ΑΛΦΑΒΗΤΙΚΑ ΕΥΡΕΤΗΡΙΑ

ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ

Τεύχος 1/2015, Ιανουάριος - Απρίλιος

Περιοδική έκδοση νομολογίας, νομοθεσίας, αρθρογραφίας & επικαιρότητας της Ένωσης Δικαίου Αλλοδαπών και Μετανάστευσης (ΕΔΑΜ)

Εκδίδεται από το 2008 - Τετραμηνιαία έκδοση

Αγόρασέ το στο nb.org

ΦΠ €65.00
ΝΠ €80.00 *

* Οι τιμές περιλαμβάνουν ΦΠΑ.

Θεματολογία νέων άρθρων;

Αν έχετε κάποια ιδέα πατήστε εδώ

Αν έχετε κάποια ερώτηση ή ένα άρθρο για δημοσίευση

πατήστε εδώ

ΑΔΕΙΑ ΔΙΑΜΟΝΗΣ

Απόδειξη διαμονής προ της 31.12.2004. Για την χορήγηση άδειας διαμονής κατ’ άρθρο 91 παρ. 11 Ν 3386/2005 αποτελεί ουσιαστική προϋπόθεση η διαμονή των αιτούντων στην χώρα μέχρι τις 31.12.2004 και επί εύλογο χρονικό διάστημα προ της ημερομηνίας αυτής. ΔΠρΘεσ 2115/2014 Τμ. Β΄ Τριμ.,

σελ. 66.

Για ανεξάρτητη οικονομική δραστηριότητα. Ορθώς το πρωτοβάθμιο δικαστήριο έκρινε ότι η προσβαλλόμενη πράξη του ΓΓ της Περιφερείας Αττικής με την οποία απορρίφθηκε αίτημα ανανέωσης της άδειας διαμονής του αιτούντος για την άσκηση ανεξάρτητης οικονομικής δραστηριότητας είναι μη νομίμως και επαρκώς αιτιολογημένη καθότι η Διοίκηση, πέραν των φορολογητέων εισοδημάτων του εφεσιβλήτου που προέκυπταν από τα σχετικά εκκαθαριστικά σημειώματα των οικονομικών ετών 2002-2004, δεν συνεξετίμησε, όπως ώφειλε, την συνολική πορεία των οικονομικών μεγεθών της επιχειρήσεώς του, την συνέχιση της λειτουργίας της και το αναλωθέν για την έναρξη της λειτουργίας της κεφάλαιο. ΣτΕ 697/2015 Τμ. Δ’,

σελ. 51.

Για ανεξάρτητη οικονομική δραστηριότητα. Κατά την έννοια των εφαρμοστέων διατάξεων του Ν 3386/2005 για την άσκηση της αρμοδιότητας χορηγήσεως, ανανεώσεως ή ανακλήσεως των αδειών διαμονής αυτού του τύπου δεν συνεκτιμώνται κριτήρια αναγόμενα στην προσωπική ή οικογενειακή κατάσταση του ενδιαφερομένου αλλοδαπού, αλλά κρίνεται αν συντρέχουν ή όχι οι ειδικώς τασσόμενες προϋποθέσεις του νόμου. ΣτΕ 715/2015 Τμ. Δ’,

σελ. 55.

Κατ’ άρ. 91 παρ. 11 Ν 3386/2005 - Κατάργηση δίκης. Δεδομένου, όμως, ότι αφενός μεν πρόκειται για αίτημα το πρώτον χορηγήσεως αδείας, το οποίο δεν ικανοποιήθηκε, αφετέρου δε προβλέπεται στο νόμο ότι μετά τη λήξη της ετήσιας χορηγουμένης αδείας ο ενδιαφερόμενος δύναται να την ανανεώσει για κάποιον από τους προβλεπόμενους στον νόμο λόγους, δεν συντρέχει περίπτωση καταργήσεως της δίκης κατ’ άρθρο 32 παρ. 2 του ΠΔ 18/1989. ΣτΕ 709/2015 Τμ. Δ’,

σελ. 53.

ΑΛΛΟΔΑΠΟΙ

Νομικό καθεστώς. «Επισκόπηση νομολογίας ΕΔΔΑ αναφορικά με το νομικό καθεστώς αλλοδαπών (Ιούλιος - Δεκέμβριος 2014)» (επιμ. - επεξ.: Ελ. Σβορώνου),

σελ. 24.

ΑΝΤΙΡΡΗΣΕΙΣ

Μη νόμιμη παράταση κράτησης. Στην υπό κρίση περίπτωση η παράταση της κράτησης δεν είναι δικαιολογημένη γιατί δεν αιτιολογείται ειδικά για ποιους λόγους δεν πραγματοποιήθηκε στο τρίμηνο που μεσολάβησε μεταξύ των δύο αποφάσεων παράτασης κράτησης η προγραμματισμένη πριν από την πρώτη από τις αποφάσεις αυτές συνάντηση στο Προξενείο της χώρας του αντιλέγοντος προκειμένου να ταυτοποιηθεί αυτός και να ολοκληρωθούν οι διαδικασίες για την υλοποίηση της απομάκρυνσής του. ΔΠρΑθ 1360/2014 (Προεδρ. Διαδ.),

σελ. 73.

Μη συνδρομή επιτακτικών λόγων δημοσίου συμφέροντος. Με συνεκτίμηση ότι ο αντιλέγων πριν την σύλληψή του είχε υποβάλει αίτημα πολιτικού ασύλου, είχε λάβει από ετών άδεια εργασίας, εκπλήρωνε φορολογικές και ασφαλιστικές υποχρεώσεις, διαθέτει σταθερή κατοικία στην Αθήνα, διαφαίνεται η εκ μέρους του αντιλέγοντος δημιουργία κύκλου κοινωνικών σχέσεων, δεν ανακύπτουν λόγοι δημοσίου συμφέροντος τέτοιου βαθμού που να δικαιολογούν τη συνέχιση της κράτησης. ΔΠρΑθ 3086/2014 (Προεδρ. Διαδ.),

σελ. 76.

ΑΣΥΛΟ

Απόρριψη αιτήματος αναγνώρισης προσφυγικής ιδιότητας και χορήγησης ασύλου. Ο αιτών δεν προσκόμισε, αλλά ούτε και τώρα προσκομίζει οποιοδήποτε αποδεικτικό στοιχείο περί του ισχυρισμού του, δηλαδή περί δίωξης του στην πατρίδα του και δικαιολογημένου φόβου για τη ζωή του, σε περίπτωση επιστροφής του σ’ αυτή. Δεν στοιχειοθετείται, ενόψει τούτων, κίνδυνος ανεπανόρθωτης ή δυσχερώς επανορθώσιμης βλάβης του αιτούντος σε περίπτωση αναγκαστικής επιστροφής του στη χώρα καταγωγής του. ΔΕφΠειρ 17/2014 (συμβ.),

σελ. 70.

Νομολογία. «Επισκόπηση νομολογίας ΔΕΕ στα θέματα ασύλου και μετανάστευσης υπηκόων τρίτων χωρών (Ιούλιος 2014 - Δεκέμβριος 2014)» (επιμ. - επεξ.: Α. Αρχοντάκη),

σελ. 28.

Παλαιστίνιοι - UNRWA. Πρόσωπα που απολαύουν προστασίας ή συνδρομής από όργανο ή Οργανισμό των ΗΕ, όπως, εν προκειμένω, η Υπηρεσία Αρωγής και Έργων για τους Παλαιστίνιους Πρόσφυγες στην Εγγύς Ανατολή (UNRWA), εξαιρούνται από το πεδίο εφαρμογής της Σύμβασης της Γενεύης του 1951. ΣτΕ 4527/2014 Τμ. Δ’,

σελ. 47.

Πλημμέλειες διαδικασίας εξέτασης ασύλου. Κατά γενική αρχή του προσφυγικού δικαίου, εάν στον αιτούντα άσυλο δεν έχει δοθεί η δυνατότητα να εξηγήσει τις όποιες ασάφειες και αντιφάσεις που αφορούν ζητήματα ουσιώδη για την εξέταση της αίτησής του για διεθνή προστασία, η αρμόδια αρχή απόφασης δεν μπορεί να προβεί σε αρνητική εκτίμηση της αξιοπιστίας του. Δεν αναγνωρίζει στο πρόσωπο του προσφεύγοντα την ιδιότητα του πρόσφυγα. Ο προσφεύγων δεν δικαιούται να αναγνωριστεί ως δικαιούχος καθεστώτος επικουρικής προστασίας. Στην περίπτωση που η παρούσα απόφαση καταστεί τελεσίδικη (άρ. 2 περ. ε’ του ΠΔ 113/2013), πιθανολογείται (άρ. 33 του ΠΔ 113/2013) ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την παραπομπή της υπόθεσης στις αρμόδιες αρχές προκειμένου να εξεταστεί η χορήγηση άδειας διαμονής για ανθρωπιστικούς λόγους σύμφωνα με το άρ. 1 περ. στ’ της υπ’ αριθμ. οικ. 30651/2014 ΚΥΑ (ΦΕΚ Β΄ 1453). Απόφαση 10η Επιτροπής Προσφυγών άρ. 3 Ν 3907/2011 (Αρ. Πρωτ: 10738/23.09.2015), (παρατ. Σπ. Κουλοχέρης),

σελ. 89.

ΕΚΔΟΣΗ

Έννομες συνέπειες εκκρεμούς αιτήματος διεθνούς προστασίας. Ισχυρισμός εκζητούμενου ότι υπέβαλε αίτηση πολιτικού ασύλου στις αρμόδιες ελληνικές αρχές που εκκρεμεί και η επίκληση από αυτόν φόβου δίωξης του στο εκζητούν κράτος, κατά την έννοια του άρθρου ΙΑ της Σύμβασης της Γενεύης (προσχηματική ποινική δίωξη, σοβαρή παραβίαση βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων κ.λπ.), δεν ασκεί έννομη επιρροή στη δίκη για την έκδοσή του. ΑΠ 447/2015 Τμ. Ε΄ Ποινικό (σε Συμβούλιο),

σελ. 79.

ΕΦΕΣΗ

Προβαλλόμενοι ισχυρισμοί. Κατά την έννοια της διατάξεως της παρ. 1 του άρ. 58 ΠΔ 18/1989, η οποία, όπως έχει κριθεί δεν παραβιάζει το κατοχυρωμένο από το άρθρο 20 παρ. 1 Συντ. δικαίωμα παροχής έννομης προστασίας, ως ισχυρισμοί, η προβολή των οποίων με το δικόγραφο της εφέσεως απαιτείται επί ποινή απαραδέκτου αυτής, νοούνται εκείνοι που αναφέρονται με τρόπο συγκεκριμένο σε κριθέν νομικό ζήτημα, αναγόμενο στην ερμηνεία των κανόνων που εφαρμόσθηκαν από την εκκαλουμένη απόφαση. Ο εν λόγω αυτοτελής λόγος ακυρώσεως προβληθείς απαραδέκτως με το υπόμνημα του αιτούντος στην πρωτόδικη δίκη και μη αυτεπαγγέλτως εξεταζόμενος, δεν εξετάσθηκε, και ορθώς, από το Διοικητικό Πρωτοδικείο. Συνεπώς, ο εν λόγω ισχυρισμός περί ελλείψεως νομολογίας του ΣτΕ, δεν αφορά νομικό ζήτημα που απασχόλησε ή όφειλε να απασχολήσει το πρωτοβάθμιο δικαστήριο και δεν προβάλλεται βασίμως κατ’ άρθρο 58 παρ. 1 του ΠΔ 18/1989. ΣτΕ ΕΑ 36/2015,

σελ. 68.

ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΙΟ

Υιοθεσία τέκνου αλλοδαπής ιθαγένειας. Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 23 παρ.1 ΑΚ, οι ουσιαστικές προϋποθέσεις για τη σύσταση και τη λύση της υιοθεσίας, η οποία περιέχει στοιχεία αλλοδαπότητας κατά τα υποκείμενα αυτής (διακρατικές υιοθεσίες), ρυθμίζονται από το δίκαιο της ιθαγένειας του κάθε μέρους, δηλαδή ορίζεται η επιμεριστική εφαρμογή της lex patriae κάθε μέρους. Προκειμένου να είναι έγκυρη κατά το δίκαιο της Ουκρανίας η υιοθεσία, που θα τελεστεί στην αλλοδαπή, τέκνου ουκρανικής ιθαγένειας με μόνιμη κατοικία εκτός Ουκρανίας από αλλοδαπό, απαιτείται η άδεια του Κέντρου Υιοθεσίας του Υπουργείου Παιδείας της Ουκρανίας. Ωστόσο, ο τελευταίος αυτός όρος αποτελεί διαδικαστική και όχι ουσιαστική προϋπόθεση τέλεσης της υιοθεσίας και συνεπώς δεν καλείται μέσω του άρθρου 23 παρ.1 ΑΚ σε εφαρμογή. ΜΠρΑθ 1056/2015 (εκουσία),

σελ. 86.

ΙΘΑΓΕΝΕΙΑ

Ευρωπαϊκή. Το απορρέον από την ευρωπαϊκή ιθαγένεια δικαίωμα ελεύθερης κυκλοφορίας και διαμονής των πολιτών της Ένωσης στην επικράτεια των κρατών-μελών υπόκειται σε περιορισμούς, μεταξύ άλλων, για την προστασία της δημόσιας τάξης και της δημόσιας ασφάλειας. Η παρούσα μελέτη προσεγγίζει κριτικά την πρόσφατη νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία κατέστησε τα όρια μεταξύ των δύο ανωτέρω εννοιών (δημόσια τάξη, δημόσια ασφάλεια) εντελώς ρευστά, και παρουσιάζει συγκεκριμένα παραδείγματα, επιτυχημένης ως επί το πλείστον, εφαρμογής από τα ελληνικά διοικητικά δικαστήρια, ιδίως δε από το Συμβούλιο της Επικρατείας, ορισμένων ουσιαστικών εγγυήσεων έναντι του ενδεχομένου επιβολής περιορισμών στους διακινούμενους πολίτες της Ένωσης με την επίκληση λόγων δημόσιας τάξης ή δημόσιας ασφάλειας. Μελέτες Δ. Λέντζης,

σελ. 10.

Ευρωπαϊκή. Η ευρωπαϊκή ιθαγένεια είναι ένας δυναμικός θεσμός της ενωσιακής έννομης τάξης που αναπτύσσεται και εμπλουτίζεται τα τελευταία είκοσι και πλέον χρόνια, από τη Συνθήκη του Μάαστριχτ, με την οποία συστάθηκε, μέχρι τη νυν ισχύουσα Συνθήκη της Λισσαβόνας. Στην εξέλιξη αυτή συμβάλλει καθοριστικά το Δικαστήριο της ΕΕ μέσα από τη συστηματική διεύρυνση των δικαιωμάτων του μετακινούμενου ευρωπαίου πολίτη, με μια σειρά σημαντικών αποφάσεων με αφετηρία την υπόθεση Grzelczyk έως τις πιο πρόσφατες Metock e.a., Rottmann, Zambrano, Dereci, McCarthy e.a., Brey και Dano. Ωστόσο, ο θεσμός της ευρωπαϊκής ιθαγένειας βρίσκεται, σήμερα, αντιμέτωπος με ποικίλες προκλήσεις, οι σημαντικότερες από τις οποίες αφορούν στο φόβο έναντι της ανεξέλεγκτης μετανάστευσης από τρίτες χώρες και στην «κατάχρηση» των κοινωνικοασφαλιστικών συστημάτων των κρατών μελών υποδοχής από τους ευρωπαίους πολίτες που εγκαθίστανται σε αυτά. Μελέτες Τ. Παπαδοπούλου,

σελ. 17.

Τέκνου ελληνίδας. Η μεταβατική διάταξη του άρθρου 8 παρ. 1 του Ν 1438/1984 έχει την έννοια ότι εάν, κατά τον χρόνο της γεννήσεως του τέκνου, η μητέρα είχε απολέσει την ελληνική ιθαγένεια, την οποία είχε κατά την τέλεση του γάμου από τον οποίο γεννήθηκε το τέκνο, η δυνατότητα αποκτήσεως της ελληνικής ιθαγενείας παρέχεται στο τέκνο, μόνον εφ’ όσον η ως άνω απώλεια της ελληνικής ιθαγενείας της μητέρας είχε επέλθει συνεπεία του γάμου της με αλλοδαπό, σύμφωνα με τις προ του Ν 1438/1984 ισχύουσες διατάξεις, και όχι συνεπεία άλλου γεγονότος. ΣτΕ 2674/2014 Τμ. Δ’ επταμ.,

σελ. 44.

Τροποποίηση ΚΕΙ. Οι τροποποιήσεις του Κώδικα Μετανάστευσης και Κοινωνικής Ένταξης και του Κώδικα Ελληνικής Ιθαγένειας με τον Ν 4332/2015 (ΦΕΚ Α΄ 76). Κτήση της Ελληνικής ιθαγένειας λόγω γέννησης - φοίτησης ή φοίτησης σε σχολείο στην Ελλάδα. (επιμ.: Χρ. Μαρινάκη), Νομοθεσία,

σελ. 107.

ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

Ένας χρόνος εφαρμογής του ΚΜΚΕ. Η Ένωση Δικαίου Αλλοδαπών & Μετανάστευσης (Ε.Δ.Α.Μ.) και η Νομική Βιβλιοθήκη συνδιοργάνωσαν εκδήλωση με θέμα: «Κώδικας Μετανάστευσης και Κοινωνικής Ένταξης: 1 χρόνος εφαρμογής». Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε την 22.05.2015, στην αίθουσα του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών. Επικαιρότητα,

σελ. 112.

Επίκαιρα ζητήματα μεταναστευτικού δικαίου. Την 20η & 21η Νοεμβρίου 2015 διοργανώνεται από την Ε.Δ.Α.Μ , σε συνεργασία με τους Δικηγορικούς Συλλόγους Αθηνών και Βόλου, το 1ο Πανελλήνιο Συνέδριο της Ένωσης με θέμα: «Επίκαιρα Ζητήματα Μεταναστευτικού Δικαίου» Επικαιρότητα,

σελ. 112.

Νομολογία. «Επισκόπηση νομολογίας ΔΕΕ στα θέματα ασύλου και μετανάστευσης υπηκόων τρίτων χωρών (Ιούλιος - Δεκέμβριος 2014)» (επιμ. - επεξ.: Α. Αρχοντάκη),

σελ. 28.

Τροποποίηση Κώδικα Μετανάστευσης. Οι τροποποιήσεις του Κώδικα Μετανάστευσης και Κοινωνικής Ένταξης και του Κώδικα Ελληνικής Ιθαγένειας με τον Ν 4332/2015 (ΦΕΚ Α΄ 76), (επιμ.: Χρ. Μαρινάκη), Νομοθεσία,

σελ. 99.

ΟΜΟΓΕΝΕΙΣ

Απόρριψη αιτήματος κτήσης ελληνικής ιθαγένειας. Ο ζητών να αποκτήσει την ελληνική ιθαγένεια παλιννοστών ομογενής οφείλει με την αίτησή του να αναφερθεί διεξοδικώς και κατά τρόπο συγκεκριμένο στα πραγματικά περιστατικά που αποδεικνύουν την ελληνική του καταγωγή, προσκομίζοντας και τα αναγκαία δικαιολογητικά για την τεκμηρίωσή τους. Σε περίπτωση δε που διαπιστωθεί ότι έστω και ένα από τα υποβληθέντα δικαιολογητικά είναι πλαστό ή παραποιημένο, ανεξαρτήτως της συνδρομής ή μη υπαιτιότητας στο πρόσωπο του ενδιαφερομένου, η Διοίκηση δικαιούται να απορρίψει το αίτημα με την αιτιολογία ότι δεν απεδείχθη η κρίσιμη ιδιότητα του παλιννοστούντος ομογενούς. ΔΕφΑθ 886/2015 Τμ. Θ΄ (ακυρωτικός σχηματισμός),

σελ. 59.

Απόρριψη αιτήματος χορήγησης ΕΔΤΟ - ΑΔΕΤ. Σε περίπτωση απόρριψης αιτήματος χορήγησης ή ανανέωσης ΕΔΤΟ από την αρμόδια Υπηρεσία έκδοσης, για λόγους εθνικής ασφάλειας ή δημόσιας τάξης, χωρεί ενδικοφανής προσφυγή ενώπιον του αρμοδίου Αστυνομικού Διευθυντή ή Διευθυντή Αλλοδαπών. Λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος ότι έχει παρέλθει ικανό χρονικό διάστημα από τη χρονολογία τέλεσης της αξιόποινης πράξης του αιτούντος (20.01.2002) δίχως να έχει διαπιστωθεί, στο μεσοδιάστημα, οιαδήποτε (μεταγενέστερη) παραβατική συμπεριφορά του, παρά την έκδοση εις βάρος του τελεσίδικης καταδικαστικής απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου, κρίνεται ότι δεν συντρέχει στο πρόσωπό του λόγος αναγόμενος στη δημόσια τάξη και ασφάλεια της χώρας, ο οποίος θα δικαιολογούσε την ένδικη άρνηση χορήγησης ΕΔΤΟ και, ως εκ τούτου, η προσβαλλόμενη πράξη δεν παρίσταται νομίμως αιτιολογημένη. ΔΠρΘεσ 63/2014 Τμ. Β΄ Τριμ.,

σελ. 62.

Έλλειψη προϋπόθεσης ομογενειακής ιδιότητας. Η έλλειψη γνησίας προξενικής θεωρήσεως στηρίζει νομίμως και επαρκώς την ανάκληση του ΕΔΤΟ, ασχέτως υπαιτιότητας, γνώσεως της πλαστότητας ή ποινικής καταδίκης του εκκαλούντος, ελλείψει συνδρομής νομίμου προϋποθέσεως. Η δημιουργία πλέγματος βιοτικών σχέσεων στην χώρα δεν ασκεί επιρροή, όταν εξ αρχής ελλείπει θεμελιώδης προϋπόθεση για την απόκτηση νομίμου τίτλου παραμονής, ήτοι η προσήκουσα απόδειξη της ομογενειακής ιδιότητας, όπως συνέβη εν προκειμένω. ΣτΕ 450/2014 Τμ. Δ’,

σελ. 48.

ΣΥΜΜΟΡΦΩΣΗ ΤΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ

Αναβίωση αρχικής απόφασης περί διαπίστωσης της ελληνικής ιθαγένειας. Από τα στοιχεία που απέστειλε η Διοίκηση στο Συμβούλιο μετά την έκδοση του 3/2014 Πρακτικού προκύπτει έκδοση απόφασης περί ακύρωσης της πράξης της περιφέρειας με την οποία είχε ανακληθεί η διαπιστωτική της ελληνικής ιθαγένειας των αιτούντων νομαρχιακή απόφαση (δεν συντρέχει νόμιμος λόγος ανάκλησης της αρχικής απόφασης περί διαπίστωσης της ελληνικής ιθαγένειας των αιτούντων). Το Συμβούλιο διαπιστώνει εν τέλει ότι δεν συντρέχει περίπτωση μη συμμόρφωσης της Διοίκησης προς την ΣτΕ 376/2011. ΣτΕ 20/2014 (Τριμ. Συμβ.),

σελ. 71.