ΣτΕ 497/2013 Τμ. Ε΄ [Κατασκευές σε κοινόχρηστους χώρους οικισμού - ΚΧ από ιδιωτική βούληση]

ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ & ΔΙΚΑΙΟ

Τεύχος 4/2012, Οκτώβριος - Νοέμβριος - Δεκέμβριος

Φυσικό Περιβάλλον - Ενέργεια - Χωροταξία - Πολεοδομία - Δόμηση - Δημόσια Έργα - Μνημεία

Εκδίδεται από το 1997 - Τριμηνιαία έκδοση

Αγόρασέ το στο nb.org

ΦΠ €90.00
ΝΠ €135.00 *

* Οι τιμές περιλαμβάνουν ΦΠΑ.

Θεματολογία νέων άρθρων;

Αν έχετε κάποια ιδέα πατήστε εδώ

Αν έχετε κάποια ερώτηση ή ένα άρθρο για δημοσίευση

πατήστε εδώ

Απόσπασμα

Σε κοινόχρηστους χώρους οικισμού επιτρέπονται μόνον οι αναφερόμενες στο άρθ. 246 παρ. 2 ΚΒΠΝ κατασκευές και γενικώς κατασκευές για την εξυπηρέτηση του προορισμού των χώρων αυτών ως κοινοχρήστων, απαιτείται δε απόφαση του δημοτικού ή κοινοτικού συμβουλίου, με την οποία εγκρίνεται η επέμβαση σε κοινόχρηστο χώρο αποκλειστικά και μόνο για την πραγματοποίηση των απαριθμούμενων στο παραπάνω άρθρο έργων και κατασκευών. Για την εκτέλεση των έργων ή κατασκευών αυτών σε κοινόχρηστο χώρο οικισμού απαιτείται έκδοση οικοδομικής αδείας από την αρμόδια πολεοδομική αρχή κατά το ΠΔ της 3-8.9.1983, η οποία αποφαίνεται επί αιτήσεων χορήγησης οικοδομικής αδείας συνοδευομένων από τα αναγκαία στοιχεία, όπως στατική και αρχιτεκτονική μελέτη, τοπογραφικό διάγραμμα, διάγραμμα κάλυψης και σχετικών μελετών, κατ΄ εξαίρεση δε για ορισμένες κατηγορίες κατασκευών, οι οποίες αναφέρονται στην παραπάνω υπουργική απόφαση, δεν απαιτείται έκδοση οικοδομικής αδείας, αλλ΄ έγκριση της μελέτης από την αρμόδια υπηρεσία της Νομαρχίας ή του ΟΤΑ, εφ΄ όσον ο τελευταίος διαθέτει τεχνική υπηρεσία. Το άρθ. 246 ΚΒΠΝ, με το οποίο αποδίδεται το άρθ. 19 ΓΟΚ, έχει εφαρμογή στους χώρους, οι οποίοι έχουν προσλάβει την ιδιότητα του κοινοχρήστου, όπως προσδιορίζεται από την πολεοδομική νομοθεσία. Αντίθετα, οι διατάξεις του ΓΟΚ δεν εφαρμόζονται σε χώρους, οι οποίοι με ιδιωτική βούληση έχουν αφεθεί στη χρήση του κοινού, αν δεν αναγνωρίζονται ως κοινόχρηστοι κατά την πολεοδομική νομοθεσία. Ο επίδικος περιβάλλων χώρος του δημοτικού καταστήματος Φιλοθέης δεν μπορεί να θεωρηθεί ως κοινόχρηστος κατ΄ άρθ. 19 ΓΟΚ/1985. Ο νομοθέτης ανέχεται κατ΄ εξαίρεση τη διατήρηση κοινοχρήστων χώρων που δημιουργήθηκαν με ιδιωτική βούληση πριν την έναρξη ισχύος του άρθ. 411 ΚΒΠΝ, με το οποίο αποδίδεται το άρθ. 20 ΝΔ της 17.7.1923, δηλ. πριν την 16.1.1924. Οι κοινόχρηστοι αυτοί χώροι αναγνωρίζονται ως υφιστάμενοι, για την εφαρμογή γενικώς της πολεοδομικής νομοθεσίας, παράλληλα με τους προβλεπόμενους από το οικείο ρυμοτομικό σχέδιο, έως ότου καταργηθούν με τη νόμιμη διαδικασία, ενώ με την παρ. 4 του ιδίου άρθρου θεσπίζεται αρμοδιότητα του Υπουργού ΠΕΧΩΔΕ να διαπιστώνει, μετά από γνώμη του αρμοδίου Συμβουλίου, κατά πόσον εδαφική λωρίδα έχει πράγματι αφεθεί στην κοινή χρήση, πριν την παραπάνω ημερομηνία. Η σχετική κρίση είναι παρεμπίπτουσα, ως αναγομένη σε ζήτημα ιδιωτικού δικαίου, εκφέρεται δε κατ΄ εκτίμηση πρόσφορων αποδεικτικών στοιχείων, εφ΄ όσον δεν έχει προηγηθεί τελεσίδικη επί του θέματος κρίση των πολιτικών δικαστηρίων, η οποία δεσμεύει τη Διοίκηση. Ιδιωτικά ακίνητα αποκτούν ιδιότητα κοινοχρήστου χωρίς καταβολή αποζημίωσης, εφ΄ όσον προβλέπονται από το εγκεκριμένο σχέδιο πόλεως ως κοινόχρηστοι χώροι και η κοινοχρησία είναι αποτέλεσμα της βούλησης του ιδιοκτήτη (ρητής ή συναγομένης εμμέσως από ενέργειές του), που προκύπτει από πραγματική κατάσταση που διατηρήθηκε επί μακρό χρόνο κατ΄ ανοχή του. Για τη μετάθεση της κυριότητας ακινήτων υπέρ του οικείου ΟΤΑ δεν αρκεί οποιαδήποτε διάθεση του ακινήτου στην κοινή χρήση, αλλά πρέπει να συντρέχουν οι προαναφερόμενες προϋποθέσεις, η συνδρομή των οποίων ελέγχεται παρεμπιπτόντως από τη Διοίκηση και κρίνεται οριστικά από τα αρμόδια πολιτικά δικαστήρια. Προϋπόθεση εφαρμογής του άρθ. 415 ΚΒΠΝ είναι ότι οι σχηματισθέντες με ιδιωτική πρωτοβουλία κοινόχρηστοι χώροι πρέπει να συμπίπτουν με τους κοινόχρηστους χώρους που προβλέπονται στο ρυμοτομικό σχέδιο, διότι σε διαφορετική περίπτωση, πρόκειται για ιδιωτικό ρυμοτομικό σχέδιο, το οποίο έρχεται σε αντίθεση με την απαγόρευση σχηματισμού μέσα στα σχέδια πόλεων κοινοχρήστων χώρων από ιδιωτική βούληση. Δεν είναι επιτρεπτή η δόμηση ιδιωτικών ακινήτων, για τα οποία οι επισπεύδοντες την έγκριση ή τροποποίηση σχεδίου πόλεως ιδιοκτήτες τους εξεδήλωσαν με επαγγελίες, διαφημιστικούς χάρτες και διαγράμματα την πρόθεσή τους να τα θέσουν σε κοινή χρήση, θεωρείται ότι έχουν περιέλθει κατά τεκμήριο σε κοινή χρήση χωρίς την υποχρέωση καταβολής αποζημίωσης και δεν συντρέχει υποχρέωση καταβολής αποζημίωσης ούτε σε περίπτωση τυχόν μεταγενέστερου καθορισμού τους ως κοινοχρήστων χώρων από το ρυμοτομικό σχέδιο. Ανατίθεται στα πολιτικά δικαστήρια η κρίση για το ιδιοκτησιακό καθεστώς των χώρων αυτών, ως προς τους οποίους υφίσταται αμφισβήτηση, αν συντρέχουν οι προϋποθέσεις περιέλευσής τους στην κοινή χρήση βάσει της παραπάνω παραγράφου, ο ειδικότερος όμως χαρακτηρισμός κάθε κοινόχρηστου χώρου, ο οποίος άλλωστε δεν είναι αναγκαίος για την επίλυση της αμφισβήτησης αυτής, δεν ανήκει στην αρμοδιότητα των πολιτικών δικαστηρίων. Για την εφαρμογή της πολεοδομικής νομοθεσίας οι εν λόγω χώροι δεν εξομοιώνονται με χώρους που έχουν καθορισθεί ως κοινόχρηστοι με τις διατάξεις της νομοθεσίας αυτής.

Το παρόν περιεχόμενο είναι συνδρομητικό και πλήρως προσβάσιμο μόνο στους συνδρομητές του περιοδικού.

  • Εάν είστε συνδρομητής παρακαλώ συνδεθείτε εδώ.
  • Εάν θέλετε να γίνετε συνδρομητής αγοραστε το έργο και αποκτήστε πλήρη δικαιώματα πρόσβασης
  • Εάν θέλετε να μάθετε περισσότερα για το πως μπορείτε να γίνετε συνδρομητής στην Ψηφιακή Νομική Βιβλιοθήκη nbonline.gr επικοινωνήστε μαζί μας με email ή τηλεφωνικώς.