ΣτΕ 2927/2012 Τμ. Ε΄ [Κατεδάφιση σε αιγιαλό αυθαιρέτων κτισμάτων που έχουν χαρακτηρισθεί διατηρητέα]

ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ & ΔΙΚΑΙΟ

Τεύχος 3/2012, Ιούλιος - Αύγουστος - Σεπτέμβριος

Φυσικό Περιβάλλον - Ενέργεια - Χωροταξία - Πολεοδομία - Δόμηση - Δημόσια Έργα - Μνημεία

Εκδίδεται από το 1997 - Τριμηνιαία έκδοση

Θεματολογία νέων άρθρων;

Αν έχετε κάποια ιδέα πατήστε εδώ

Αν έχετε κάποια ερώτηση ή ένα άρθρο για δημοσίευση

πατήστε εδώ

Απόσπασμα

Στη διάταξη του δευτέρου εδαφίου της παρ. 2 του άρθ. 27 Ν 2971/2001 δεν εμπίπτουν κτήρια και κατασκευάσματα, τα οποία τελούν υπό την προστασία του Υπουργείου Πολιτισμού. Η διάταξη αυτή, η οποία εισάγει εξαίρεση από τον κατά τα λοιπά αδιάστικτο κανόνα της υποχρεωτικής κατεδάφισης και απομάκρυνσης αυθαιρέτων κτισμάτων σε αιγιαλό, είναι στενώς ερμηνευτέα και επομένως, στον κανόνα της υποχρεωτικής κατεδάφισης εμπίπτουν κατ΄ αρχήν κτίσματα και κατασκευάσματα, ως προς τα οποία έχει κινηθεί η διαδικασία χαρακτηρισμού τους διατηρητέων κατ΄ άρθ. 4 παρ. 2 Ν 1577/1985 και εκείνα, τα οποία έχουν χαρακτηρισθεί διατηρητέα. Αυθαίρετα κτήρια και κατασκευάσματα αυτής της κατηγορίας που έχουν ανεγερθεί εντός αιγιαλού υπάγονται κατ΄ αρχήν στον κανόνα της κατεδάφισης, εφ΄ όσον όμως συντρέχουν σε ορισμένη περίπτωση επιτακτικοί λόγοι δημοσίου συμφέροντος, οι οποίοι υπερτερούν της προστασίας του οικοσυστήματος της ακτής, που αποτελεί εξ ορισμού σημαντικό σκοπό δημοσίου συμφέροντος και συνδέονται με την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς, η οποία αποτελεί συνταγματική επιταγή και πραγματώνεται και με την κήρυξη κτισμάτων, κατασκευασμάτων ή χρήσεων διατηρητέων, ο κανόνας της υποχρεωτικής κατεδάφισης κτηρίων και κατασκευασμάτων, τα οποία έχουν ανεγερθεί αυθαιρέτως σε αιγιαλό και έχουν κηρυχθεί διατηρητέα ή έχει κινηθεί η διαδικασία κήρυξής τους, μπορεί να κάμπτεται. Η κρίση της Διοίκησης ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση προέχει η προστασία του οικοσυστήματος της ακτής, το οποίο θίγεται από την ύπαρξη κτίσματος, έστω και διατηρητέου ή ότι αντιθέτως, προέχει η διατήρηση του κτίσματος, το οποίο αποτελεί μέρος της πολιτιστικής κληρονομιάς, πρέπει να έχει πλήρη και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η οποία να σταθμίζει την ανάγκη ικανοποίησης του ενός ή του άλλου σκοπού δημοσίου συμφέροντος κατόπιν συνεκτίμησης στοιχείων προερχομένων όχι μόνο από τις διοικητικές αρχές που συμμετέχουν στη διαδικασία έκδοσης του πρωτοκόλλου κατεδάφισης αυθαιρέτου κτίσματος στον αιγιαλό, αλλά και από εκείνες που συμμετέχουν στη διαδικασία χαρακτηρισμού κτηρίου ως διατηρητέου. Η έκθεση αυτοψίας λιμενικών υπαλλήλων αποτελεί πράξη προπαρασκευαστική του εν συνεχεία εκδοθέντος πρωτοκόλλου της οικείας Κτηματικής Υπηρεσίας, στερείται δε η ίδια εκτελεστού χαρακτήρα, προσβαλλομένη ως εκ τούτου απαραδέκτως. Το πρωτόκολλο κατεδάφισης αυθαιρέτων κτισμάτων εντός αιγιαλού και παραλίας είναι πράξη πραγματοπαγής και για την έκδοσή του δεν έχει νομική σημασία η υπαιτιότητα όσων φέρονται να τα έχουν ανεγείρει. Η Διοίκηση δεν υπείχε εν προκειμένω υποχρέωση κλήσεως των αιτούντων να ασκήσουν το δικαίωμα προηγούμενης ακρόασης, ο δε περί του αντιθέτου λόγος ακυρώσεως είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.

Το παρόν περιεχόμενο είναι συνδρομητικό και πλήρως προσβάσιμο μόνο στους συνδρομητές του περιοδικού.

  • Εάν είστε συνδρομητής παρακαλώ συνδεθείτε εδώ.
  • Εάν θέλετε να γίνετε συνδρομητής αγοραστε το έργο και αποκτήστε πλήρη δικαιώματα πρόσβασης
  • Εάν θέλετε να μάθετε περισσότερα για το πως μπορείτε να γίνετε συνδρομητής στην Ψηφιακή Νομική Βιβλιοθήκη nbonline.gr επικοινωνήστε μαζί μας με email ή τηλεφωνικώς.