ΣτΕ 3610/2007 Τμ. Ε΄ [Χρήση ξενοδοχείου σε περιοχή αμιγούς κατοικίας - Αντισυνταγματικότητα διατάξεων - Δίκαιη δίκη]

ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ & ΔΙΚΑΙΟ

Τεύχος 2/2008, Απρίλιος - Μάιος - Ιούνιος

Φυσικό Περιβάλλον - Ενέργεια - Χωροταξία - Πολεοδομία - Δόμηση - Δημόσια Έργα - Μνημεία

Εκδίδεται από το 1997 - Τριμηνιαία έκδοση

Θεματολογία νέων άρθρων;

Αν έχετε κάποια ιδέα πατήστε εδώ

Αν έχετε κάποια ερώτηση ή ένα άρθρο για δημοσίευση

πατήστε εδώ

Απόσπασμα

Με την οικοδομική άδεια επιτρέπεται η σύμφωνη με τις πολεοδομικές διατάξεις εκτέλεση ορισμένου τεχνικού έργου εντός ορισμένου χρονικού διαστήματος, σε ορισμένο χώρο και με συγκεκριμένες προδιαγραφές, δομικά στοιχεία και χρήση. Η αναθεώρηση οικοδομικής άδειας με σκοπό την τροποποίηση κάποιου στοιχείου της οικοδομής ή οποιουδήποτε άλλου έργου, για το οποίο αυτή εκδόθηκε, προϋποθέτει ότι η άδεια είναι ισχυρή, εξακολουθεί να αποτελεί έρεισμα για την εκτέλεση του έργου και παρέχει ευθέως τη δυνατότητα αποπερατώσεώς του. Διατήρηση υφισταμένων χρήσεων επιτρέπεται κατ΄ άρθρο 12 παρ. 3 Ν 3212/2003, αν από την έναρξη ισχύος της εν λόγω διατάξεως (31.12.2003) επήλθε μεταβολή στις επιτρεπόμενες χρήσεις σε ορισμένη περιοχή, εφ΄ όσον όμως οι προϋφιστάμενες και εφ΄ εξής απαγορευόμενες χρήσεις ήταν νόμιμες βάσει και των προγενέστερων ρυθμίσεων. Στο επίμαχο οικοδομικό τετράγωνο του σχεδίου πόλεως Εκάλης, όπου επιτρέπεται κατά κανόνα η χρήση αμιγούς κατοικίας, ουδέποτε επιτρεπόταν χρήση ξενοδοχείου. Και ναι μεν δυνάμει του άρθρου 5 παρ. 1 ΠΔ της 23.7.1924 παρασχέθηκε η δυνατότητα καθορισμού οικοδομικών τετραγώνων, στα οποία θα ήταν επιτρεπτές και άλλες, πλην της κατοικίας χρήσεις, πλην όμως ο καθορισμός των επιτρεπόμενων λοιπών χρήσεων έπρεπε να γίνει με γενικότερη πολεοδομική ρύθμιση, με την οποία θα εξειδικευόταν το καθεστώς που εισήχθη και δεν θα ήταν ανεκτό να εκφέρεται σχετική κρίση για μεμονωμένο κάθε φορά ακίνητο, επ΄ ευκαιρία έκδοσης οικοδομικής άδειας. Η απόφαση της Υφυπουργού ΠΕΧΩΔΕ 23592/10.6.2003, δυνάμει της οποίας τροποποιήθηκαν οι χρήσεις γης σε μεγάλο αριθμό οικοδομικών τετραγώνων του ρυμοτομικού σχεδίου πόλεως Εκάλης, έχει εκδοθεί κατ΄ επίκληση του άρθρου 29 της παρ. 3α΄ περ. αα΄ Ν 2831/2000, όπως αντικαταστάθηκε από το τη διάταξη του άρθρου 10 παρ. 1 του Ν 3044/2002, η οποία ωστόσο έχει κριθεί αντισυνταγματική, για το λόγο ότι αναθέτει σε άλλα, πλην του Προέδρου της Δημοκρατίας, όργανα της Διοίκησης πολεοδομικές αρμοδιότητες, οι οποίες δεν ανάγονται σε εντοπισμένη τροποποίηση σχεδίου ή σε πολεοδομικές εφαρμογές. Για το λόγο αυτό και η ως άνω απόφαση της Υφυπουργού ΠΕΧΩΔΕ είναι ανίσχυρη ως αναρμοδίως εκδοθείσα. Μέχρις ότου τεθούν το πρώτον από τον νομοθέτη οι βασικοί κανόνες πολεοδόμησης, είναι συνταγματικά ανεκτή η πρόβλεψη δυνατότητας εξαίρεσης από την κατεδάφιση κατασκευών, που έχουν αυθαιρέτως ανεγερθεί πριν τη θέσπιση των εν λόγω κανόνων. Αντιθέτως είναι αντισυνταγματική η εξαίρεση από την κατεδάφιση αυθαιρέτων κατασκευών, που ανεγείρονται μετά τη θέσπιση των ανωτέρω πολεοδομικών κανόνων και κατά παράβαση διατάξεων που αφορούν τους όρους και περιορισμούς δόμησης ή τις χρήσεις γης, δεδομένου ότι η εξαίρεση από την κατεδάφιση συνεπάγεται νόθευση και συνεχή ανατροπή του πολεοδομικού σχεδιασμού, με αποτέλεσμα τη χειροτέρευση των συνθηκών διαβίωσης. Για αυθαίρετες κατασκευές σε περιοχές εκτός σχεδίου πόλεως, η κρίση περί οριστικής εξαίρεσης από την κατεδάφιση είναι επιτρεπτή, μόνο αν προηγηθεί ένταξη της περιοχής σε πολεοδομικό σχέδιο, διότι διαφορετικά το αποτέλεσμα θα ήταν η γενικευμένη νομιμοποίηση αυθαιρέτων, που θα καθιστούσε αδύνατο ή λίαν δυσχερή τον ορθολογικό πολεοδομικό σχεδιασμό. Ως προς τις αυθαίρετες ωστόσο κατασκευές που ανεγείρονται μετά την 31.9.1983, ισχύει σύμφωνα με την αυτή συνταγματική επιταγή ο κανόνας της κατεδάφισής τους χωρίς εξαίρεση. Είναι ανίσχυρες ως αντικείμενες στο άρθρο 24 του Συντάγματος οι διατάξεις των άρθρων 28 παρ. 1 του Ν 2545/1997 και 12 παρ. 3 του Ν 3207/2003, δυνάμει των οποίων επιτρέπεται εξαίρεση από την κατεδάφιση νέων αυθαιρέτων κατασκευών εντός ή εκτός εγκεκριμένων σχεδίων πόλεων ή οικισμών και μη προβλεπόμενες χρήσεις, οι οποίες μάλιστα δεν περιορίζονται στη διάρκεια της Ολυμπιακής φιλοξενίας, αλλά είναι διαρκείς. Παραβίαση των άρθρων 20 και 26 του Συντάγματος και 6 της ΕΣΔΑ σε περίπτωση δικαστικής απόφασης, με την οποία ακυρώνεται διοικητική πράξη, συντρέχει ιδίως αν η θεσπιζόμενη ρύθμιση, με την οποία τροποποιούνται οι διατάξεις, βάσει των οποίων επιλύθηκε η διαφορά, καίτοι εμφανίζεται ως εισάγουσα γενικό κανόνα, δεν θεμελιώνεται με επίκληση συγκεκριμένων γεγονότων ή στοιχείων, από τα οποία θα προέκυπτε η ανάγκη θέσπισης του κανόνα αυτού σε συνδυασμό ενδεχομένως και με άλλα στοιχεία, όπως ο χρόνος πρότασης και ψήφισης της νέας διάταξης και οι εν γένει ενέργειες της Διοίκησης σε σχέση με την υποχρέωση συμμόρφωσής της με τη δικαστική απόφαση.

Το παρόν περιεχόμενο είναι συνδρομητικό και πλήρως προσβάσιμο μόνο στους συνδρομητές του περιοδικού.

  • Εάν είστε συνδρομητής παρακαλώ συνδεθείτε εδώ.
  • Εάν θέλετε να γίνετε συνδρομητής αγοραστε το έργο και αποκτήστε πλήρη δικαιώματα πρόσβασης
  • Εάν θέλετε να μάθετε περισσότερα για το πως μπορείτε να γίνετε συνδρομητής στην Ψηφιακή Νομική Βιβλιοθήκη nbonline.gr επικοινωνήστε μαζί μας με email ή τηλεφωνικώς.