ΕφΑθ 476/2014 [Ετερόρρυθμη εταιρία]

ΔΙΚΑΙΟ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ & ΕΤΑΙΡΙΩΝ

Τεύχος 3/2014, Μάρτιος

Νομοθεσία, Μελέτες και Νομολογία εμπορικού, οικονομικού, αστικού οικονομικού, εργατικού και φορολογικού δικαίου

Εκδίδεται από το 1995 - Μηνιαία έκδοση

Αγόρασέ το στο nb.org

ΦΠ €140.00
ΝΠ €200.00 *

* Οι τιμές περιλαμβάνουν ΦΠΑ.

Θεματολογία νέων άρθρων;

Αν έχετε κάποια ιδέα πατήστε εδώ

Αν έχετε κάποια ερώτηση ή ένα άρθρο για δημοσίευση

πατήστε εδώ

Πρόεδρος Α. Κοκκοβού

Εισηγήτρια Β. Θωμάτου

Δικηγόροι Β. Αλεξόπουλος, Α. Κρυσταλλίδης

Διατάξεις: άρθρα 18 επ. ΕμπΝ, 749 επ. ΑΚ

ΕΤΕΡΟΡΡΥΘΜΗ ΕΤΑΙΡΙΑ. Αρχή της αυτοδιαχείρισης προσωπικών εταιριών. Ο ετερόρρυθμος εταίρος ή τρίτος δεν μπορούν να ορισθούν ως διαχειριστές. Μπορεί να τους ανατεθούν συγκεκριμένες διαχειριστικές πράξεις με σύμβαση εντολής ή εργασίας. Αν η δικαιοπραξία, στην οποία θα προβούν, απαιτεί την τήρηση τύπου, ο ίδιος τύπος θα πρέπει να τηρηθεί και για τη χορήγηση της σχετικής πληρεξουσιότητας ή για την εκ των υστέρων έγκρισή της. Ο de facto διαχειριστής-τρίτος προσωπικής εταιρίας δεν καθίσταται υποκατάστατο όργανό της.

[...] Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 18, 19, 22, 24, 27, 28, 43 και 44 ΕμπΝ και 748 παρ. 1, 749, 750, 751, 752, 754, παρ. 1, 756, 757, 760 και 784 ΑΚ προκύπτει ότι, στις προσωπικές εταιρίες, όπως είναι και η ετερόρρυθμη εταιρία, η εξουσία διαχείρισης των εταιρικών υποθέσεων είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένη με την εταιρική ιδιότητα και γι’ αυτό δεν μπορεί με την εταιρική σύμβαση ή με μεταγενέστερη απόφαση των εταίρων να ανατεθεί σε τρίτο πρόσωπο που δεν είναι εταίρος, όπως αντίθετα είναι δυνατόν στις κεφαλαιουχικές εταιρίες. Ισχύει δηλαδή στις προσωπικές εταιρίες η αναγκαστικού δικαίου αρχή της αυτοδιαχείρισης, σε αντιστοιχία με την απεριόριστη προσωπική ευθύνη των εταίρων (ΑΠ Ολ 13/1997), που καθιερώνεται γενικώς στις προσωπικές εταιρίες (άρθρο 759 ΑΚ), με εξαίρεση τις ετερόρρυθμες, στις οποίες η ευθύνη του ετερόρρυθμου εταίρου είναι περιορισμένη κατά το άρθρο 26 ΕμπΝ. Συνακόλουθα, μόνο οι απεριόριστα ευθυνόμενοι ομόρρυθμοι εταίροι μπορούν να είναι, διαχειριστές της ετερόρρυθμης εταιρίας και όχι οι ετερόρρυθμοι εταίροι της ή τρίτα πρόσωπα. Τούτο ορίζεται ρητά με το άρθρο 27 ΕμπΝ για τον ετερόρρυθμο εταίρο, όμως, ισχύει πολύ περισσότερο και για τους τρίτους. Βέβαια, με σύμβαση εντολής ή εργασίας μπορεί να ανατεθεί από τους εταίρους ετερόρρυθμης εταιρίας η διεξαγωγή συγκεκριμένων διαχειριστικών πράξεων σε ετερόρρυθμο εταίρο ή τρίτο πρόσωπο και να τους δοθεί και η αναγκαία πληρεξουσιότητα, προκειμένου να ενεργήσουν ως εντολοδόχοι η αναλόγως ως άμεσοι αντιπρόσωποί της εταιρίας, χωρίς, όμως, έτσι να γίνονται και διαχειριστές αυτής κατά την έννοια του νόμου, ούτε όργανα του νομικού προσώπου της. Συνεπώς, αν η δικαιοπραξία, την οποία αφορά η πληρεξουσιότητα, απαιτεί την τήρηση τύπου, όπως είναι ο έγγραφος τύπος που απαιτεί την τήρηση τύπου, όπως είναι ο έγγραφος τύπος που απαιτείται κατά το άρθρο 873 ΑΚ, για τη σύμβαση αφηρημένης υπόσχεσης ή αναγνώρισης χρέους, ο οποίος είναι συστατικός, ο ίδιος τύπος πρέπει κατά το άρθρο 217 παρ. 2 ΑΚ να τηρείται και για τη χορήγηση της σχετικής πληρεξουσιότητας (ΑΠ 1305/2009 Nomos) ή την εκ των υστέρων έγκρισή της (ΑΠ 321/2009 Nomos), διαφορετικά υφίσταται έλλειψη πληρεξουσιότητας, οι συνέπειες της οποίας ρυθμίζονται από τα άρθρα 229-234 ΑΚ. Αντίστοιχα, στην περίπτωσή αυτή δεν νοείται φαινόμενη ή κατά ανοχή πληρεξουσιότητα, δηλαδή πληρεξουσιότητα συναγόμενη από τη συμπεριφορά του αντιπροσωπευομένου, αφού η ύπαρξη τέτοιας συμπεριφοράς δεν καλύπτει και την έλλειψη του αναγκαίου για την πληρεξουσιότητα τύπου (πρβλ. ΑΠ Ολ 19/2003 Nomos). Κατά την ίδια έννοια δεν καθίσταται υποκατάστατο όργανο διοίκησης της προσωπικής και ειδικότερα της ετερόρρυθμης εταιρίας ο μη εταίρος de facto διαχειριστής της, δηλαδή ο τρίτος που ενεργεί με τη ρητή ή σιωπηρή συναίνεση ή έγκριση των, εταίρων διαχειριστικές πράξεις για λογαριασμό της εταιρίας, αφού όργανα διοίκησης της ετερόρρυθμης εταιρίας μπορούν να είναι μόνο οι ομόρρυθμοι εταίροι της. Στην περίπτωση αυτή, η σχέση του τρίτου με τους εταίρους είναι εξωεταιρική και αποτελεί στην ουσία σχέση εντολής, ή εργασίας. Επομένως de facto διαχειριστής τρίτος, που δεν διαθέτει ως εκ τούτου γενική διαχειριστική εξουσία, ενεργεί ως αντιπρόσωπος της εταιρίας και τη δεσμεύει έγκυρα, εφόσον διαθέτει την αναγκαία για τη συγκεκριμένη συναλλαγή πληρεξουσιότητα, η οποία όταν η κύρια δικαιοπραξία είναι τυπική, πρέπει και αυτή να υποβληθεί στον αντίστοιχο τύπο. [...]

(Απορρίπτει την αγωγή.)