ΣτΕ 2485/2014 [Προστασία κτηρίων περιβάλλοντος χώρου Μαρασλείου Παιδαγωγικής Ακαδημίας Αθηνών]

ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ & ΔΙΚΑΙΟ

Τεύχος 3/2014, Ιούλιος - Αύγουστος - Σεπτέμβριος

Φυσικό Περιβάλλον - Ενέργεια - Χωροταξία - Πολεοδομία - Δόμηση - Δημόσια Έργα - Μνημεία

Εκδίδεται από το 1997 - Τριμηνιαία έκδοση

Θεματολογία νέων άρθρων;

Αν έχετε κάποια ιδέα πατήστε εδώ

Αν έχετε κάποια ερώτηση ή ένα άρθρο για δημοσίευση

πατήστε εδώ

Απόσπασμα

Με τις διατάξεις του άρθ. 24 παρ. 1 και 6 Συντ. καθιερώνεται αυξημένη προστασία του πολιτιστικού περιβάλλοντος, δηλ. των μνημείων και λοιπών στοιχείων που προέρχονται από την ανθρώπινη δραστηριότητα και συνθέτουν την ιστορική, καλλιτεχνική, τεχνολογική και εν γένει πολιτιστική κληρονομιά. Η προστασία της κληρονομιάς αυτής συνίσταται στη διατήρηση στο διηνεκές αναλλοιώτων των ως άνω μνημείων και κάθε στοιχείου του πολιτιστικού περιβάλλοντος, συνεπάγεται δε τη δυνατότητα επιβολής των αναγκαίων μέτρων και περιορισμών της ιδιοκτησίας για την αποκατάσταση στην αρχική τους μορφή, όταν έχουν φθαρεί από τον χρόνο ή άλλες ανθρώπινες ενέργειες ή περιστατικά. Με τις διατάξεις της Διεθνούς Συμβάσεως της Γρανάδας, οι οποίες κατ΄ άρθ. 28 παρ. 1 Συντ. έχουν υπέρτερη του νόμου τυπική ισχύ, επιβάλλεται η προστασία της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς, στην οποία περιλαμβάνονται μεμονωμένα οικοδομήματα, αρχιτεκτονικά σύνολα και τόποι καθώς και η μέριμνα για την ένταξη των προστατευομένων στοιχείων στην οικονομική και κοινωνική ζωή του οικείου οικισμού και για την κατά το δυνατόν εναρμόνισή τους με τον πολεοδομικό ιστό του οικισμού. Τα συμβαλλόμενα στην ανωτέρω διεθνή σύμβαση μέρη αναλαμβάνουν την υποχρέωση να απέχουν από κάθε ενέργεια που βλάπτει, αμέσως ή εμμέσως, τα μνημεία, τα αρχιτεκτονικά σύνολα ή τον περιβάλλοντα χώρο τους. Τα μνημεία, ως μαρτυρίες του ανθρωπίνου βίου, που συγκροτούν αναγκαίο παράγοντα για τη διαμόρφωση και διατήρηση της ιστορικής μνήμης, των συλλογικών ταυτοτήτων και για τη διασφάλιση, χάριν και των επερχομένων γενεών, της ιστορικής συνέχειας και παράδοσης, αλλά και συμβάλλουν στην ποιότητα ζωής, συνιστούν ουσιώδες στοιχείο της πολιτιστικής κληρονομιάς, η προστασία της οποίας αποτελεί υποχρέωση της Πολιτείας και ευθύνη και δικαίωμα καθενός. Τα ακίνητα μνημεία, που ανάγονται στην περίοδο των εκάστοτε τελευταίων 100 ετών, χαρακτηρίζονται ως μνημεία λόγω της ιδιαίτερης αξίας τους, η οποία μπορεί να είναι αρχιτεκτονική ή ιστορική. Η νομιμότητα των διοικητικών πράξεων, που εκδίδονται κατ΄ εφαρμογή των ως άνω ρυθμίσεων, ελέγχεται από τον ακυρωτικό δικαστή τόσο ως προς την πληρότητα της αιτιολογίας όσο και ευθέως για την ορθή εφαρμογή του νόμου, εφ΄ όσον διαπιστώνεται ότι συντρέχουν τα νόμιμα κριτήρια για τον χαρακτηρισμό. Η διατήρηση πολιτιστικών αγαθών, που τυχόν συγκεντρώνουν τις προϋποθέσεις χαρακτηρισμού τους ως μνημείων και ο ίδιος ο χαρακτηρισμός ουδόλως εξαρτώνται από την ύπαρξη αναγκών, τις οποίες θα μπορούσε να ικανοποιήσει ο χώρος των υπό χαρακτηρισμό στοιχείων, αν αυτά δεν υπήρχαν. Τυχόν αλλιώσεις ενός πολιτιστικού αγαθού και η ανάγκη συντήρησής του, όχι απλώς δεν απαλλάσσουν τη Διοίκηση από την υποχρέωση να το χαρακτηρίσει ως μνημείο, εφ΄ όσον πληρούνται οι νόμιμες προϋποθέσεις, αλλ΄ επιβάλλουν στη Διοίκηση τη νόμιμη υποχρέωση να μεριμνήσει για τη συντήρηση και αναγκαία αποκατάστασή του.

Το παρόν περιεχόμενο είναι συνδρομητικό και πλήρως προσβάσιμο μόνο στους συνδρομητές του περιοδικού.

  • Εάν είστε συνδρομητής παρακαλώ συνδεθείτε εδώ.
  • Εάν θέλετε να γίνετε συνδρομητής αγοραστε το έργο και αποκτήστε πλήρη δικαιώματα πρόσβασης
  • Εάν θέλετε να μάθετε περισσότερα για το πως μπορείτε να γίνετε συνδρομητής στην Ψηφιακή Νομική Βιβλιοθήκη nbonline.gr επικοινωνήστε μαζί μας με email ή τηλεφωνικώς.