Ευρετήρια

ΠΕΙΡΑΪΚΗ ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ

Τεύχος 3/2014, Ιούλιος - Αύγουστος - Σεπτέμβριος

Τριμηναία Νομική Επιθεώρηση Δικηγορικού Συλλόγου Πειραιώς

Οι συνδρομές του περιοδικού γίνονται από τον Δικηγορικό Σύλλογο Πειραιά

ΑΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΟΣ ΠΛΟΥΤΙΣΜΟΣ

Αποκλεισμός της αξίωσης αδικαιολόγητου πλουτισμού λόγω αντίθεσης στα χρηστά ήθη, του Νικόλαου Ζαπριάνου

σελ. 206.

ΑΙΤΗΣΗ ΑΝΑΣΤΟΛΗΣ

Αίτηση αναστολής της διοικητικής απόφασης περί ορισμού τριών τουριστικών περιοχών της Ελλάδας, όπου επιτρέπεται πιλοτικά για ένα έτος η προαιρετική λειτουργία των εμπορικών καταστημάτων και τις υπόλοιπες Κυριακές, πέραν των αναφερόμενων στην παρ. 1 του άρθρου 16 του Ν 4177/2013, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 1 παρ. ΣΤ5 του Ν 4254/2014 - Κρίση του Δικαστηρίου επί του ισχυρισμού των αιτούντων για την πρόκληση σε βάρος τους ανεπανόρθωτης άλλως δυσχερώς επανορθώσιμης ηθικής βλάβης και οικονομικής ζημίας. ΣτΕ 307/2014,

σελ. 245.

ΑΚΥΡΟΤΗΤΑ

Σε περίπτωση εκποίησης του ακινήτου, ισχυούσης προσωρινής διαταγής διά της οποίας απαγορεύθηκε η μεταβολή της νομικής κατάστασης (εκποίηση), η εν λόγω διάθεση (εκποίηση) πλήττεται με ακυρότητα από το άρθρο 176 ΑΚ και όχι από το άρθρο 175 ΑΚ - Η εκ του λόγου αυτού ακυρότητα της γενόμενης εκποίησης, ισχύει έναντι τρίτων υπό την προϋπόθεση ότι η προσωρινή διαταγή απαγόρευσης εκποίησης σημειώθηκε προηγουμένως στα αντίστοιχα βιβλία κατασχέσεων. ΕφΠειρ 383/2014,

σελ. 226.

ΑΠΟΔΟΧΕΣ

Εκλογή και διορισμός μέλους ΔΕΠ - Ακύρωση με δικαστική απόφαση της σχετικής διοικητικής πράξης λόγω παράβασης ουσιώδους τύπου της διοικητικής διαδικασίας - Συμμόρφωση της Διοίκησης στη δικαστική απόφαση και ανάκληση της διοικητικής πράξης εκλογής και διορισμού του μέλους ΔΕΠ με ταυτόχρονη διακοπή της καταβολής των αποδοχών του - Επανεκλογή και διορισμός του ίδιου μέλους ΔΕΠ - Υποχρέωση της Διοίκησης ως προς την καταβολή των αποδοχών αυτού. ΔΕφΑθ 2920/2014,

σελ. 249.

ΔΙΑΤΡΟΦΗ ΤΕΚΝΩΝ

Διατροφή ανηλίκου τέκνου γεννημένου εκτός γάμου των γονέων του και εκουσίως αναγνωρισμένου από τον πατέρα του με τη συναίνεση της μητέρας του - Το ποσό της διατροφής υπολογίζεται όπως και στην περίπτωση των τέκνων που είναι γεννημένα σε γάμο των γονέων τους - Αίτημα οικείας αγωγής - Όταν με την αγωγή ο ενάγων γονέας ζητά για λογαριασμό του ανηλίκου τέκνου του το σύνολο του ποσού που απαιτείται για τη διατροφή του, η άμυνα του εναγομένου αποτελεί ένσταση συνεισφοράς. Την εν λόγω ένσταση πρέπει να την προτείνει και να την αποδείξει ο ίδιος και δεν την εξετάζει αυτεπαγγέλτως το Δικαστήριο - Όταν ο ενάγων γονέας ζητά μέρος της συνολικής διατροφής που απαιτείται για το ανήλικο τέκνο και πρέπει να βαρύνει τον εναγόμενο, η άμυνα αυτού του τελευταίου αποτελεί άρνηση, η οποία εξετάζεται αυτεπαγγέλτως από το Δικαστήριο. ΜΠρΠειρ 3483/2014,

σελ. 232.

ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΑΤΥΧΗΜΑ

Η ασθένεια ως εργατικό ατύχημα - Σύμφωνα με το αρ. 1 Ν 551/1915, ως ατύχημα από βίαιο συμβάν που επήλθε κατά την εκτέλεση της εργασίας ή εξ αφορμής αυτής, το οποίο θεμελιώνει αξίωση αποζημίωσης, θεωρείται κάθε βλάβη που είναι αποτέλεσμα βίαιης και αιφνίδιας επενέργειας εξωτερικού αιτίου - Ατύχημα από βίαιο συμβάν κατά την εκτέλεση ή με αφορμή την παροχή εργασίας, είναι και η νόσος του εργαζομένου, συνεπεία της οποίας επήλθε ο θάνατος αυτού, εφ’ όσον προήλθε ή επιδεινώθηκε, όχι από τη βαθμιαία εξασθένιση και φθορά του οργανισμού του εξ αιτίας της φύσεως της εργασίας, αλλά από την παροχή αυτής υπό ιδιαίτερα εξαιρετικές και ασυνήθιστα δυσμενείς συνθήκες ή από την εξακολούθηση της απασχόλησής του, έστω και υπό κανονικές συνθήκες μετά την εκδήλωση της νόσου, με αποτέλεσμα την επιδείνωσή της, αφού στην τελευταία περίπτωση ο εργοδότης που οφείλει να ρυθμίζει τα της εργασίας κατά τρόπο που να προστατεύεται η ζωή και η υγεία των εργαζομένων (ΑΚ 662) - Αντίθετα, δεν συνιστά ατύχημα από βίαιο συμβάν η εκδήλωση προϋπάρχουσας (και σε λανθάνουσα έστω κατάσταση) πάθησης του εργαζομένου ή η επιδείνωση αυτής και όταν αυτή είναι συνέπεια της εκτέλεσης της εργασίας αυτού, κάτω από κανονικές, έστω και δυσμενείς, σύμφυτες όμως προς αυτή, συνθήκες εργασίας, χωρίς τη μεσολάβηση άλλου εξωτερικού γεγονότος, ξένου προς τον οργανισμό του παθόντος. ΑΠ 958/2014,

σελ. 237.

ΚΛΗΤΗΡΙΟ ΘΕΣΠΙΣΜΑ

Ακυρότητα κλητηρίου θεσπίσματος - Για την εγκυρότητα του κλητηρίου θεσπίσματος πρέπει να αναφέρονται τα πραγματικά περιστατικά, που θεμελιώνουν την ιδιαίτερη νομική υποχρέωση του υπαίτιου να αποτρέψει την επέλευση του εγκληματικού αποτελέσματος και προσδιορίζουν την πηγή προέλευσής της, ενώ, όταν η ιδιαίτερη νομική υποχρέωση πηγάζει από επιτακτικό κανόνα δικαίου, πρέπει να παρατίθεται και αυτός ο κανόνας. ΑΠ 897/2014,

σελ. 251.

ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ

Ελαφρυντικές περιστάσεις - Αυτοτελείς ισχυρισμοί - Απαγόρευση της αξιοποίησης μαρτυρικής κατάθεσης συγκατηγορουμένου - Επεκτατικό αποτέλεσμα ενδίκων μέσων - Προϋποθέσεις - Διακεκριμένη περίπτωση διακίνησης ναρκωτικών ουσιών κατ’ επάγγελμα - Επιεικέστερος ο νέος νόμος 4139/2013 - Ο Άρειος Πάγος υποχρεούται, να εφαρμόσει τον επιεικέστερο ποινικό νόμο που ίσχυσε μετά τη δημοσίευση της προσβαλλομένης αποφάσεως, αφού προχωρήσει στην εκδίκαση της υποθέσεως. ΑΠ 859/2014,

σελ. 254.

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ

Δημόσιοι σκοποί και οικονομική κρίση - Τα συνταγματικά όρια των νομοθετικών επιλογών, του Παναγιώτη Πετρόπουλου,

σελ. 226.

ΠΛΟΙΑ

Αναγκαστική εκτέλεση επί πλοίου - Μη αναλογική εφαρμογή επί πλοίων των διατάξεων των άρθρων 53, 57 του ΝΔ της 17.7/13.8.1923 «περί ειδικών διατάξεων επί ανωνύμων εταιριών» - Εφαρμογή του άρθρου 211 παρ. 1 ΚΙΝΔ λόγω ειδικότητας. Η αναγκαστική κατάσχεση πλοίου δεν επιβάλλεται προ της παρόδου 24 ωρών από της επιδόσεως της επιταγής προς πληρωμή (άρθρο 211 παρ. 1 ΚΙΝΔ) και κατά συνέπεια δεν μπορεί να εφαρμοστεί το άρθρο 57 του ΝΔ της 17.7/13.8.1923 κατά το οποίο η αναγκαστική εκτέλεση αρχίζει με την επίδοση επιταγής προς πληρωμή. Στα πλοία ως έννομη συνέπεια της αναγκαστικής εκτέλεσης, πέραν της απαγόρευσης διάθεσης, υφίσταται και η απαγόρευση απόπλου (άρθρο 1011 παρ. 2 ΚΠολΔ, ουσιώδης διαφορά μεταξύ ακινήτων και πλοίων) - Η αναγκαστική κατάσχεση πλοίου προϋποθέτει δύο επιδόσεις: μία στον τηρούντα το νηολόγιο όπου τυγχάνει εγγεγραμμένο το πλοίο κατ’ άρθρο 995 παρ. 2 ΚΠολΔ όσον αφορά τη νομική δέσμευση του πλοίου (ήτοι την απαγόρευση διάθεσης) και μία προς το Λιμενάρχη του λιμένος ναυλοχίας του πλοίου κατ΄ άρθρο 1011 παρ. 2 ΚΠολΔ όσον αφορά την υλική δέσμευσή του (ήτοι την εμπόδιση απόπλου - Επομένως, απαιτείται επίδοση στο Λιμενάρχη του λιμένος ναυλοχίας του πλοίου αντιγράφου της κατασχετήριας έκθεσης, η οποία θα πρέπει να περιλαμβάνει τα στοιχεία της παρ. 1 του άρθρου 1011 ΚΠολΔ - Σε κάθε περίπτωση ο Λιμενάρχης ελέγχει την επιβαλλόμενη επί πλοίου κατάσχεση ως προς τον τύπο της, χωρίς να υπάρχει ουδεμία πρόβλεψη στην κείμενη νομοθεσία, δυνάμει της οποίας να δύναται να απαγορεύσει τον απόπλου επί τη βάσει της κοινοποίησης σε αυτόν επιταγής προς πληρωμή κατ’ άρθρο 57 του ΝΔ της 17.7/13.8.1923 «περί ειδικών διατάξεων επί ανωνύμων εταιριών». ΜΕφΠειρ 196/2014,

σελ. 242.

ΤΡΟΧΑΙΑ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ

Eνοχή (Υπαιτιότητα) στο τροχαίο ατύχημα: Αρχή συνετούς οδήγησης VS Αρχή εμπιστοσύνης - Μια αντιδικία με μακρά ιστορία, του Ηλία Ι. Κλάππα,

σελ. 214.

ΦΟΡΟΔΙΑΦΥΓΗ

Δεδικασμένο - Φοροδιαφυγή λόγω μη απόδοσης ΦΠΑ και μη καταβολή χρεών προς το Δημόσιο - Οι δύο παραβάσεις συγκροτούνται από τα ίδια πραγματικά περιστατικά, τα οποία τελούν σε αδιάσπαστη ενότητα τόπου, χρόνου, τρόπου τέλεσης και υλικού αντικειμένου, τυποποιούνται με τον ίδιο τρόπο, όχι μόνο ως προς την αντικειμενική, αλλά και ως προς την υποκειμενική τους υπόσταση, φέρουν τον ίδιο νομικό χαρακτηρισμό (φοροδιαφυγή) και αφορούν την προστασία του ίδιου έννομου αγαθού (διασφάλιση των δικαιωμάτων του Δημοσίου και μη απώλεια εσόδων από φόρους και λοιπά δικαιώματα) - Διαφέρουν μόνο ως προς το είδος και το ύφος της ποινής, διαφοροποίηση η οποία δεν αναιρεί την ταυτότητα των παραβάσεων, ως προϋπόθεση για την εφαρμογή του άρθρου 57 του ΚΠΔ - Στην έννοια της φοροδιαφυγής που θεσπίζεται με το άρθρο 25 παρ. 1 του Ν 1882/1990, περιλαμβάνεται και η μη απόδοση του αναλογούντος φόρου προστιθέμενης αξίας, ως ειδικότερη μορφή φοροδιαφυγής - Απαράδεκτη η ποινική δίωξη λόγω δεδικασμένου για μη καταβολή χρεών προς το Δημόσιο, εφόσον έχει προηγηθεί καταδίκη για μη καταβολή ΦΠΑ για την ίδια οφειλή. ΑΠ 446/2014,

σελ. 265.