Αντώνιος Κ. Αλαπάντας, Νομικά ζητήματα θαλάσσιας αρωγής

ΠΕΙΡΑΪΚΗ ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ

Τεύχος 4/2017, Οκτώβριος - Νοέμβριος - Δεκέμβριος 2017

Τριμηναία Νομική Επιθεώρηση Δικηγορικού Συλλόγου Πειραιώς

Οι συνδρομές του περιοδικού γίνονται από τον Δικηγορικό Σύλλογο Πειραιά

Απόσπασμα

Αντώνιος Κ. Αλαπάντας, Πρόεδρος Πρωτοδικών, ΔΝ (Εισήγηση στην Εθνική Σχολή Δικαστών, Θεσσαλονίκη 15 Ιουνίου 2017) 1. Εισαγωγή (Ιστορικά - Γενικός ορισμός - Διάκριση από συναφείς έννοιες) Ο θεσμός της επιθαλάσσιας αρωγής (και ως ναυαγιαίρεση) είναι πανάρχαιος και σχετικές ρυθμίσεις βρίσκουμε ήδη στην αρχαιότητα, στο δίκαιο της Αθήνας, στο Ναυτικό Νόμο των Ροδίων και στους Πανδέκτες του Ρωμαϊκού Δικαίου, ενώ αργότερα ρυθμίστηκε από το αγγλικό εθιμικό δίκαιο, τη γαλλική νομοθεσία με βάση την Ordonance του 1681 και τον Ιταλικό Κώδικα Εμπορικής Ναυτιλίας του 19ου αιώνα. Στις αρχές του 20ου αιώνα, η ανάγκη για παγκόσμια ομοιόμορφη ρύθμιση του θεσμού αυτού οδήγησε στην Δ. Σύμβαση Βρυξελλών 1910 την επιθαλάσσια αρωγή και τη ναυαγιαίρεση, με πρωτοβουλία της “Comite Maritime International” (C.M.I), που έχει κυρωθεί από τη χώρα μας. Ως (επι)θαλάσσια αρωγή, γενικά, είναι η υπηρεσία που παρέχεται εκούσια και συνειδητά από αρωγό προς πλοίο ή άλλο περιουσιακό στοιχείο που βρίσκεται σε κίνδυνο σε ύδατα κατάλληλα για ναυσιπλοΐα ή σε οποιαδήποτε άλλα ύδατα, προς το σκοπό προσωρινής αποτροπής ή μείωσης του κινδύνου του πλοίου ή των περιουσιακών στοιχείων ή του περιβάλλοντος (είναι εμπορική πράξη κατά τα άρθρα 1, 3 του ΒΔ 2/14.5.1835 περί αρμοδιότητος των εμποροδικείων, ΕφΠειρ 322/2007, ΕΝΔ 2007, 297). Αυτή διακρίνεται από την...

Το παρόν περιεχόμενο είναι συνδρομητικό και πλήρως προσβάσιμο μόνο στους συνδρομητές του περιοδικού.

  • Εάν είστε συνδρομητής παρακαλώ συνδεθείτε εδώ.
  • Εάν θέλετε να γίνετε συνδρομητής αγοραστε το έργο και αποκτήστε πλήρη δικαιώματα πρόσβασης
  • Εάν θέλετε να μάθετε περισσότερα για το πως μπορείτε να γίνετε συνδρομητής στην Ψηφιακή Νομική Βιβλιοθήκη nbonline.gr επικοινωνήστε μαζί μας με email ή τηλεφωνικώς.