ΣτΕ 256/2014 [Παραχώρηση Ν 2636/1921 - Aνάκληση παραχωρητηρίων μετά παρέλευση μακρού χρόνου]

ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ & ΔΙΚΑΙΟ

Τεύχος 2/2014, Απρίλιος - Μάιος - Ιούνιος

Φυσικό Περιβάλλον - Ενέργεια - Χωροταξία - Πολεοδομία - Δόμηση - Δημόσια Έργα - Μνημεία

Εκδίδεται από το 1997 - Τριμηνιαία έκδοση

Αγόρασέ το στο nb.org

ΦΠ €90.00
ΝΠ €135.00 *

* Οι τιμές περιλαμβάνουν ΦΠΑ.

Θεματολογία νέων άρθρων;

Αν έχετε κάποια ιδέα πατήστε εδώ

Αν έχετε κάποια ερώτηση ή ένα άρθρο για δημοσίευση

πατήστε εδώ

Απόσπασμα

Με τις διατάξεις του Ν 2636/1921 δημόσιες δασικές εκτάσεις, των οποίων η αξία δεν ήταν σπουδαία από δασοπονική άποψη, επιτρεπόταν να παραχωρηθούν κατά κυριότητα, μετά από δημοπρασία, σε φυσικά ή νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου, εφ΄ όσον ήταν κατάλληλες για γεωργική καλλιέργεια ή δενδροκομική εκμετάλλευση. Η παραχώρηση αυτή αποβλέπει στην εκμετάλλευση των εν λόγω εκτάσεων για τον προαναφερθέντα σκοπό δημοσίου συμφέροντος, που εκρίθη επωφελέστερος για την εθνική οικονομία και τελεί πάντοτε, ασχέτως από την έκδοση οριστικού παραχωρητηρίου ή την παρέλευση μακρού χρόνου, υπό την προϋπόθεση ότι διατηρείται η γεωργοδενδροκομική καλλιέργεια. Με την παραχώρηση της εκτάσεως προς τον ανωτέρω σκοπό δεν αποχαρακτηρίζεται η παραχωρουμένη δασική έκταση, αλλ΄ απλώς επιτρέπεται η χρησιμοποίησή της για μόνιμη γεωργική ή δενδροκομική εκμετάλλευση, αποκλείεται δε η περαιτέρω αλλαγή της χρήσεως της παραχωρηθείσας εκτάσεως σε οικιστική ή άλλη. Κατά γενική αρχή που απορρέει από τη δασική νομοθεσία, αν η προϋπόθεση αυτή δεν συνέτρεχε κατά την έκδοση του οριστικού παραχωρητηρίου ή αν εκλείψει μεταγενεστέρως λόγω πράξεων ή παραλείψεων του παραχωρησιούχου ή των διαδόχων του, η παραχώρηση υπόκειται σε άρση με διοικητική πράξη, που εκδίδεται μόλις διαπιστωθεί η έλλειψη ή απώλεια της προϋποθέσεως αυτής, επί δε της εκτάσεως εφαρμόζονται οι διατάξεις της δασικής εν γένει νομοθεσίας. Αρμόδια όργανα για να εκφέρουν κρίση ως προς τον δασικό ή μη χαρακτήρα ορισμένης εκτάσεως είναι οι οικείες δασικές αρχές. Κατά τη διαδικασία κτηματογραφήσεως των δασικών εκτάσεων της χώρας και καταρτίσεως του κτηματολογίου, ο δασικός ή μη χαρακτήρας των εκτάσεων προβάλλει ως προκριματικό ζήτημα, το δε Ειρηνοδικείο και σε δεύτερο βαθμό, το Πρωτοδικείο έχουν αρμοδιότητα, ασκουμένη κατά τη διαδικασία της εκουσίας δικαιοδοσίας, μόνο για επίλυση αμφισβητήσεων ως προς την ύπαρξη ιδιωτικών δικαιωμάτων σε ακίνητα, που βρίσκονται στην υπό κτηματογράφηση περιοχή, δηλ. διαφορών που εμπίπτουν στη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων και μόνο παρεμπίπτουσα κρίση μπορούν να εκφέρουν ως προς τον δασικό χαρακτήρα της εκτάσεως, από την οποία δεν παράγεται δεδικασμένο δεσμεύον τις διοικητικές αρχές. Οι διατάξεις, επί τη βάσει των οποίων έγινε η παραχώρηση των επιμάχων εκτάσεων και η προσβαλλομένη ανάκλησή της λόγω μη εκπληρώσεως των σκοπών της παραχώρησης, δεν προσκρούουν στα άρθ. 2 παρ. 1 Συντ. και 1 του Πρώτου Προσθέτου Πρωτοκόλλου ΕΣΔΑ ουδ΄ αποκλείουν ανάκληση παραχωρητηρίων παρά την παρέλευση μεγάλου χρονικού διαστήματος.

Το παρόν περιεχόμενο είναι συνδρομητικό και πλήρως προσβάσιμο μόνο στους συνδρομητές του περιοδικού.

  • Εάν είστε συνδρομητής παρακαλώ συνδεθείτε εδώ.
  • Εάν θέλετε να γίνετε συνδρομητής αγοραστε το έργο και αποκτήστε πλήρη δικαιώματα πρόσβασης
  • Εάν θέλετε να μάθετε περισσότερα για το πως μπορείτε να γίνετε συνδρομητής στην Ψηφιακή Νομική Βιβλιοθήκη nbonline.gr επικοινωνήστε μαζί μας με email ή τηλεφωνικώς.