ΑΛΦΑΒΗΤΙΚΑ ΕΥΡΕΤΗΡΙΑ

ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ

Τεύχος 2-3/2014, Μάιος - Δεκέμβριος

Περιοδική έκδοση νομολογίας, νομοθεσίας, αρθρογραφίας & επικαιρότητας της Ένωσης Δικαίου Αλλοδαπών και Μετανάστευσης (ΕΔΑΜ)

Εκδίδεται από το 2008 - Τετραμηνιαία έκδοση

Θεματολογία νέων άρθρων;

Αν έχετε κάποια ιδέα πατήστε εδώ

Αν έχετε κάποια ερώτηση ή ένα άρθρο για δημοσίευση

πατήστε εδώ

ΑΔΕΙΑ ΔΙΑΜΟΝΗΣ

Δεκαετούς διάρκειας. Η ΥΑ οικ. 933/16.1.2009 (ΦΕΚ Β΄ 53), η οποία ορίζει στο κεφάλαιο Ι.1 του άρθρου μόνου της ότι για την αρχική χορήγηση άδειας διαμονής δεκαετούς διάρκειας απαιτείται, μεταξύ άλλων δικαιολογητικών, και αποδεικτικό εκπλήρωσης ασφαλιστικών υποχρεώσεων μόνο για τις περιπτώσεις που υπάγονται στις διατάξεις των άρθρων 15, 20-22, 25-27 και αναφορικά με το χρονικό διάστημα της προηγούμενης άδειας διαμονής του αλλοδαπού κείται εκτός νομοθετικής εξουσιοδότησης. ΔΠρΘεσ 2117/2014 Τμ. Β’ Τριμ.,

σελ. 246.

Μη ανανέωση. Μη ανανέωση άδειας παραμονής αλλοδαπής κατά τις διατάξεις του ΠΔ 131/2006, λόγω μη επαρκών πόρων. Απόρριψη ισχυρισμών της για επαρκές εισόδημα του υιού της ο οποίος όμως ήταν κατά τον κρίσιμο χρόνο ενήλικος και έγγαμος, επομένως, δεν θεωρείτο, κατά την έννοια του νόμου μέλος της οικογένειας υπηκόου τρίτης χώρας στο πλαίσιο της οικογενειακής επανένωσης, οπότε και το ατομικό του εισόδημα δεν μπορούσε να συνυπολογιστεί ως συνεισφορά κατά τις διατάξεις του άρθρου 8 του ΠΔ 131/2006. ΔΠρΠειρ 264/2013 Τμ. 6ο Τριμ.,

σελ. 252.

Προσωποπαγές δικαίωμα. Ο θάνατος υπηκόου τρίτης χώρας, συζύγου, εν ζωή, Έλληνα πολίτη, από τον οποίο έλκει την κατ’ άρθρο 61 του Ν 3386/2005 νομιμοποίηση του ο ανιών του υπηκόου τρίτης χώρας (εν προκειμένω η αιτούσα), δεν συνιστά λόγο ανάκλησης της άδειας διαμονής που χορηγήθηκε στον ανιόντα συγγενή, βάσει της ιδιότητάς του ως μέλος οικογένειας Έλληνα πολίτη. ΔΠρΘεσ 2170/2014 Τμ. Β’,

σελ. 249.

Σε ιδιοκτήτες ακινήτων. Χορήγηση άδειας διαμονής σε ιδιοκτήτες ακινήτων, προϋποθέσεις και δικαιολογητικά (άρ. 20 παρ. Β Ν 4251/2014), «Νομική Πρακτική», (επιμ. Χρ. Μαρινάκη),

σελ. 301.

Σε στέλεχος αλλοδαπής εταιρείας. Άδεια παραμονής σε αλλοδαπό, υπήκοο κράτους εκτός ΕΕ, ο οποίος εισήλθε νομίμως στην Ελλάδα με ειδική άδεια εισόδου για να εργασθεί σε θυγατρική εταιρία ή υποκατάστημα επιχείρησης εγκατεστημένης σε άλλο κράτος - μέλος της ΕΕ. Διακριτική ευχέρεια της Διοίκησης να απαιτήσει ως προϋπόθεση για την χορήγηση ή την ανανέωση άδειας παραμονής την απόδειξη σύναψης σύμβασης εργασίας ορισμένου χρόνου χάριν περιορισμού των πιθανοτήτων λύσεως του συμβατικού δεσμού πριν από τη λήξη του χρόνου παραμονής που ορίζεται στην άδεια. ΣτΕ 3068/2014 Τμ. Δ’,

σελ. 243.

ΑΛΛΟΔΑΠΟΙ

Διευκόλυνση παράνομης διαμονής. Ορθότερος ο νομικός χαρακτηρισμός από διευκόλυνση μεταφοράς παράνομου αλλοδαπού σε διευκόλυνση παράνομης διαμονής και δυσχέρανσης του εντοπισμού του δράστη από τους αστυνομικούς. ΣυμβΠλημΘεσ 809/2013,

σελ. 267 .

Διοικητική κράτηση. Διοικητική κράτηση αλλοδαπών: το ιστορικό και νομικό πλαίσιο . Παρατηρήσεις για την κράτηση υπηκόων τρίτων χωρών στην Ελλάδα. Τα ανώτατα όρια διοικητικής κράτησης αλλοδαπών. Υπέρβαση αυτών και επιβολή νέας κράτησης για τον ίδιο λόγο. «Ειδικό θέμα Α’» Μελέτες Γ. Παπαγεωργίου, Αλ. Κωνσταντίνου, Β. Παπαδόπουλος,

σελ. 148, 151, 158 .

Διοικητική κράτηση. Η κράτηση επιβάλλεται και διατηρείται για το απολύτως αναγκαίο χρονικό διάστημα διεκπεραίωσης της διαδικασίας απομάκρυνσης, το οποίο δεν υπερβαίνει το εξάμηνο, ενώ υπάρχει δυνατότητα να παραταθεί πέραν του εξαμήνου για δώδεκα ακόμη μήνες , ήτοι συνολικά για 18 μήνες κατ’ ανώτατο όριο. «Ειδικό θέμα Α’», ΔΠρΚορίνθου 461/2014,

σελ. 172 .

Διοικητική κράτηση. Η προβολή αντιρρήσεων του άρθρου 30 παρ. 2 προβλέπεται στις περιπτώσεις κράτησης αλλοδαπού υπηκόου τρίτης χώρας σύμφωνα με τις διατάξεις της παρ. 1 του ιδίου άρθρου και όχι σε κάθε περίπτωση αμφισβήτησης της νομιμότητας μέτρων που λαμβάνονται εις βάρος του. «Ειδικό θέμα Α’», ΔΠρΚομοτηνής 22/2014,

σελ. 170 .

Διοικητική κράτηση. Το ανώτατο όριο της κράτησης δεν μπορεί να υπερβαίνει το εξάμηνο , μπορεί δε να παρατείνεται για τους ειδικούς λόγους που μνημονεύονται στο νόμο για περιορισμένο μόνο χρόνο που σε καμία περίπτωση δεν υπερβαίνει τους 12 μήνες . «Ειδικό θέμα Α/», ΔΠρΑθ 3087/2014,

σελ. 168.

Διοικητική κράτηση. Κατ’ άρθρο 24 του Ν 3907/2011 όταν η απομάκρυνση του αλλοδαπού είναι προσωρινά ανέφικτη τότε εφαρμόζεται η διάταξη του άρθρου 24 του Ν 3907/2011, περί αναβολής της απομακρύνσεως, οπότε δύναται να επιβληθούν από τις αστυνομικές αρχές, τις αρμόδιες για την εκτέλεση της απόφασης επιστροφής, οι υποχρεώσεις που προβλέπονται στο άρθρο 22 παρ. 3 του ιδίου ως άνω νόμου, δηλαδή διοικητικής φύσεως μέτρα, με σκοπό την αποφυγή του κινδύνου διαφυγής όπως μεταξύ άλλων και η υποχρέωση παραμονής σε ορισμένο μέρος έως ότου ο αλλοδαπός συναινέσει και συνεργαστεί για την υλοποίηση της απόφασης επιστροφής ή απέλασής του. Παρ’ ότι χορηγήθηκε στον αιτούντα προθεσμία για οικειοθελή αναχώρηση, αυτός αρνείται να συνεργαστεί για την υλοποίηση της απόφασης απέλασής του, το Δικαστήριο κρίνει ότι το μέτρο επιβολής του μέτρου της υποχρεωτικής διαμονής του αιτούντος στο χώρο κράτησής του, με το οποίο προστατεύεται συγχρόνως και το δημόσιο και το ατομικό του συμφέρον, αφού πρόκειται για άτομο χωρίς μόνιμη διαμονή και δυνατότητα ευρέσεως εργασίας, είναι νόμιμο, τα δε αντίθετα υποστηριζόμενα από αυτόν είναι απορριπτέα ως αβάσιμα «Ειδικό θέμα Α’», ΔΠρΑθ 3551/2014 (Προεδρ. Διαδ.),

σελ. 171.

Έκδοση. Επί αιτήσεως ακυρώσεως κατά αποφάσεως του Υπουργού Δικαιοσύνης, με την οποία διατάσσεται η έκδοση αλλοδαπού, απαραδέκτως προβάλλονται λόγοι ακυρώσεως , αναγόμενοι σε ζητήματα, επί των οποίων έκριναν τα δικαστικά όργανα , κατόπιν γνωμοδοτήσεως των οποίων εκδόθηκε η υπουργική αυτή απόφαση, και, γενικότερα, λόγοι ακυρώσεως, αναγόμενοι σε ζητήματα, η κρίση των οποίων έχει ανατεθεί κατά νόμο στα εν λόγω δικαστικά όργανα. ΣτΕ ΕΑ 428/2013,

σελ. 258 .

Νομικό καθεστώς. «Επισκόπηση νομολογίας ΕΔΔΑ αναφορικά με το νομικό καθεστώς αλλοδαπών (Ιούλιος 2013 - Ιούνιος 2014)» (επιμ. - επεξ. Ελ. Σβορώνου),

σελ. 192.

Προτάσεις τροποποίησης του ισχύοντος νομοθετικού πλαισίου. 1) Χορήγηση βεβαίωσης τύπου α’ σε αιτήματα εξαιρετικών λόγων. H απλή απόδειξη παραλαβής αιτήματος εξαιρετικών λόγων δεν καλύπτει τους αιτούντες ως προς τη νομιμότητα της παραμονής. Σε περιπτώσεις πρόδηλης βασιμότητας του αιτήματος (π.χ. ύπαρξη παλαιότερων αδειών παραμονής) πρέπει να χορηγείται βεβαίωση τύπου Α. 2) Προσθήκη νέων κατηγοριών ανθρωπιστικών λόγων. α) Γυναίκες που έχουν γεννήσει στην Ελλάδα και αποδεικνύουν την παραμονή τους στη χώρα πέντε χρόνια μετά τη γέννηση, εφόσον ο συντηρών- σύζυγος και το παιδί διαθέτουν άδεια παραμονής β) Όσοι λαμβάνουν απορριπτική απόφαση επί αιτήματος πολιτικού ασύλου, μετά από αναμονή πέντε ετών και εφόσον διαθέτουν ασφαλιστική ικανότητα τα χρόνια αυτά γ) υπήκοοι τρίτων χωρών που έχουν εισέλθει με σπουδαστική βίζα, έχουν ολοκληρώσει τις σπουδές τους και θέλουν να παραμείνουν στην Ελλάδα. «Επικαιρότητα»,

σελ. 304.

Συκοφαντική δυσφήμηση. Βλάβη της τιμής και της υπόληψης του μηνυτή, ο οποίος εμφανιζόταν στην αφίσα που κόλλησε ο κατηγορούμενος να φοράει ένα περιδέραιο με αθλητικά παπούτσια, ενέργεια η οποία στην χώρα καταγωγής του εγκαλούντος θεωρείται προσβολή υπό την έννοια ότι έπραξε κάτι κακό, ότι τέλεσε κάποια αδικία. ΤριμΠλημΑθ 4920/2013,

σελ. 271.

ΑΣΥΛΟ

Αίτημα υποβληθέν σε αναρμόδια αρχή. Κατά το χρονικό διάστημα από την υποβολή του αιτήματος διεθνούς προστασίας σε μη αρμόδια αρχή έως τη διαπίστωση των στοιχείων ταυτότητας του αιτούντος από την αρχή αυτή, προκειμένου να οδηγηθεί στην αρμόδια αρχή παραλαβής , δεν πρέπει να θεωρηθεί νομίμως διαμένων , ως εκ τούτου δεν εξαιρείται από το πεδίο εφαρμογής της Οδηγίας 2008/115 και του Ν 3907/2011. ΔΠρΘεσ 467/2014 (Προεδρ. Διαδ.), (παρατ. Αλ. Κωνσταντίνου),

σελ. 262 .

Έννοια και περιεχόμενο δικαιώματος. Η ελεύθερη κυκλοφορία και η μετανάστευση των ατόμων δεν αποτελούν πράξεις που ποινικοποιούνται από το διεθνές δίκαιο. Κάθε πρόσωπο έχει τη δυνατότητα να αναζητήσει άσυλο σε ξένες χώρες, αλλά παρά το γεγονός ότι η ελεύθερη κυκλοφορία των ατόμων, ως ανθρώπινο αγαθό, είναι πράγματι νόμιμη, και ανεξάρτητα από την αιτία και την πηγή που εξανάγκασε ένα πρόσωπο να διαφύγει από τη χώρα καταγωγής του, αποδεκτοί κατά το διεθνές δίκαιο περιορισμοί καθιστούν την αξίωση αυτή μηδενική. Είναι πράγματι το δικαίωμα στο άσυλο ένα δικαίωμα που ακολουθείται από μία αντίστοιχη υποχρέωση των κρατών ή μήπως αποτελεί ένα «κενό» δικαίωμα; Μελέτες Β. Πιταροκοίλη,

σελ. 141 .

Μεταγενέστερα αιτήματα διεθνούς προστασίας. Μολονότι, σύμφωνα με το γράμμα του άρθρου 2 παρ. ε’ του ΠΔ 113/2013 περί τελεσιδικίας, η από 03.12.2012 απόφαση της Επιτροπής Προσφυγών του ΠΔ 114/2010 επί της προγενέστερης αίτησης δεν έχει ακόμη «τελεσιδικήσει», καθόσον δεν έχει μέχρι τούδε εκδοθεί απορριπτική απόφαση από το ΔΕφ επί της αίτησης ακύρωσης, εντούτοις η από 29.11.2013 αίτηση παροχής διεθνούς προστασίας δεν δύναται να θεωρηθεί συμπληρωματικό στοιχείο της αρχικής αίτησης και να εξεταστεί από τις Αρχές και σύμφωνα με τη διαδικασία του ΠΔ 114/2010, όπως προβλέπει το άρθρο 34 παρ. 1 εδ. β΄ ΠΔ 113/2013. «Ειδικό θέμα Β’», Απόφαση 6ης Επιτροπής Προσφυγών άρ. 3 Ν 3907/2011,

σελ. 186.

Νομολογία ΔΕΕ. «Επισκόπηση νομολογίας ΔΕΕ στα θέματα ασύλου και μετανάστευσης υπηκόων τρίτων χωρών (Ιούλιος 2013 - Ιούνιος 2014)» (επιμ. - επεξ. Μ. Παπακωνσταντής),

σελ. 201.

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

Ιεραρχική προσφυγή - ΕΔΤΟ. Ειδικό Δελτίο Ταυτότητας Ομογενούς (ΕΔΤΟ) σε Αλβανούς υπηκόους ελληνικής καταγωγής. Απόρριψη αιτήματος ανανεώσεως του ΕΔΤΟ λόγω εμπλοκής του εκκαλούντος σε αδικήματα. Δεν προβλέπεται ενδικοφανής προσφυγή στην περίπτωση απόρριψης ανανεώσεως ΕΔΤΟ για λόγους που ανάγονται στη δημόσια τάξη και ασφάλεια, ΣτΕ 106/2013 Τμ. Δ’, (παρατ. Π. Σιμσίβε),

σελ. 239.

ΕΚΔΟΣΗ

Απαράδεκτοι λόγοι ακυρώσεως. Επί αιτήσεως ακυρώσεως κατά αποφάσεως του Υπουργού Δικαιοσύνης, με την οποία διατάσσεται η έκδοση αλλοδαπού, απαραδέκτως προβάλλονται λόγοι ακυρώσεως, αναγόμενοι σε ζητήματα, επί των οποίων έκριναν τα δικαστικά όργανα, κατόπιν γνωμοδοτήσεως των οποίων εκδόθηκε η υπουργική αυτή απόφαση, και, γενικότερα, λόγοι ακυρώσεως, αναγόμενοι σε ζητήματα, η κρίση των οποίων έχει ανατεθεί κατά νόμο στα εν λόγω δικαστικά όργανα. ΣτΕ ΕΑ 428/2013,

σελ. 258.

ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΙΟ

Διακρατική υιοθεσία τέκνου φυσικής μητέρας αλβανικής ιθαγένειας. Με το άρθρο 4 του Ν 3765/2009 καθιερώνεται από τη Σύμβαση για την προστασία των παιδιών και τη συνεργασία σχετικά με τη διακρατική υιοθεσία, η αρχή της επικουρικότητας της διακρατικής υιοθεσίας, το αληθές νόημα της οποίας είναι ότι η τοποθέτηση ενός παιδιού σε άλλο κράτος πρέπει να πραγματοποιείται μόνο στην περίπτωση που έχουν προηγουμένως εξαντληθεί όλες οι προσπάθειες για την παραμονή του παιδιού στην οικογένειά του ή σε άλλη οικογένεια του κράτους προέλευσης, η όποια όμως τοποθέτηση πρέπει να γίνεται με βάση το συμφέρον του τέκνου. ΜΠρΚαλαμάτας 376/2014 (Εκούσια δικαιοδοσία), (παρατ. Αιμ. Κορωναίος),

σελ. 274.

ΙΘΑΓΕΝΕΙΑ

Κτήση έναντι εξαγοράς. Το φαινόμενο του επεκτατισμού της αγοράς που αγγίζει πλέον το αγαθό της συμμετοχής σε μια πολιτική κοινότητα με την «πώληση» της ιδιότητας του πολίτη, ήτοι την κτήση της ιθαγένειας ενός κράτους με την καταβολή αντιτίμου. Χαρακτηριστικό παράδειγμα απο την πρακτική ορισμένων κρατών είναι η κτήση ιθαγένειας βάσει ειδικών προγραμμάτων για επενδυτές (προγράμματα «αγοράς διαβατηρίων»). Μελέτες A. Shachar, (μτφρ. Ε. Πουλαράκης),

σελ. 123.

Υποψηφίων σπουδαστών στρατιωτικών σχολών. Προβάλλεται ότι η παρ. 8 α της επίμαχης προκήρυξης του διαγωνισμού για την εισαγωγή υποψηφίων στις στρατιωτικές σχολές, που ορίζει ως προσόν των υποψηφίων μόνον την ελληνική ιθαγένεια, αντίκειται στη διάταξη του άρθρου 4 παρ. 4 του Συντάγματος, η οποία πρέπει να ερμηνευθεί ως έχουσα την έννοια ότι αποκλείεται η φοίτηση στις στρατιωτικές σχολές προσώπων που έχουν μεν την ελληνική ιθαγένεια αλλά δεν είναι έλληνες το γένος, διότι συντρέχουν λόγοι εθνικού συμφέροντος που συναρτώνται με την αποστολή των ενόπλων δυνάμεων, η οποία συνίσταται στη διαφύλαξη της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας. Ο λόγος αυτός ακυρώσεως είναι απορριπτέος ως αβάσιμος διότι δεν είναι επιτρεπτή κατά το άρθρο 4 παρ. 4 Συντ., το οποίο καθιερώνει το δικαίωμα ίσης πρόσβασης των ελλήνων πολιτών στις δημόσιες λειτουργίες, διάκριση επί τη βάσει της εθνικής καταγωγής τους, για την είσοδο στις στρατιωτικές σχολές και ως εκ τούτου η μη πρόβλεψη και του γένους ως επί πλέον προσόντος των υποψηφίων δεν αντίκειται στην ανωτέρω συνταγματική διάταξη. (μειοψ.). ΣτΕ Ολ 3317/2014,

σελ. 235.

ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

Δικαιώματα και υποχρεώσεις - Δικαίωμα στην υγεία. Παρουσίαση στατιστικών στοιχείων για την είσοδο μεταναστών στην Ελλάδα και την παροχή ιατρικών υπηρεσιών σε αυτούς. Αναλύεται το ισχύον σήμερα ελληνικό νομοθετικό πλαίσιο για την παροχή ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης στους μετανάστες που εισέρχονται και διαμένουν είτε νόμιμα είτε παράνομα στη χώρα και αιτούνται την παροχή ειδικής ιατρικής φροντίδας. Επίσης, εξειδικεύονται οι διατάξεις ανά κατηγορία μεταναστών και κατά ασθένεια που πρέπει να αντιμετωπισθεί άμεσα ή για την προστασία της δημόσιας υγείας ή της υγείας των ανηλίκων παιδιών. Η μελέτη καταλήγει σε ουσιώδη συμπεράσματα αναφορικά με τη μεταχείριση των ασθενών μεταναστών, αυτοτελώς αλλά και συγκριτικά με τους έλληνες πολίτες ανασφάλιστους και ασφαλισμένους, με αναφορά και σύγκριση των διατάξεων του ελληνικού, διεθνούς και ευρωπαϊκού δικαίου. Μελέτες Π. Καλαμπούκα,

σελ. 130.

Νομολογία ΔΕΕ. «Επισκόπηση νομολογίας ΔΕΕ στα θέματα ασύλου και μετανάστευσης υπηκόων τρίτων χωρών (Ιούλιος 2013 - Ιούνιος 2014)» (επιμ. - επεξ. Μ. Παπακωνσταντής),

σελ. 201.

Παράτυπη μετανάστευση. Το παρόν άρθρο εστιάζει στις κοινωνικές επιπτώσεις της παράτυπης μετανάστευσης στην Ελλάδα, τόσο για την ελληνική κοινωνία, όσο και για τους μεταναστευτικούς πληθυσμούς. Λαμβάνοντας υπόψη το κοινωνικό, οικονομικό, πολιτικό και πολιτισμικό πλαίσιο η παρούσα ανάλυση εξετάζει τις κοινωνικές επιπτώσεις, τις επιπλοκές και τις προκλήσεις που προκαλούνται από τη ροή παράτυπων μεταναστών αναλύοντας εις βάθος τους τομείς στους οποίους το φαινόμενο της παράτυπης μετανάστευσης έχει ασκήσει πιέσεις επηρεάζοντας τόσο τους γηγενείς όσο και τους ίδιους τους μετανάστες, «Βήμα απόψεων», Θ. Φούσκας,

σελ. 284.

ΟΜΟΓΕΝΕΙΣ

Ιεραρχική προσφυγή - ΕΔΤΟ. Ειδικό Δελτίο Ταυτότητας Ομογενούς (ΕΔΤΟ) σε Αλβανούς υπηκόους ελληνικής καταγωγής. Απόρριψη αιτήματος ανανεώσεως του ΕΔΤΟ λόγω εμπλοκής του εκκαλούντος σε αδικήματα. Δεν προβλέπεται ενδικοφανής προσφυγή στην περίπτωση απόρριψης ανανεώσεως ΕΔΤΟ για λόγους που ανάγονται στη δημόσια τάξη και ασφάλεια, ΣτΕ 106/2013 Τμ. Δ’, (παρατ. Π. Σιμσίβε),

σελ. 239.

Χορήγηση ισόβιας σύνταξης σε πολύτεκνη μητέρα. Η μόνιμη διαμονή στην Ελλάδα της πολύτεκνης μητέρας αποτελεί, κατά τη ρητή διατύπωση της διάταξης της παρ. 1 του άρθρου 3 του Ν 2163/1993, απαραίτητη προϋπόθεση για να χορηγήσει σ’ αυτήν ο ΟΓΑ ισόβια σύνταξη, ενώ τυχόν απομακρύνσεις της από την Ελλάδα μη υπερβαίνουσες εύλογο χρονικό διάστημα δεν δύναται να θεωρηθεί ότι αναιρούν τη συνδρομή της προϋπόθεσης της μόνιμης διαμονής. ΣτΕ 4125/2014 Τμ. Α’, (παρατ. Στ. Πετροπουλάκος),

σελ. 254.

ΠΑΡΑΜΕΘΟΡΙΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ

Απόκτηση κυριότητας από αλλοδαπό. Κτήση κυριότητας ακινήτου σε παραμεθόριες περιοχές δια χρησικτησίας. Περιορισμοί. Απαγόρευση κτήσεως κυριότητας από αλλοδαπό πρόσωπο επί ακινήτου κειμένου σε παραμεθόριο περιοχή επί ποινή απόλυτης ακυρότητας της δικαιοπραξίας, υπό το καθεστώς του ΠΔ της 22./24.6.1927. ΑΠ 568/2013 (περίλ.), (παρατ. Σ. Ασημακόπουλος),

σελ. 272.

ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ

Δικαίωμα προηγούμενης ακρόασης. Δεν είναι αντίθετη προς το δικαίωμα ακροάσεως σε κάθε διαδικασία, η μη ακρόαση από εθνική αρχή υπηκόου τρίτης χώρας όσον αφορά ειδικώς απόφαση περί επιστροφής σε περίπτωση που, εφόσον διαπιστώσει τον παράνομο χαρακτήρα της διαμονής του ενδιαφερομένου στην εθνική επικράτεια κατόπιν διαδικασίας στο πλαίσιο της οποίας παρασχέθηκε στον συγκεκριμένο υπήκου δυνατότητα ακροάσεως, η εθνική αρχή προτίθεται να εκδώσει τέτοιου είδους απόφαση. ΔΕΕ, απόφ. της 5.11.2014, υπόθ. C-166/2013, (παρατ. Α. Αρχοντάκη),

σελ. 227.

Μεταγενέστερα αιτήματα διεθνούς προστασίας. Από την όλη οικονομία και το πνεύμα των ρυθμίσεων του ΠΔ 61/1999, που υποδηλώνουν την μέριμνα του κανονιστικού νομοθέτη για την κατά το δυνατόν ταχεία περαίωση των σχετικών υποθέσεων, προκύπτει ότι το αίτημα επανεξετάσεως απορριφθέντος αιτήματος χορήγησης ασύλου, κατά το άρθρο 5 του εν λόγω ΠΔ, αποτελεί μία εξαιρετική διαδικαστική δυνατότητα για τον ενδιαφερόμενο και, ως εκ τούτου, μία μόνο φορά μπορεί να υποβληθεί. Δεύτερο αίτημα επανεξετάσεως δεν επιτρέπεται και είναι, συνεπώς, απορριπτέο σε κάθε περίπτωση ως απαράδεκτο. (μειοψ.)., «Ειδικό θέμα Β’», ΣτΕ 633/2013 Τμ. Δ’,

σελ. 182.

Μεταγενέστερα αιτήματα διεθνούς προστασίας. Η οριοθέτηση της έννοιας των «νέων ουσιωδών στοιχείων» ως προϋπόθεσης παραδεκτού «μεταγενεστέρου» αιτήματος διεθνούς προστασίας. Η ερμηνεία της ως άνω έννοιας από τη Διοίκηση και η συμβατότητα της συγκεκριμένης ερμηνευτικής προσέγγισης προς το οικείο πρωτογενές και παράγωγο ευρωπαϊκό δίκαιο. Η συναφής νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Δικαστηρίου του Στρασβούργου, καθώς και του Συμβουλίου της Επικρατείας και η εξαγωγή χρήσιμων ερμηνευτικών συμπερασμάτων σχετικά με το τι τελικώς αποτελεί νέο ουσιώδες στοιχείο, που καθιστά αναγκαία την εξ υπαρχής εξέταση του αιτήματος διεθνούς προστασίας. «Ειδικό θέμα Β’», Μελέτες Ευ. Πουλαράκης,

σελ. 174.

ΠΡΟΣΩΡΙΝΗ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ

Εξαναγκασμένη αναχώρηση από την χώρα. Ανάκληση πράξης χορήγησης ελληνικής ιθαγένειας. Επίκληση λόγου ανεπανόρθωτης βλάβης διότι από την εκτέλεση της προσβαλλόμενης απόφασης θα επέλθει ουσιώδης μεταβολή στην προσωπική και οικογενειακή τους κατάσταση. Διατάσσεται ως κατάλληλο μέτρο κατά το άρθρο 52 παρ. 8 ΠΔ 18/1989 να μην χωρήσει εξαναγκασμένη αναχώρηση των αιτούντων από την χώρα. ΔΕφΠειρ 99/2013 Τμ. Α2 Ακυρωτικό (Συμβ.),

σελ. 261.

ΣΥΝΤΑΓΜΑ

Ιθαγένεια υποψηφίων σπουδαστών στρατιωτικών σχολών. Προβάλλεται ότι η παρ. 8 α της επίμαχης προκήρυξης του διαγωνισμού για την εισαγωγή υποψηφίων στις στρατιωτικές σχολές, που ορίζει ως προσόν των υποψηφίων μόνον την ελληνική ιθαγένεια, αντίκειται στη διάταξη του άρθρου 4 παρ. 4 του Συντάγματος, η οποία πρέπει να ερμηνευθεί ως έχουσα την έννοια ότι αποκλείεται η φοίτηση στις στρατιωτικές σχολές προσώπων που έχουν μεν την ελληνική ιθαγένεια αλλά δεν είναι έλληνες το γένος, διότι συντρέχουν λόγοι εθνικού συμφέροντος που συναρτώνται με την αποστολή των ενόπλων δυνάμεων, η οποία συνίσταται στη διαφύλαξη της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας. Ο λόγος αυτός ακυρώσεως είναι απορριπτέος ως αβάσιμος διότι δεν είναι επιτρεπτή κατά το άρθρο 4 παρ. 4 Συντ., το οποίο καθιερώνει το δικαίωμα ίσης πρόσβασης των ελλήνων πολιτών στις δημόσιες λειτουργίες, διάκριση επί τη βάσει της εθνικής καταγωγής τους, για την είσοδο στις στρατιωτικές σχολές και ως εκ τούτου η μη πρόβλεψη και του γένους ως επί πλέον προσόντος των υποψηφίων δεν αντίκειται στην ανωτέρω συνταγματική διάταξη. (μειοψ.). ΣτΕ Ολ 3317/2014,

σελ. 235.

ΣΥΝΤΑΞΙΟΔΟΤΙΚΗ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ

Χορήγηση ισόβιας σύνταξης σε πολύτεκνη μητέρα. Η μόνιμη διαμονή στην Ελλάδα της πολύτεκνης μητέρας αποτελεί, κατά τη ρητή διατύπωση της διάταξης της παρ. 1 του άρθρου 3 του Ν 2163/1993, απαραίτητη προϋπόθεση για να χορηγήσει σ’ αυτήν ο ΟΓΑ ισόβια σύνταξη, ενώ τυχόν απομακρύνσεις της από την Ελλάδα μη υπερβαίνουσες εύλογο χρονικό διάστημα δεν δύναται να θεωρηθεί ότι αναιρούν τη συνδρομή της προϋπόθεσης της μόνιμης διαμονής. ΣτΕ 4125/2014 Τμ. Α’ (παρατ. Στ. Πετροπουλάκος),

σελ. 254.

ΥΙΟΘΕΣΙΑ

Διακρατική τέκνου φυσικής μητέρας αλβανικής ιθαγένειας. Με το άρθρο 4 του Ν 3765/2009 καθιερώνεται από τη Σύμβαση για την προστασία των παιδιών και τη συνεργασία σχετικά με τη διακρατική υιοθεσία, η αρχή της επικουρικότητας της διακρατικής υιοθεσίας, το αληθές νόημα της οποίας είναι ότι η τοποθέτηση ενός παιδιού σε άλλο κράτος πρέπει να πραγματοποιείται μόνο στην περίπτωση που έχουν προηγουμένως εξαντληθεί όλες οι προσπάθειες για την παραμονή του παιδιού στην οικογένειά του ή σε άλλη οικογένεια του κράτους προέλευσης, η όποια όμως τοποθέτηση πρέπει να γίνεται με βάση το συμφέρον του τέκνου. ΜΠρΚαλαμάτας 376/2014 (Εκούσια δικαιοδοσία), (παρατ. Αιμ. Κορωναίος),

σελ. 274.