Δεδικασμένο - Φοροδιαφυγή λόγω μη απόδοσης ΦΠΑ και μη καταβολή χρεών προς το Δημόσιο - Οι δύο παραβάσεις συγκροτούνται από τα ίδια πραγματικά περιστατικά, τα οποία τελούν σε αδιάσπαστη ενότητα τόπου, χρόνου, τρόπου τέλεσης και υλικού αντικειμένου, τυποποιούνται με τον ίδιο τρόπο, όχι μόνο ως προς την αντικειμενική, αλλά και ως προς την υποκειμενική τους υπόσταση, φέρουν τον ίδιο νομικό χαρακτηρισμό (φοροδιαφυγή) και αφορούν την προστασία του ίδιου έννομου αγαθού (διασφάλιση των δικαιωμάτων του Δημοσίου και μη απώλεια εσόδων από φόρους και λοιπά δικαιώματα) - Διαφέρουν μόνο ως προς το είδος και το ύφος της ποινής, διαφοροποίηση η οποία δεν αναιρεί την ταυτότητα των παραβάσεων, ως προϋπόθεση για την εφαρμογή του άρθρου 57 του ΚΠΔ - Στην έννοια της φοροδιαφυγής που θεσπίζεται με το άρθρο 25 παρ. 1 του Ν 1882/1990, περιλαμβάνεται και η μη απόδοση του αναλογούντος φόρου προστιθέμενης αξίας, ως ειδικότερη μορφή φοροδιαφυγής - Απαράδεκτη η ποινική δίωξη λόγω δεδικασμένου για μη καταβολή χρεών προς το Δημόσιο, εφόσον έχει προηγηθεί καταδίκη για μη καταβολή ΦΠΑ για την ίδια οφειλή. ΑΠ 446/2014

ΠΕΙΡΑΪΚΗ ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ

Τεύχος 3/2014, Ιούλιος - Αύγουστος - Σεπτέμβριος

Τριμηναία Νομική Επιθεώρηση Δικηγορικού Συλλόγου Πειραιώς

Οι συνδρομές του περιοδικού γίνονται από τον Δικηγορικό Σύλλογο Πειραιά

Απόσπασμα

Πρόεδρος: Δ. Παπαντωνοπούλου Μέλη: Β. Κυττέα, Α. Βασιλακοπούλου - Κατσαβριά (Εισηγήτρια), Δ. Μπουρνάκα, Α. Αλειφεροπούλου Εισαγγελέας: Γ. Μπόμπολης Δικηγόρος: Σ. Μανουσόπουλος Δεδικασμένο - Φοροδιαφυγή λόγω μη απόδοσης ΦΠΑ - Μη καταβολή χρεών προς το Δημόσιο. Απαράδεκτο ποινικής δίωξης λόγω δεδικασμένου. Προϋποθέσεις για την ύπαρξη δεδικασμένου. Πότε υπάρχει ταυτότητα πράξης. Φοροδιαφυγή λόγω μη απόδοσης ΦΠΑ και μη καταβολή χρεών προς το Δημόσιο. Οι δύο παραβάσεις συγκροτούνται από τα ίδια πραγματικά περιστατικά, τα οποία τελούν σε αδιάσπαστη ενότητα τόπου, χρόνου, τρόπου τέλεσης και υλικού αντικειμένου, τυποποιούνται με τον ίδιο τρόπο, όχι μόνο ως προς την αντικειμενική, αλλά και ως προς την υποκειμενική τους υπόσταση, φέρουν τον ίδιο νομικό χαρακτηρισμό (φοροδιαφυγή) και αφορούν την προστασία του ίδιου έννομου αγαθού (διασφάλιση των δικαιωμάτων του Δημοσίου και μη απώλεια εσόδων από φόρους και λοιπά δικαιώματα). Διαφέρουν μόνο ως προς το είδος και το ύφος της ποινής, διαφοροποίηση η οποία δεν αναιρεί την ταυτότητα των παραβάσεων, ως προϋπόθεση για την εφαρμογή του άρθρου 57 του ΚΠΔ. Στην έννοια λοιπόν της φοροδιαφυγής που θεσπίζεται με το άρθρο 25 παρ. 1 του Ν 1882/1990, περιλαμβάνεται και η μη απόδοση του αναλογούντος φόρου προστιθέμενης αξίας, ως ειδικότερη μορφή φοροδιαφυγής. Απαράδεκτη η ποινική δίωξη λόγω δεδικασμένου για μη καταβολή χρεών...

Το παρόν περιεχόμενο είναι συνδρομητικό και πλήρως προσβάσιμο μόνο στους συνδρομητές του περιοδικού.

  • Εάν είστε συνδρομητής παρακαλώ συνδεθείτε εδώ.
  • Εάν θέλετε να γίνετε συνδρομητής αγοραστε το έργο και αποκτήστε πλήρη δικαιώματα πρόσβασης
  • Εάν θέλετε να μάθετε περισσότερα για το πως μπορείτε να γίνετε συνδρομητής στην Ψηφιακή Νομική Βιβλιοθήκη nbonline.gr επικοινωνήστε μαζί μας με email ή τηλεφωνικώς.