ΕΥΡΕΤΗΡΙΑ ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ-ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2015

ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ ΑΣΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ & ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΔΙΚΟΝΟΜΙΑΣ

Τεύχος 8-9/2015, Αύγουστος-Σεπτέμβριος

Περιοδική έκδοση νομολογίας, νομοθεσίας, αρθρογραφίας & πρακτικής

Εκδίδεται από το 2008 - Μηνιαία έκδοση

Αγόρασέ το στο nb.org

ΦΠ €110.00
ΝΠ €160.00 *

* Οι τιμές περιλαμβάνουν ΦΠΑ.

Θεματολογία νέων άρθρων;

Αν έχετε κάποια ιδέα πατήστε εδώ

Αν έχετε κάποια ερώτηση ή ένα άρθρο για δημοσίευση

πατήστε εδώ

ΑΔΙΚΟΠΡΑΞΙΕΣ

Απορρίπτεται η αγωγή ως νομικά αβάσιμη, διότι ελλείπει από την αγωγή η αναφορά των προϋποθέσεων εκείνων, οι οποίες γεννούν την υποχρέωση προς αποζημίωση από αδικοπραξία (914 ΑΚ). ΠΠρΛαμίας 233/2013,

σελ. 748.

ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΗ ΕΚΤΕΛΕΣΗ

Η με το άρθρο 947 παρ.1 ΚΠολΔ θεσπιζόμενη διαδικασία της έμμεσης αναγκαστικής εκτέλεσης απαιτεί την έκδοση δύο δικαστικών αποφάσεων. Με την πρώτη βεβαιώνεται η υποχρέωση του εναγομένου σε παράλειψη ή ανοχή της πράξης. Με την δεύτερη γίνεται διάγνωση της παράβασης και καταδικάζεται ο οφειλέτης στην καταβολή της χρηματικής ποινής και σε προσωπική κράτηση. Η αγωγή με την οποία ζητείται η καταδίκη είναι καταψηφιστική. Στο σχετικό αίτημα εμπεριέχεται και αίτημα για τη βεβαίωση της παραβάσεως. Είναι ανεπίτρεπτη αγωγή αναγνωριστική, που κατά το αίτημά της περιορίζεται απλώς στη βεβαίωση της παραβάσεως. ΑΠ 134/2015,

σελ. 807.

Προϋπόθεση της κατάσχεσης και του πλειστηριασμού είναι ότι ο οφειλέτης είναι δικαιούχος του δικαιώματος που κατάσχεται και εκπλειστηριάζεται και έχει την ικανότητα για διάθεση του πράγματος. Σύστημα σταδιακής προσβολής των πράξεων της αναγκαστικής εκτέλεσης. Η απαγόρευση διάθεσης επιτρέπει την προσβολή της αναγκαστικής κατάσχεσης ως άκυρης, αλλά και του αναγκαστικού πλειστηριασμού, που μπορεί να προσβληθεί ως διαδικαστική πράξη με ανακοπή κατά της εκτέλεσης. Αλλιώς ο πλειστηριασμός είναι έγκυρος ως διαδικαστική πράξη, αλλά δεν μεταβιβάζει την κυριότητα. Προστασία της πρώτης κατοικίας δυνάμει του Ν 3869/2010. Δεκτή η ανακοπή για ακύρωση της αναγκαστικής εκτέλεσης. ΜΠρΤρικ 67/2015,

σελ. 810.

ΑΝΑΙΡΕΣΗ

Καθιέρωση ανακριτικού συστήματος για τις υποθέσεις εκούσιας δικαιοδοσίας. Η ρύθμιση αυτή καταλαμβάνει τις γνήσιες και μη γνήσιες υποθέσεις της εκούσιας δικαιοδοσίας, δηλαδή και εκείνες τις ιδιωτικές διαφορές που ο νόμος παραπέμπει για εκδίκαση στην ειδική αυτή διαδικασία. Το ανακριτικό σύστημα ισχύει και στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο. Η εξουσία του δικαστηρίου για λήψη κάθε πρόσφορου μέτρου για την ανεύρεση της αλήθειας είναι απεριόριστη. Κατά την ανωτέρω διαδικασία δεν ιδρύεται ο λόγος αναιρέσεως από τα εδάφια 8 και 11 του άρθρου 559 ΚΠολΔ. ΑΠ 769/2015,

σελ. 805.

Ο λόγος αναίρεσης του άρθρου 559 αρ. 12 ΚΠολΔ στοιχειοθετείται όταν το δικαστήριο προσδίδει σε κάποιο αποδεικτικό μέσο αποδεικτική δύναμη μεγαλύτερη ή μικρότερη από εκείνη που ο νόμος καθορίζει δεσμευτικά γι’ αυτό. Δεν στοιχειοθετείται όταν το δικαστήριο αποδίδει απλώς μεγαλύτερη ή μικρότερη αποδεικτική βαρύτητα ή αξιοπιστία σε κάποιο από τα περισσότερα ισοδύναμα κατά τον νόμο αποδεικτικά μέσα, που εκτιμώνται ελεύθερα και κυριαρχικά από το δικαστήριο, το οποίο δεν οφείλει να αιτιολογήσει τη σχετική κρίση του. Στοιχεία αναιρετηρίου, για να είναι ορισμένος ο λόγος αυτός αναίρεσης. ΑΠ 677/2015,

σελ. 800.

Προϋποθέσεις ορισμένου και παραδεκτού του λόγου αναίρεσης του άρθρου 559 αρ. 10 ΚΠολΔ. Λόγος αναίρεσης του άρθρου 559 αρ. 11 γ' ΚΠολΔ. Πότε στοιχειοθετείται. Είναι αβάσιμος, όταν το δικαστήριο της ουσίας βεβαιώνει στην προσβαλλόμενη απόφαση ότι έλαβε υπόψη του όλα τα αποδεικτικά μέσα που προσκόμισαν οι διάδικοι, έστω και χωρίς ειδική μνεία και ξεχωριστή αξιολόγηση κάθε αποδεικτικού μέσου, εκτός αν προκύπτουν αμφιβολίες αν πράγματι συνεκτιμήθηκαν όλα ή ορισμένα από τα αποδεικτικά μέσα, οπότε ο σχετικός λόγος αναίρεσης είναι βάσιμος. ΑΠ 677/2015,

σελ. 800.

ΑΝΑΚΟΠΗ ΔΙΑΤΑΓΗΣ ΠΛΗΡΩΜΗΣ

Παραδεκτή σώρευση στο δικόγραφο, της ανακοπής του άρθρου 632 και της ανακοπής του άρθρου 933 ΚΠολΔ. Αλληλόχρεος λογαριασμός. Έννοια. Δεν συντρέχει περίπτωση σύμβασης αλληλόχρεου λογαριασμού όταν η έννομη σχέση είναι κοινός δανεισμός, όπως επί σύμβασης τοκοχρεολυτικού δανείου. Κρίση ότι η επίδικη σύμβαση είναι τοκοχρεολυτικού δανείου και όχι πίστωσης με ανοιχτό αλληλόχρεο λογαριασμό και ότι εσφαλμένα χαρακτηρίζεται στην προσβαλλόμενη διαταγή πληρωμής ως πρόσθετη πράξη της σύμβασης πίστωσης με αλληλόχρεο λογαριασμό. Δεκτή η ανακοπή. Ακύρωση της προσβαλλόμενης διαταγής πληρωμής. ΜΠρΘεσ 7402/2015,

σελ. 802.

Παραδεκτή σώρευση στο δικόγραφο, της ανακοπής του άρθρου 632 και της ανακοπής του άρθρου 933 ΚΠολΔ. Αλληλόχρεος λογαριασμός. Έννοια. Δεν συντρέχει περίπτωση σύμβασης αλληλόχρεου λογαριασμού όταν η έννομη σχέση είναι κοινός δανεισμός, όπως επί σύμβασης τοκοχρεολυτικού δανείου. Κρίση ότι η επίδικη σύμβαση είναι τοκοχρεολυτικού δανείου και όχι πίστωσης με ανοιχτό αλληλόχρεο λογαριασμό και ότι εσφαλμένα χαρακτηρίζεται στην προσβαλλόμενη διαταγή πληρωμής ως πρόσθετη πράξη της σύμβασης πίστωσης με αλληλόχρεο λογαριασμό. Δεκτή η ανακοπή. Ακύρωση της προσβαλλόμενης διαταγής πληρωμής. ΜΠρΘεσ 7402/2015,

σελ. 802.

ΑΝΑΤΟΚΙΣΜΟΣ

Είναι νόμιμη η μετακύλιση της εισφοράς του Ν 128/1975, η δε επιβολή της από την τράπεζα στον δανειολήπτη μπορεί να ελεγχθεί μόνον από την άποψη της διαφάνειας, ιδίως όταν επιβάλλεται χωρίς προηγούμενη επαρκή ενημέρωση ή κατά τρόπο κεκαλυμμένο, στοιχεία που δεν επικαλούνται, εν προκειμένω, οι ανακόπτοντες. Η εισφορά αυτή αποτελεί μέρος του ετήσιου πραγματικού επιτοκίου και, επομένως, νόμιμα ανατοκίζεται. ΜΠρΘεσ 6211/2015,

σελ. 754.

Η καθής τράπεζα κεφαλαιοποιούσε την εισφορά του Ν 128/1975 κάθε φορά που χρέωνε τόκους πάσης φύσεως και ανατόκιζε τα ποσά της, αφού στο κάθε φορά προκύπτον υπόλοιπο κεφάλαιο υπολόγιζε τόκους (εκτοκισμός) περιέχοντες και ποσά εισφοράς του Ν 128/1975, στο νέο δε προκύπτον εκάστοτε κεφάλαιο υπολόγιζε νέους τόκους περιέχοντες και εισφορά (εκτοκισμός και ανατοκισμός της εισφοράς). Νόμιμα το ποσό της εισφοράς του Ν 128/1975 μετακυλίσθηκε στους ανακόπτοντες την επίδικη διαταγή πληρωμής, δυνάμει συμβατικού όρου και προστίθεται στο επιτόκιο, πλην όμως παρανόμως ανατοκίζεται [μαζί με τους οφειλόμενους τόκους κεφαλαίου]. ΜΠρΘεσ 7636/2015, παρατ. Χρ. Χασάπης,

σελ. 752.

ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗ

Περιστολή της αποζημίωσης κατ’ απόκλιση από την αρχή «όλα ή τίποτε» με βάση τη γενική ρήτρα της καλής πίστης. Στην παρούσα μελέτη εξετάζεται η δυνατότητα άμβλυνσης της αυστηρότητας του κανόνα «όλα ή τίποτε» σε εντελώς οριακές περιπτώσεις, μέσω του γνωστού νομικού equilibrium της καλής πίστης (ΑΚ 281, 288). Σε τέτοιες εξαιρετικές περιπτώσεις, η αρχή της επιείκειας ενδέχεται να επιβάλλει την απόκλιση από τον κανόνα της πλήρους αποζημίωσης, προκειμένου να προσαρμοσθεί η γενική και αφηρημένη νομοθετική ρύθμιση προς τις ιδιαιτερότητες της συγκεκριμένης βιοτικής περίπτωσης. Μελ. Κ. Σαϊτάκης,

σελ. 702.

ΔΑΝΕΙΟ

Δεν συντρέχει περίπτωση σύμβασης αλληλόχρεου λογαριασμού όταν η έννομη σχέση είναι κοινός δανεισμός, όπως επί σύμβασης τοκοχρεολυτικού δανείου. Κρίση ότι η επίδικη σύμβαση είναι τοκοχρεολυτικού δανείου και όχι πίστωσης με ανοιχτό αλληλόχρεο λογαριασμό και ότι εσφαλμένα χαρακτηρίζεται στην προσβαλλόμενη διαταγή πληρωμής ως πρόσθετη πράξη της σύμβασης πίστωσης με αλληλόχρεο λογαριασμό. Δεκτή η ανακοπή. Ακύρωση της προσβαλλόμενης διαταγής πληρωμής. ΜΠρΘεσ 7402/2015,

σελ. 802.

Δεν συντρέχει περίπτωση σύμβασης αλληλόχρεου λογαριασμού όταν η έννομη σχέση είναι κοινός δανεισμός, όπως επί σύμβασης τοκοχρεολυτικού δανείου. Κρίση ότι η επίδικη σύμβαση είναι τοκοχρεολυτικού δανείου και όχι πίστωσης με ανοιχτό αλληλόχρεο λογαριασμό και ότι εσφαλμένα χαρακτηρίζεται στην προσβαλλόμενη διαταγή πληρωμής ως πρόσθετη πράξη της σύμβασης πίστωσης με αλληλόχρεο λογαριασμό. Δεκτή η ανακοπή. Ακύρωση της προσβαλλόμενης διαταγής πληρωμής. ΜΠρΘεσ 7402/2015,

σελ. 802.

ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ

Ρήτρες γνώσεως στη σύμβαση δημοσίου έργου. Συνεπώς, η ερμηνεία και ο έλεγχος του περιεχομένου της δεν μπορεί παρά να ενδιαφέρει το αστικό δίκαιο. Μεταξύ των στερεότυπων όρων που απαντώνται σε όλες σχεδόν τις συμβάσεις δημοσίου έργου συγκαταλέγονται και οι λεγόμενες «ρήτρες γνώσεως», δηλ. προδιατυπωμένοι όροι, με τους οποίους ο εργολάβος (ανάδοχος του έργου) φαίνεται να βεβαιώνει ότι -ήδη πριν από την υπογραφή της σύμβασης- τελεί σε γνώση των εν γένει συνθηκών, υπό τις οποίες καλείται να κατασκευάσει το έργο. Στην μελέτη ερευνάται ποιος είναι ο σκοπός και η λειτουργία των ως άνω ρητρών στην σύμβαση δημοσίου έργου, αλλά και ποιες έννομες συνέπειες αυτές συνεπάγονται, ιδίως δε πώς αυτές επιδρούν στην διαμόρφωση του πλέγματος των δικαιωμάτων-υποχρεώσεων των συμβαλλομένων μερών. Μελ. Κ. Φιλοπούλου,

σελ. 725.

ΔΙΑΖΥΓΙΟ

Η εκτελεστότητα των συμφωνιών των συζύγων εν όψει λύσης του γάμου με συναινετικό διαζύγιο. Δεν νοείται απόφαση, με την οποία λύνεται ο γάμος με βάση τη συμφωνία των συζύγων και ταυτόχρονα αναγνωρίζει υποχρέωση διατροφής ή επιδικάζει διατροφή, αναθέτει την άσκηση της επιμέλειας τέκνου στον ένα γονέα ή ρυθμίσει την επικοινωνία του ενός γονέα με τα τέκνα. Το δικαστήριο απλώς επικυρώνει τις συμφωνίες, δεν ρυθμίζει τίποτε και ως προς τις επικυρωμένες από το δικαστήριο συμφωνίες των συζύγων η απόφαση αποτελεί εκτελεστό τίτλο από το νόμο. Εκείνο που απαιτείται όμως, για να είναι δυνατή και η σύνταξη επιταγής προς εκτέλεση, είναι να περιλαμβάνεται στο διατακτικό της απόφασης ολόκληρο το περιεχόμενο των συμφωνιών, το οποίο θα πρέπει να έχει αναγραφεί ολόκληρο και στο ιστορικό της αίτησης και να αποτελεί ειδικό σίτημά της. Μελ. Π. Νικολόπουλου,

σελ. 699.

ΔΙΑΘΗΚΗ

Η αρχή της τυπικότητας της διαθήκης - jus cogens; (γνωμ.). Αρχή της τυπικότητας της διαθήκης. Η ανάγνωση της πράξεως υπό (μόνου) του διαθέτη (εις επήκοον των λοιπών συμπραττόντων κ.λπ.), γενομένη άνευ της προηγούμενης και προβλεπόμενης υπό του άρθρου 1733 ΑΚ αναγνώσεως (της πράξεως) υπό του συμβολαιογράφου προς τον διαθέτην πληροί τις προϋποθέσεις του νόμου ή επάγεται ακυρότητα της διαθήκης; Η ελληνική νομολογία, ερμηνεύοντας την ΑΚ 1733, ακολουθεί πιστά την αρχή της τυπικότητας της διαθήκης, προς εξασφάλιση της διατύπωσης - με τον ακριβέστερο δυνατό τρόπο - της βούλησης του διαθέτη. Η αρχή της δημοσιότητας επιβάλλει τη δημόσια ανάγνωση από πρόσωπο που εκφράζει την αυθεντία της δημόσιας λειτουργίας. Γνωμ. Ι. Καράκωστα, Χρ. Βρεττού,

σελ. 675.

ΔΙΑΤΡΟΦΗ

Διατροφή συζύγου. Απορία δικαιούχου. Μεταγαμιαία διατροφική αξίωση. Προϋποθέσεις. Διατροφή ανήλικου τέκνου. Ένσταση συνεισφοράς. Αποκλειστική χρήση οικογενειακής στέγης στη μητέρα και την ανήλικη κόρη. Τακτική αγωγή νομής και αποζημίωσης αυθαίρετης χρήσης ακινήτου ασκηθείσα από τον σύζυγο-πατέρα. Επιδίκαση διατροφής 150 ευρώ στην πρώην σύζυγο και 350 ευρώ στην ανήλικη κόρη. ΜΠρΠατρ 753/2015,

σελ. 779.

ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗ

Αντικατάσταση δικαστικής συμπαραστάτριας. Διενέξεις με το εποπτικό συμβούλιο. Διορισμός ως δικαστικής συμπαραστάτριας δικηγόρου, που δεν έχει με την συμπαραστατουμένη συγγενική ή φιλική σχέση. ΜΕφΑθ 1435/2015,

σελ. 774.

Διατάσσεται η διενέργεια ψυχιατρικής πραγματογνωμοσύνης για συμπαραστατούμενη που πάσχει από ψυχωτική συνδρομή παρανοϊκού τύπου (σχιζοφρένεια), επειδή προσκόμισε στο εφετείο νεότερες ιατρικές γνωματεύσεις, με βάση τις οποίες φέρεται ότι πάσχει από συμπτωματολογία ψυχωτικής τάξεως, δεν εμφανίζει ψυχοπαθολογία παραγωγικού τύπου, η ψυχοπαθολογική της κατάσταση είναι βελτιωμένη και είναι ικανή προς δικαιοπραξία. ΜΕφΑθ 856/2015,

σελ. 772.

Η έφεση του δικαστικού συμπαραστάτη, που αντικαταστάθηκε, πρέπει, κατά την ορθή ερμηνεία του άρθρου 805 παρ. 4 ΚΠολΔ, να επιδοθεί και στο νέο δικαστικό συμπαραστάτη, που διορίσθηκε και ως προσωρινός δικαστικός συμπαραστάτης μέχρι την τελεσιδικία της απόφασης για την αντικατάσταση του προηγούμενου δικαστικού συμπαραστάτη. ΜΕφΑθ 1834/2013,

σελ. 777.

ΔΙΚΗ

Διακοπή της δίκης από της γνωστοποιήσεως του λόγου της στον αντίδικο. Η επανάληψη της δίκης μπορεί να είναι είτε εκούσια, με ρητή ή σιωπηρή δήλωση του διαδίκου υπέρ του οποίου επήλθε η διακοπή, είτε και αναγκαστική με πρόσκληση του αντιδίκου ή του ομοδίκου που πρέπει να γίνει με κοινοποίηση δικογράφου. Οι διάδικοι μπορούν να προκαλέσουν την επανάληψη και χωρίς να έχει προηγηθεί γνωστοποίηση του λόγου της διακοπής, η πρόσκληση όμως αυτή δεν μπορεί να επιδοθεί στον κληρονόμο του αποβιώσαντος διαδίκου πριν από την παρέλευση της προθεσμίας για την αποποίηση της κληρονομίας. Ως ομόδικος που μπορεί να επαναλάβει τη δίκη, νοείται ο ομόδικος του αποβιώσαντος διαδίκου. ΑΠ 21/2015,

σελ. 799.

ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΗ

Λύση ομόρρυθμης εταιρίας. Εκκαθάριση. Αντικατάσταση εκκαθαριστή μόνο για σπουδαίους λόγους. Σπουδαίο λόγο συνιστά, μεταξύ άλλων, και η ύπαρξη διαφωνιών και διενέξεων μεταξύ των υπαρχόντων εκκαθαριστών ή μεταξύ αυτών και των συνεταίρων. ΕιρΘεσ 1387Ε/2015,

σελ. 760.

ΕΚΟΥΣΙΑ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ

Καθιέρωση ανακριτικού συστήματος για τις υποθέσεις εκούσιας δικαιοδοσίας. Η ρύθμιση αυτή καταλαμβάνει τις γνήσιες και μη γνήσιες υποθέσεις της εκούσιας δικαιοδοσίας, δηλαδή και εκείνες τις ιδιωτικές διαφορές που ο νόμος παραπέμπει για εκδίκαση στην ειδική αυτή διαδικασία. Το ανακριτικό σύστημα ισχύει και στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο. Η εξουσία του δικαστηρίου για λήψη κάθε πρόσφορου μέτρου για την ανεύρεση της αλήθειας είναι απεριόριστη. Κατά την ανωτέρω διαδικασία δεν ιδρύεται ο λόγος αναιρέσεως από τα εδάφια 8 και 11 του άρθρου 559 ΚΠολΔ. ΑΠ 769/2015,

σελ. 805.

ΕΝΕΧΥΡΟ

Σύμβαση χρηματοοικονομικής ασφάλειας (ενεχύρου) επί μετοχών, προς εξασφάλιση σύμβασης πίστωσης με ανοικτό αλληλόχρεο λογαριασμό. Απόρριψη αίτησης ασφαλιστικών μέτρων με αίτημα την ακυρότητα της αυτούσιας απόκτησης των ένδικων μετοχών από την καθής. ΜΠρΑθ 3162/2015,

σελ. 787.

ΕΝΩΣΗ ΠΡΟΣΩΠΩΝ

Ατελής ικανότητα δικαίου μορφωμάτων δίχως νομική προσωπικότητα. Σε ορισμένες οντότητες στερούμενες νομικής προσωπικότητας, ενώσεις προσώπων ή ομάδες περιουσίας, που εμφανίζουν λειτουργική αυτοτέλεια και διακριτή συναλλακτική δράση προς εκπλήρωση ορισμένου σκοπού (που εδώ ονομάζονται «οιονεί» νομικά πρόσωπα), αναγνωρίζεται ικανότητα δικαίου είτε νομοθετικά (Ν 4072/12 για κοινοπραξίες και ΟΕ και N 2778/99 για το αμοιβαίο κεφάλαιο ακίνητης περιουσίας) είτε -κατά την εδώ υποστηριζόμενη άποψη- ερμηνευτικά, στις περιπτώσεις συμπλοιοκτησίας, ένωσης συνιδιοκτητών πολυκατοικίας, ειδικών λογαριασμών, πολιτικών κομμάτων (και μετά το N 3023/02), θρησκευτικών κοινοτήτων (και μετά το N 4301/14) κ.λπ. Η ικανότητα δικαίου αυτών των οντοτήτων υποστηρίζεται εδώ ότι είναι ατελής, περιορισμένη, στην έκταση που απαιτείται για την εκπλήρωση του (διαφορετικού για κάθε οντότητα) επιδιωκόμενου σκοπού και συμφύρεται, εκ της φύσεώς τους ως δρώντων υποκειμένων, με αντίστοιχη ικανότητα αυτών προς δικαιοπραξία και καταλογισμό αστικής ευθύνης. Μελ. Κ. Παναγόπουλου,

σελ. 678.

ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ ΣΤΗΝ ΠΡΟΤΕΡΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ

Για να θεωρηθεί η αποχή των δικηγόρων ως ανώτερη βία, που οδήγησε στην απώλεια προθεσμίας ασκήσεως ενδίκου μέσου, πρέπει ο διάδικος, που ζητεί την επαναφορά των πραγμάτων στην προηγούμενη κατάσταση, να επικαλείται και να αποδεικνύει, αφενός ότι αυτός βρισκόταν σε απόλυτη αδυναμία να το ασκήσει αυτοπροσώπως μέσα στη νόμιμη προθεσμία και αφετέρου ότι ο δικηγόρος του ζήτησε την παροχή αδείας από τον οικείο Δικηγορικό Σύλλογο, αλλά έτυχε αρνητικής απαντήσεως. ΑΠ 820/2015,

σελ. 798.

ΕΤΑΙΡΙΑ

Λύση ομόρρυθμης εταιρίας. Εκκαθάριση. Αντικατάσταση εκκαθαριστή μόνο για σπουδαίους λόγους. Σπουδαίο λόγο συνιστά, μεταξύ άλλων, και η ύπαρξη διαφωνιών και διενέξεων μεταξύ των υπαρχόντων εκκαθαριστών ή μεταξύ αυτών και των συνεταίρων. ΕιρΘεσ 1387Ε/2015,

σελ. 760.

ΚΑΛΗ ΠΙΣΤΗ

Περιστολή της αποζημίωσης κατ’ απόκλιση από την αρχή «όλα ή τίποτε» με βάση τη γενική ρήτρα της καλής πίστης. Στην παρούσα μελέτη εξετάζεται η δυνατότητα άμβλυνσης της αυστηρότητας του κανόνα «όλα ή τίποτε» σε εντελώς οριακές περιπτώσεις, μέσω του γνωστού νομικού equilibrium της καλής πίστης (ΑΚ 281, 288). Σε τέτοιες εξαιρετικές περιπτώσεις, η αρχή της επιείκειας ενδέχεται να επιβάλλει την απόκλιση από τον κανόνα της πλήρους αποζημίωσης, προκειμένου να προσαρμοσθεί η γενική και αφηρημένη νομοθετική ρύθμιση προς τις ιδιαιτερότητες της συγκεκριμένης βιοτικής περίπτωσης. Μελ. Κ. Σαϊτάκης,

σελ. 702.

ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

Σκέψεις για την εναρμόνιση του ελληνικού δικαίου προς την Οδηγία 2014/17/ΕΕ σχετικά με τις συμβάσεις πίστωσης σε καταναλωτές για ακίνητα, που προορίζονται για κατοικία. Η παρούσα μελέτη αποσκοπεί να φωτίσει ορισμένες πτυχές της πρόσφατης Οδηγίας 2014/17/ΕΕ για τηΝ στεγαστική πίστη, η οποία αποτελεί ένα περαιτέρω βήμα στην προστασία των καταναλωτών μετά την Οδηγία 2008/48/ΕΚ για την καταναλωτική πίστη. Σημαντικά ζητήματα, όπως η παροχή πληροφόρησης και ενημέρωσης στους καταναλωτές πριν από τη σύναψη της σύμβασης, η αξιολόγηση της πιστοληπτικής ικανότητας, η χορήγηση πίστωσης σε ξένο νόμισμα και η πρόωρη αποπληρωμή δανείου, ρυθμίζονται πλέον ρητώς. Ο Έλληνας νομοθέτης καλείται να εναρμονίσει το ελληνικό δίκαιο προς αυτήν μέχρι τις αρχές του 2016. Στο πλαίσιο της παρούσας εξετάζεται η κατάσταση της ελληνικής έννομης τάξης και παρουσιάζονται οι ρυθμίσεις της Οδηγίας ως προς τα πλέον σημαντικά ρυθμιζόμενα θέματα. Μελ. Χρ. Χασάπη,

σελ. 714.

ΚΛΗΡΟΝΟΜΗΤΗΡΙΟ

Έφεση κατά απόφασης που απορρίπτει την αίτηση κήρυξης ανίσχυρου κληρονομητηρίου. Εφαρμοστέες διατάξεις. Η επιγενόμενη ανακρίβεια του κληρονομητηρίου δεν συνιστά λόγο κήρυξης αυτού ανίσχυρου. Απορρίπτει την έφεση. ΜΕφΔωδεκ 125/2015, παρατ. Ε. Μαργαρίτης,

σελ. 785.

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ

Υποχρεωτική η κλήση του προσθέτως παρεμβαίνοντος στη συζήτηση της αναιρέσεως. Αν η αναίρεση του καθού η παρέμβαση απευθυνθεί και κατά του προσθέτως παρεμβαίνοντος, εκτιμάται ως κλήση κατά τη συζήτηση της αναιρέσεως. Ο παρεμβάς δεν καλείται στις περαιτέρω διαδικαστικές πράξεις αν η πρόσθετη παρέμβαση απορρίφθηκε ως απαράδεκτη. ΑΠ 134/2015,

σελ. 807.

ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΣ

Προϋπόθεση της κατάσχεσης και του πλειστηριασμού είναι ότι ο οφειλέτης είναι δικαιούχος του δικαιώματος που κατάσχεται και εκπλειστηριάζεται και έχει την ικανότητα για διάθεση του πράγματος. Σύστημα σταδιακής προσβολής των πράξεων της αναγκαστικής εκτέλεσης. Η απαγόρευση διάθεσης επιτρέπει την προσβολή της αναγκαστικής κατάσχεσης ως άκυρης, αλλά και του αναγκαστικού πλειστηριασμού, που μπορεί να προσβληθεί ως διαδικαστική πράξη με ανακοπή κατά της εκτέλεσης. Αλλιώς ο πλειστηριασμός είναι έγκυρος ως διαδικαστική πράξη, αλλά δεν μεταβιβάζει την κυριότητα. Προστασία της πρώτης κατοικίας δυνάμει του Ν 3869/2010. Δεκτή η ανακοπή για ακύρωση της αναγκαστικής εκτέλεσης. ΜΠρΤρικ 67/2015,

σελ. 810.

ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΗ

Σκέψεις για την εναρμόνιση του ελληνικού δικαίου προς την Οδηγία 2014/17/ΕΕ σχετικά με τις συμβάσεις πίστωσης σε καταναλωτές για ακίνητα, που προορίζονται για κατοικία. Η παρούσα μελέτη αποσκοπεί να φωτίσει ορισμένες πτυχές της πρόσφατης Οδηγίας 2014/17/ΕΕ για τηΝ στεγαστική πίστη, η οποία αποτελεί ένα περαιτέρω βήμα στην προστασία των καταναλωτών μετά την Οδηγία 2008/48/ΕΚ για την καταναλωτική πίστη. Σημαντικά ζητήματα, όπως η παροχή πληροφόρησης και ενημέρωσης στους καταναλωτές πριν από τη σύναψη της σύμβασης, η αξιολόγηση της πιστοληπτικής ικανότητας, η χορήγηση πίστωσης σε ξένο νόμισμα και η πρόωρη αποπληρωμή δανείου, ρυθμίζονται πλέον ρητώς. Ο Έλληνας νομοθέτης καλείται να εναρμονίσει το ελληνικό δίκαιο προς αυτήν μέχρι τις αρχές του 2016. Στο πλαίσιο της παρούσας εξετάζεται η κατάσταση της ελληνικής έννομης τάξης και παρουσιάζονται οι ρυθμίσεις της Οδηγίας ως προς τα πλέον σημαντικά ρυθμιζόμενα θέματα. Μελ. Χρ. Χασάπη,

σελ. 714.

ΣΥΜΒΑΣΗ ΕΡΓΟΥ

Ρήτρες γνώσεως στη σύμβαση δημοσίου έργου. Μεταξύ των στερεότυπων όρων που απαντώνται σε όλες σχεδόν τις συμβάσεις δημοσίου έργου συγκαταλέγονται και οι λεγόμενες «ρήτρες γνώσεως», δηλ. προδιατυπωμένοι όροι, με τους οποίους ο εργολάβος (ανάδοχος του έργου) φαίνεται να βεβαιώνει ότι -ήδη πριν από την υπογραφή της σύμβασης- τελεί σε γνώση των εν γένει συνθηκών, υπό τις οποίες καλείται να κατασκευάσει το έργο. Στην μελέτη ερευνάται ποιος είναι ο σκοπός και η λειτουργία των ως άνω ρητρών στην σύμβαση δημοσίου έργου, αλλά και ποιες έννομες συνέπειες αυτές συνεπάγονται, ιδίως δε πώς αυτές επιδρούν στην διαμόρφωση του πλέγματος των δικαιωμάτων-υποχρεώσεων των συμβαλλομένων μερών. Μελ. Κ. Φιλοπούλου,

σελ. 725.

ΤΡΑΠΕΖΙΚΟΙ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΙ

Κατάθεση σε συμπλεκτικό ή αδιαίρετο ή ενωμένο λογαριασμό. Αποτελεί ειδικότερη μορφή του κοινού τραπεζικού λογαριασμού, με τον ειδικό συμβατικό όρο ότι για τη χρήση της απαιτείται η σύμπραξη όλων των συνδικαιούχων. Με τη σύμβαση της κατάθεσης δημιουργείται ενοχικός δεσμός μεταξύ τράπεζας και συνδικαιούχων και ενοχικός δεσμός μεταξύ των συνδικαιούχων (κοινωνία δικαιώματος). ΜΠρΑθ 7443/2015, παρατ. Ε. Χριστιανοπούλου,

σελ. 750.

ΥΠΕΡΧΡΕΩΜΕΝΑ ΦΥΣΙΚΑ ΠΡΟΣΩΠΑ

Ρύθμιση χρεών του αιτούντος με μηνιαίες καταβολές επί μια πενταετία. Επιβολή εκποίησης ποσοστού συγκυριότητας επί οικοπέδου. Διορισμός εκκαθαριστή. Εξαίρεση από την εκποίηση της κύριας κατοικίας του αιτούντος. Επιβολή δόσεων προς διάσωσή της, η καταβολή των οποίων θα αρχίσει μετά τη λήξη των επί πενταετία καταβολών της προηγούμενης ρύθμισης. Ειρ Πατρ 444/2015, παρατ. Α. Κρητικός,

σελ. 814.

Υπογραφή δικογράφου αιτήσεως από τον ίδιο τον αιτούντα για υπαγωγή στη ρύθμιση του Ν 3869/2010. Επιτρεπτή η συμπλήρωση της αιτήσεως για την μεταγενέστερη της αίτησης περιέλευση σ’ αυτόν, της επικαρπίας επί ακινήτων. Αμφισβήτηση από τον οφειλέτη οφειλής που προέρχεται από απολεσθείσα πιστωτική κάρτα, για την οποία δεν είχε τηρηθεί η διαδικασία της έγκαιρης ενημέρωσης της εκδότριας τράπεζας. Κρίση ότι η απαίτηση της τράπεζας είναι υπαρκτή και πρέπει να ενταχθεί στη ρύθμιση των οφειλών του αιτούντος. Ειρ Πατρ 444/2015, παρατ. Α. Κρητικός,

σελ. 814.

Ρύθμιση χρεών των αιτούντων με μηνιαίες καταβολές επί τετραετία. Εξαίρεση από την εκποίηση, της επικαρπίας της αιτούσας επί της κύριας κατοικίας της. Επιβολή μηνιαίων καταβολών, προς διάσωσή της, ποσού ίσου με το 80% της αντικειμενικής αξίας της επικαρπίας επί της κύριας κατοικίας της. Επιβολή περιορισμένης χρονικά, κατάσχεσης δικαιώματος άσκησης της επικαρπίας επί ετέρου ακινήτου, μετά το πέρας της τετραετούς ρύθμισης και καθ’ όλη την διάρκεια της δεκαετούς ρύθμισης για τη διάσωση της κύριας κατοικίας της αιτούσας. Ειρ Ναυπλίου 363/2014, παρατ. Α. Κρητικός,

σελ. 822.

ΧΡΗΣΙΚΤΗΣΙΑ

Πώληση ακινήτου εκτάσεων 14.387 στρεμμάτων στην Ζάκυνθο. Αξίωση Ιεράς Μονής ότι η ανωτέρω έκταση της ανήκει και επιβολή ασφαλιστικού μέτρου απαγόρευσης οποιασδήποτε νομικής και πραγματικής μεταβολής της πωληθείσας έκτασης. Τα ακίνητα των μονών καθίστανται ανεπίδεκτα έκτακτης χρησικτησίας. ΜΠρΖακυνθ 97/2015, παρατ. Κ. Παπαγεωργίου, Α. Λιαρμακόπουλος,

σελ. 762.