υφίσταται πάντοτε δικαιοδοσία των Ελληνικών δικαστηρίων και αν αυτά δεν έχουν δικαιοδοσία βάσει του άρθρου 3 παρ.1 ΚΠολΔ. Τα αρμόδια κατά τόπον προς εκδίκαση των διαφορών αυτών είναι καταρχήν τα υπό των άρθρων 22,23 και 39 ΚΠολΔ καθοριζόμενα, διαφορετικά τα δικαστήρια της πρωτεύουσας του Κράτους. Επομένως αγωγή διαζυγίου μεταξύ διαδίκων, εκ των οποίων ο ένας τουλάχιστον ή και οι δύο είναι Έλληνες, με γνωστή κατοικία του εναγομένου στην αλλοδαπή και τελευταία κοινή διαμονή αμφοτέρων των συζύγων στην αλλοδαπή, υπάγεται ελλείψει αρμοδίου κατά τόπον δικαστηρίου εκ των άρθρων 22, 23 και 39 ΚΠολΔ στην καθ’ ύλην και κατά τόπον αρμοδιότητα του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Επειδή η τελευταία κατά τη διάρκεια του γάμου των διαδίκων κοινή ιθαγένεια είναι η Ελληνική, είναι εφαρμοστέο το Ελληνικό δίκαιο. Απαγγελία της λύσης του γάμου μεταξύ των διαδίκων. ΕφΑθ 223/2012,

σελ. 760.

ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ

Επί γαμικών διαφορών, στις οποίες περιλαμβάνεται και το διαζύγιο, μεταξύ συζύγων Ελλήνων ή συζύγων εκ των οποίων ο ένας μόνο είναι Έλληνας ή ήταν κατά την τέλεση του γάμου Έλληνας, υφίσταται πάντοτε δικαιοδοσία των Ελληνικών δικαστηρίων και αν αυτά δεν έχουν δικαιοδοσία βάσει του άρθρου 3 παρ.1 ΚΠολΔ. Τα αρμόδια κατά τόπον προς εκδίκαση των διαφορών αυτών είναι καταρχήν τα υπό των άρθρων 22,23 και 39 ΚΠολΔ καθοριζόμενα, διαφορετικά τα δικαστήρια της πρωτεύουσας του Κράτους. Επομένως αγωγή διαζυγίου μεταξύ διαδίκων, εκ των οποίων ο ένας τουλάχιστον ή και οι δύο είναι Έλληνες, με γνωστή κατοικία του εναγομένου στην αλλοδαπή και τελευταία κοινή διαμονή αμφοτέρων των συζύγων στην αλλοδαπή, υπάγεται ελλείψει αρμοδίου κατά τόπον δικαστηρίου εκ των άρθρων 22, 23 και 39 ΚΠολΔ στην καθ’ ύλην και κατά τόπον αρμοδιότητα του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Επειδή η τελευταία κατά τη διάρκεια του γάμου των διαδίκων κοινή ιθαγένεια είναι η Ελληνική, είναι εφαρμοστέο το Ελληνικό δίκαιο. Απαγγελία της λύσης του γάμου μεταξύ των διαδίκων. ΕφΑθ 223/2012,

σελ. 760.

ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΜΕΣΟΛΑΒΗΣΗ

Πρακτικό δικαστικής μεσολάβησης. Πρακτική εφαρμογή, επιμ. Δ. Σκαρίπας,

σελ. 803.

ΕΚΟΥΣΙΑ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ

Η δικαστική ρύθμιση των οφειλών, που ανοίγει με την αίτηση του άρθρου 4 του Ν 3869/2010 αποτελεί μη γνήσια υπόθεση της εκούσιας δικαιοδοσίας, που εκδικάζεται μεν κατά τις διατάξεις των άρθρων 739 επ. ΚΠολΔ, υπαγόμενη καταρχήν σε κοινές ρυθμίσεις με τις αντίστοιχες γνήσιες υποθέσεις, δεν αποκλείεται όμως και η παράκαμψη επί μέρους κανόνων των άρθρων 739 επ. ΚΠολΔ, που δεν συμβιβάζονται με την οριστική επίλυση ιδιωτικού δικαίου διαφορών. Προβολή εκ μέρους πιστωτή, ένστασης καταχρηστικής άσκησης αίτησης υποκατάστασης. Ειρ Θεσ 1994/2012, παρατ. Α. Κρητικός,

σελ. 781.

ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΗ

Αίτηση, με αίτημα ανάκλησης απόφασης ασφαλιστικών μέτρων, με την οποία ανεστάλη η επισπευδόμενη από την αιτούσα αναγκαστική εκτέλεση κατά του οφειλέτη καθ’ ου, επειδή η ίδια δεν κλήθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα για να παραστεί στη συζήτηση. Απόρριψη αυτής. ΜΠρΑθ 3621/2012, παρατ. Η. Κωσταντίνου,

σελ. 778.

Το Εφετείο έχει την εξουσία να αναστείλει την εκτέλεση απόφασης που κηρύχθηκε προσωρινά εκτελεστή, άσχετα αν χορηγήθηκε ή όχι αναστολή κατά την ΚΠολΔ 912, δικάζοντας τη σχετική αίτηση κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων με την προϋπόθεση ότι η έφεση έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα. Η ουσιαστική βασιμότητα της αίτησης εξαρτάται από την πιθανολόγηση: α) ευδοκίμησης κάποιου λόγου της έφεσης ή της ανακοπής και αν δεν αναφέρεται ρητά στο νόμο και β) από το ότι η εκτέλεση θα επιφέρει ανεπανόρθωτη βλάβη στον αιτούντα. Αίτηση αναστολής εκτέλεσης οριστικής απόφασης, η οποία κηρύχθηκε προσωρινά εκτελεστή κατά τη διάταξή της περί διατροφής του ανηλίκου τέκνου των διαδίκων. Δεκτή η αίτηση εν μέρει. ΕφΑθ 2/2012,

σελ. 779.

ΕΠΙΔΟΣΗ

Η κλήτευση αντιδίκου εγκατεστημένου στην αλλοδαπή για λήψη ενόρκου βεβαιώσεως ως πρόβλημα του επιτρεπτού της remise au parquet (με αφορμή την ΠΠρΑθ 2946/2011). Στην παρούσα ερευνάται σε πρώτο επίπεδο η σχέση διαφορετικών νομικών διατάξεων (ΚΠολΔ 134-136, Σύμβαση Χάγης, Κανονισμός 1393/2007) που ρυθμίζουν το ζήτημα της επίδοσης στην αλλοδαπή ως πρόβλημα της σχέσης του συστήματος της πλασματικής επίδοσης (remise au parquet) με το σύστημα της πραγματικής επίδοσης στο παράδειγμα της κλήτευσης αντιδίκου για την λήψη ένορκης βεβαίωσης. Αφορμή για τα ανωτέρω στάθηκε η ΠΠρΑθ 2946/2011 σύμφωνα με την οποία για την διακοινοτική επίδοση κλήτευσης αντιδίκου στην αλλοδαπή δεν αρκεί η πλασματική επίδοση των ΚΠολΔ 134-136 αλλά η πραγματική επίδοση σύμφωνα με τις διατάξεις του Κανονισμού 1393/2007. Μελέτη Α. Δοβλές,

σελ. 685.

Σε περίπτωση επιδόσεως εγγράφων σε πρόσωπα που διαμένουν στο εξωτερικό, η επίδοση στον Εισαγγελέα δεν αποτελεί τον μόνο τρόπο, αλλά παράλληλα αναγνωρίζεται ρητά και η διαδικασία επιδόσεως που θεσπίζεται από το δίκαιο του τόπου της επιδόσεως. Σύμβαση της Χάγης για την επίδοση και κοινοποίηση στο εξωτερικό δικαστικών και εξωδίκων πράξεων σε αστικές ή εμπορικές υποθέσεις. Προβλεπόμενοι από τη Σύμβαση αυτή τρόποι επιδόσεως. Επίδοση στην εφεσίβλητη, αντιγράφου της έφεσης με κλήση προς συζήτηση, κατά τις διατυπώσεις του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας της Φλώριντα, ήτοι μέσω ταχυδρομικής αποστολής, στην τελευταία γνωστή κατοικία της, στη Φλώριντα. Μη εμφάνιση αυτής, η οποία δικάστηκε σαν να ήταν παρούσα. ΕφΑθ 223/2012,

σελ. 760.

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΑΝΗΛΙΚΟΥ

Ηχογράφηση από τον ένα γονέα παραπόνων του τέκνου για ανήθικες πράξεις του άλλου (γνωμ.). Ο μη έχων την επιμέλεια γονέας δικαιούται, ενεργώντας αυτοτελώς τόσο στο δικό του όνομα και για δικό του έννομο συμφέρον όσο και ως νόμιμος αντιπρόσωπος του ανηλίκου, να ηχογραφήσει μόνος του την αναφορά του ανηλίκου στις συγκεκριμένες αξιόποινες πράξεις εναντίον του, εκ μέρους του άλλου γονέα, χωρίς να απαιτείται να ζητήσει τη σύμφωνη γνώμη του άλλου γονέα. Είναι επιτρεπτή η προσαγωγή των σχετικών μαγνητοταινιών τόσο στο ποινικό δικαστήριο όσο και στη δίκη για αφαίρεση της επιμέλειας του ανηλίκου από τον φερόμενο ως ασελγήσαντα γονέα. Μελ. Κ. Χριστοδούλου,

σελ. 666.

ΕΠΙΦΑΝΕΙΑ

Η μερική (επαν)εισαγωγή του εμπράγματου δικαιώματος της επιφάνειας (Ν 3986/2011). Επιφάνεια είναι το εμπράγματο δικαίωμα φυσικού ή νομικού προσώπου να κατασκευάζει κτίσμα σε έδαφος δημοσίου κτήματος, που δεν του ανήκει, και να ασκεί στο κτίσμα τις εξουσίες, που παρέχει το δικαίωμα της κυριότητας. Ο συγγραφέας παρουσιάζει τις σχετικές διατάξεις του Ν 3986/2011 (άρθρα 18-26), με τις οποίες επανεισάγεται -μόνον όσον αφορά δημόσια κτήματα- ο θεσμός της επιφάνειας του βυζαντινορωμαϊκού δικαίου. Καταρχήν, επιχειρείται ιστορική αναδρομή του θεσμού και της κατάργησής του και σύγκριση με άλλους θεσμούς και αλλοδαπά δίκαια. Στη συνέχεια ο συγγραφέας αναλύει τις ρυθμίσεις του νέου νόμου και καταλήγει ότι, παρόλο που η συγκεκριμένη μερική επανεισαγωγή του θεσμού εξυπηρετεί ορισμένες ειδικές ανάγκες, που συνδέονται με την αξιοποίηση της περιουσίας του Δημοσίου, μπορεί στο μέλλον να εκγενικευθεί και να εξυπηρετήσει και ανάγκες των ιδιωτών, ίσως δε να ενταχθεί και στον ΑΚ. Μελ. Ε. Περάκης,

σελ. 652.

ΕΥΡΕΣΙΤΕΧΝΙΑ

Ζητήματα εφαρμογής του Καν. 44/2001 σε διαφορές από προσβολή ευρωπαϊκού διπλώματος ευρεσιτεχνίας. ΔΕΕ υπόθ. C-616/10, αποφ. της 12.07.2012. Ευρωπαικό Δίκαιο, παρατ. Χρ. Μιχαηλίδου,

σελ. 795.

ΙΑΤΡΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ

Στο χώρο της ιατρικής ευθύνης γίνεται δεκτό ότι θα γίνεται κάθε φορά αναγωγή στην ειδικότητα του κάθε γιατρού για την ανεύρεση του προτύπου επιμέλειας. ΠΠρΛαρ 191/2012 (παρατ. Κ. Φουντεδάκη),

σελ. 723.

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ 44/2001

Ζητήματα εφαρμογής του Καν. 44/2001 σε διαφορές από προσβολή ευρωπαϊκού διπλώματος ευρεσιτεχνίας. ΔΕΕ υπόθ. C-616/10, αποφ. της 12.07.2012. Ευρωπαικό Δίκαιο, παρατ. Χρ. Μιχαηλίδου,

σελ. 795.

ΟΙΚΗΣΗ

Ο δικαιούχος της οίκησης όντας οιονεί νομέας και όχι απλός κάτοχος του βεβαρημένου με την οίκηση πράγματος, βαρύνεται με τις δαπάνες επισκευής ή ανακαίνισης αυτού, όταν αυτές ανάγονται στη συνήθη συντήρησή του, καθώς επίσης διαρκούσης της οίκησης φέρει τα δημόσια βάρη αυτού (φόρους, τέλη ύδρευσης, ηλεκτρικού, καθαριότητας κ.λπ.), ανεξάρτητα αν αυτά έχουν γεννηθεί ήδη κατά την έναρξη της οίκησης ή εμφανίζονται το πρώτο κατά τη λειτουργία της. ΕφΑθ 1023/2009,

σελ. 736.

ΟΜΟΔΙΚΙΑ

Προκειμένου περί αγωγής με αντικείμενο την απόδοση της χρήσεως του μισθίου από περισσότερους του ενός συμμισθωτές, δημιουργείται σχέση αναγκαστικής ομοδικίας, για το λόγο ότι η τοιαύτη διαφορά επιδέχεται ενιαία μόνο ρύθμιση. Στην περίπτωση που ένας από τους αναγκαστικούς ομοδίκους και συγκεκριμένα τους συμμισθωτές, ασκήσει ένδικο μέσο και ειδικότερα έφεση, θεωρούνται εκ του νόμου ως συνασκήσαντες τούτο και οι λοιποί ομόδικοι, οι οποίοι γι’ αυτό καθίστανται και διάδικοι με όλα τα δικαιώματα που προκύπτουν από την ιδιότητα αυτή, μεταξύ των οποίων και το της ακροάσεως. Συνέπεια τούτου είναι η υποχρέωση του ασκήσαντος το ένδικο μέσον και κατά πάσα περίπτωση του επισπεύδοντος τη συζήτηση, να κλητεύσει και τον κατά πλάσμα του νόμου θεωρούμενο ως συνασκήσαντα τούτο ομόδικο, κηρυσσομένης άλλως της συζήτησης απαράδεκτης ως προς όλους και μάλιστα και κατ’ αυτεπάγγελτη έρευνα του δικαστηρίου. ΕφΑθ 318/2012,

σελ. 769.

ΟΤΑ

Διαφορές ουσίας κατά την έννοια της διατάξεως του άρθρου 2 του ΚΔΔ. Η εγγραφή στους καταλόγους της ΔΕΗ συνιστά πράξη προσδιορισμού φόρου και συνεπώς η πράξη αυτή υπόκειται σε προσφυγή ενώπιον των διοικητικών δικαστηρίων, για πλημμέλειες που αφορούν στην ύπαρξη και την έκταση των επιβαλλόμενων με αυτήν υποχρεώσεων προς τους ΟΤΑ. Έκτακτο ειδικό τέλος άρθρου 53 του Ν 4021/2011. Εκχώρηση της αρμοδιότητας των ΔΟΥ προς είσπραξή του, στη ΔΕΗ και στους εναλλακτικούς προμηθευτές ηλεκτρικού ρεύματος, επιβάλλοντας σε περίπτωση μη πληρωμής του λογαριασμού την διακοπή του ηλεκτρικού ρεύματος του υπόχρεου, ως άμεσο μέτρο καταναγκασμού στην καταβολή του, η οποία τελικά θα επιδιωχθεί μέσω του ΚΕΔΕ. Οποιαδήποτε διαφορά ως προς την οφειλή και την καταβολή του εν λόγω τέλους αποτελεί φορολογική-διοικητική διαφορά. ΜΠρΑθ 4901/2012, παρατ. Κ. Ρούσσος,

σελ. 753.

ΠΡΟΣΥΜΦΩΝΟ

Έννοια και τύπος προσυμφώνου. Στοιχεία αγωγής αδικαιολόγητου πλουτισμού. Συμψηφισμός. Η εφεσίβλητη προσυμφώνησε άτυπα με την εκκαλούσα να της πωλήσει η τελευταία το επίδικο διαμέρισμά της στην Αμφιλοχία, αντί τιμήματος 110.000 ευρώ, για το λόγο αυτό η εφεσίβλητη της προκατέβαλε 10.000 ευρώ. Μετά τη συμφωνία όμως η εφεσίβλητη διαπίστωσε ελαττώματα, που δολίως είχε αποκρύψει η εκκαλούσα, γι αυτό αναγκάστηκε να αρνηθεί την κατάρτιση της οριστικής σύμβασης και να ζητήσει πίσω την προκαταβολή. Η αγωγή έγινε δεκτή και η έφεση της εκκαλούσας απορρίφθηκε. ΕφΑθ 399/2012,

σελ. 718.

ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ

Προσβολή προσωπικότητας. Προϋποθέσεις εφαρμογής. Ευθύνη προς αποζημίωση από αδικοπραξία. Στα πλαίσια της λειτουργίας και οικονομικής διαχείρισης επιχείρησης εκδόθηκαν από τους εναγομένους οι επίδικες επιστολές και εξώδικο, πλην όμως αυτοί δεν είχαν πρόθεση να βλάψουν την τιμή και υπόληψη του ενάγοντος και δεν υπερέβησαν το αναγκαίο μέτρο. ΕφΑθ 154/2012,

σελ. 175.

Το Δίκαιο της προσωπικότητας του Ιωάννη Καράκωστα. Βιβλιοπαρουσίαση του Α. Μανιτάκη, Η πρωτογένεια του Αστικού Δικαίου έναντι του Συνταγματικού,

σελ. 705.

Το Δίκαιο της προσωπικότητας του Ιωάννη Καράκωστα. Βιβλιοπαρουσίαση του Ι. Σπυριδάκη, Απάντων μέτρον άνθρωπος,

σελ. 709.

Το Δίκαιο της προσωπικότητας του Ιωάννη Καράκωστα. Βιβλιοπαρουσίαση του Ι. Τέντε, Η προστασία της προσωπικότητας,

σελ. 710.

Εκφάνσεις προσωπικότητας και προστασία τους του Ι. Καράκωστα,

σελ. 713.

ΣΥΜΦΩΝΟ ΣΥΜΒΙΩΣΗΣ

Ιδιωτική αυτονομία και περιουσιακές σχέσεις στο σύμφωνο συμβίωσης. Στο παρόν άρθρο επιχειρείται η ανάλυση του συμφώνου συμβίωσης, που θεσπίστηκε στην Ελλάδα με το Ν 3719/2008. Αρχικά, γίνεται αναφορά στην ελεύθερη ένωση ως νέα μορφή οικογενειακής ζωής. Στη συνέχεια, παρατίθενται τα βασικά χαρακτηριστικά, οι προϋποθέσεις σύναψης και οι τρόποι λύσης του συμφώνου και δίδεται έμφαση στο γεγονός ότι με τη θεσμοθέτηση του συμφώνου συμβίωσης ενισχύεται ακόμη περισσότερο η αρχή της ιδιωτικής αυτονομίας στο ελληνικό οικογενειακό δίκαιο. Μελ. Φ.-Π. Θεοδωροπούλου,

σελ. 672.

ΤΕΚΝΑ

Αστική διαφορά από τη διεθνή απαγωγή παιδιών. Ρύθμιση από τις διατάξεις της Σύμβασης της Χάγης για τα αστικά θέματα απαγωγής παιδιών και του Καν 2201/2003 για τη «διεθνή δικαιοδοσία και αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε γαμικές διαφορές και διαφορές γονικής μέριμνας». Η διαφορά αυτή δεν είναι ασφαλιστικό μέτρο, αλλά εκδικάζεται κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων για λόγους επιτάχυνσης της διαδικασίας, η οποία ως διαδικασία επείγοντος χαρακτήρα ανταποκρίνεται στις σχετικές επιταγές του άνω Κανονισμού. ΕφΑθ 180/2012,

σελ. 775.

Σε περίπτωση μετακινήσεως ή κατακρατήσεως παιδιού, κατά παραβίαση του δικαιώματος επιμέλειας, προβλέπεται υπό την ισχύ του άνω Κανονισμού, η καταρχήν παράλληλη διατήρηση της διεθνούς δικαιοδοσίας του δικαστηρίου του κράτους της προηγούμενης της μετακινήσεώς του συνήθους διαμονής του παιδιού, υπό προϋποθέσεις. Έννοια παράνομης μετακίνησης ή κατακράτησης παιδιού. Λοιπές σχετικές ρυθμίσεις της Σύμβασης της Χάγης. ΕφΑθ 180/2012,

σελ. 775.

ΤΕΛΗ

To Έκτακτο Ειδικό Τέλος Ηλεκτροδοτούμενων Δομημένων Επιφανειών (ΕΕΤΗΔΕ) δεν συνιστά ανταποδοτικό τέλος, αλλά φόρο κατά την έννοια του άρθρου 78 Συντ. ΣτΕ Ολ 1972/2012,

σελ. 739.

Έκτακτο ειδικό τέλος άρθρου 53 του Ν 4021/2011. Εκχώρηση της αρμοδιότητας των ΔΟΥ προς είσπραξή του, στη ΔΕΗ και στους εναλλακτικούς προμηθευτές ηλεκτρικού ρεύματος, επιβάλλοντας σε περίπτωση μη πληρωμής του λογαριασμού την διακοπή του ηλεκτρικού ρεύματος του υπόχρεου, ως άμεσο μέτρο καταναγκασμού στην καταβολή του, η οποία τελικά θα επιδιωχθεί μέσω του ΚΕΔΕ. Οποιαδήποτε διαφορά ως προς την οφειλή και την καταβολή του εν λόγω τέλους αποτελεί φορολογική-διοικητική διαφορά. ΜΠρΑθ 4901/2012, παρατ. Κ. Ρούσσος,

σελ. 753.

ΥΠΕΡΧΡΕΩΜΕΝΑ ΦΥΣΙΚΑ ΠΡΟΣΩΠΑ

Από τα στοιχεία που προσκόμισε ο αιτών και αφορούν την περιουσιακή του κατάσταση, αλλά και από την κατάθεση του μάρτυρα, δεν αποδείχθηκε ότι περιήλθε για κάποιο λόγο σε μόνιμη αδυναμία πληρωμής των χρεών του, αφού δεν αποδείχθηκε κάποιο έκτακτο γεγονός, το οποίο να έλαβε χώρα ώστε να τον οδηγήσει χωρίς υπαιτιότητά του σε αδυναμία να ανταπεξέλθει στα χρέη του, ούτε επικαλείται τέτοιο γεγονός. Αντίθετα εξακολουθεί να είναι υψηλά αμειβόμενος και δεν προέκυψε ότι υπάρχει ουσιώδης διαφοροποίηση στο ύψος της αμοιβής του, ώστε να αδυνατεί να εκπληρώσει τις οφειλές του. Επίσης μέχρι πρότινος εξυπηρετούσε τις περισσότερες οφειλές του, ενώ δεν αποδείχθηκε ότι στη συνέχεια επήλθε κάποιο αιφνίδιο γεγονός που ανέτρεψε τα οικονομικά δεδομένα του, ώστε να επωφεληθεί των διατάξεων του Ν 3869/2010. Απόρριψη αίτησης. ΕιρΑμαρ 1995/2011,

σελ. 792.

Για να υπαχθεί ο οφειλέτης στο ρυθμιστικό πεδίο εφαρμογής του Ν 3869/2010, πρέπει χωρίς δόλο να έχει περιέλθει σε μόνιμη αδυναμία πληρωμής των χρηματικών οφειλών. Κριτήρια περιέλευσης του οφειλέτη σε αδυναμία πληρωμής. Ενδεικτική απαρίθμηση πράξεων που φανερώνουν μόνιμη αδυναμία του οφειλέτη για την εκπλήρωση ληξιπρόθεσμων χρηματικών οφειλών. ΕιρΑμαρ 1995/2011,

σελ. 792.

Ρύθμιση των χρεών του αιτούντος με μηνιαίες καταβολές προς τους πιστωτές του επί τετραετία. Εκποίηση ενός ΙΧΕ ιδιοκτησίας του. Ορισμός εκκαθαριστή. Εξαίρεση από την εκποίηση της κύριας κατοικίας του αιτούντος. Επιβολή υποχρέωσης προς ικανοποίηση του υπολοίπου των απαιτήσεων που θα απομείνει μετά τις καταβολές επί 4ετία και τη διανομή του τιμήματος της εκποίησης με καταβολές σε ισόποσες δόσεις. ΕιρΙωαν 3/2012, παρατ. Α. Κρητικός,

σελ. 785.

Στο προτεινόμενο από τον οφειλέτη σχέδιο διευθετήσεως οφειλών πρέπει να μην προβάλουν αντιρρήσεις ή να συγκατατεθούν όλοι οι μετέχοντες στη διαδικασία πιστωτές. Χωρίς τη σύμπραξη όλων δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό το σχέδιο και εν συνεχεία να επικυρωθεί από το δικαστήριο. Δυνατότητα υποκατάστασης ελλείπουσας συναίνεσης πιστωτή δυνάμει της παρ.3 του άρθρου 7 του Ν 3869/2010. Στην ελλείπουσα συναίνεση του πιστωτή υπεισέρχεται πλέον η θετική συναίνεση του Δικαστηρίου. Προϋποθέσεις για την υποκατάσταση της συναίνεσης του πιστωτή. Έρευνα από το δικαστήριο της βασιμότητας ή μη των προβαλλομένων από τον πιστωτή ή τους πιστωτές αντιρρήσεων. Υπάρχουν τρεις περιοριστικά στο νόμο αναφερόμενες περιπτώσεις, που αποκλείουν στο Δικαστήριο την υποκατάσταση της ελλείπουσας συγκατάθεσης πιστωτή. ΕιρΘεσ 1994/2012, παρατ. Α. Κρητικός,

σελ. 781.