ΣτΕ 2053/2008 Τμ. Δ΄

ΘΕΩΡΙΑ & ΠΡΑΞΗ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ

Τεύχος 10-11/2008, Οκτώβριος-Νοέμβριος

Συνταγματικό - Διοικητικό και Ευρωπαϊκό Δίκαιο

Περιοδική έκδοση νομολογίας, νομοθεσίας, αρθρογραφίας & πρακτικής

Εκδίδεται από το 2008 - Μηνιαία έκδοση

Θεματολογία νέων άρθρων;

Αν έχετε κάποια ιδέα πατήστε εδώ

Αν έχετε κάποια ερώτηση ή ένα άρθρο για δημοσίευση

πατήστε εδώ

Απόσπασμα

Από τον συνδυασμό των διατάξεων του άρθρου 23 του ΚΔΔιαδ και του άρθρου 26 παρ. 1 του ΠΔ 609/1985, καθώς και των διατάξεων της διακήρυξης οι οποίες διέπουν τον επίμαχο διαγωνισμό για τη διενέργεια ανοικτής δημοπρασίας προς επιλογή αναδόχου για την συντήρηση οδικού δικτύου, συνάγεται ότι το σχετικό με την ανάληψη της εκτέλεσης δημοσίου έργου ενοχικό συνάλλαγμα καταρτίζεται με την κοινοποίηση, ταχυδρομικώς με απόδειξη ή με τηλεομοιοτυπία, στον μειοδότη της απόφασης περί κατακυρώσεως του αποτελέσματος του διαγωνισμού και όχι με την υπογραφή της σχετικής σύμβασης. Εν προκειμένω ανεξαρτήτως αν συνεπάγεται σύναψη του ενοχικού συναλλάγματος, κατά τις προαναφερθείσες διατάξεις, η κοινοποίηση της κατακυρωτικής αποφάσεως όχι στον ίδιο τον μειοδότη, αλλά στον ορισθέντα υπ’ αυτού ως αντίκλητο, δοθέντος ότι η διάταξη του άρθρου 26 παρ. 4 του ΠΔ 609/1985 που επικαλείται η Διοίκηση για να στηρίξει την άποψή της ότι αρκούσε εν προκειμένω η κοινοποίηση στον αντίκλητο, αφορά τον αντίκλητο που ορίζεται από τον ανάδοχο με την καταρτιζόμενη εγγράφως σύμβαση και, ως εκ τούτου, αφορά επιδόσεις που λαμβάνουν χώρα μετά την υπογραφή της σύμβασης και όχι την κοινοποίηση της ίδιας της κατακυρωτικής απόφασης. Επομένως, εφόσον δεν κοινοποιήθηκε στον αιτούντα η πράξη περί κατακυρώσεως σε αυτόν του αποτελέσματος του διαγωνισμού, ουδέποτε καταρτίσθηκε η σύμβαση για την εκτέλεση του επιμάχου έργου μεταξύ αυτού και της καθ’ ης η κρινόμενη αίτηση νομαρχιακής αυτοδιοίκησης. Με τα δεδομένα αυτά, η διαφορά που γεννήθηκε από την έκδοση των προσβαλλόμενων πράξεων που αφορούν την έκπτωση του αιτούντος, για τον λόγο ότι δεν προσήλθε να υπογράψει την σχετική σύμβαση, αποτελεί ακυρωτική διαφορά και όχι διαφορά εκ διοικητικής συμβάσεως και, ως εκ τούτου, αρμόδιο για την εκδίκασή της είναι το Συμβούλιο της Επικρατείας (πρβλ. ΣτΕ 1107/2003, 3763/1999, 3676/1997, 4467/1995). Εξάλλου, η κήρυξη ως εκπτώτου του αιτούντος για τον ανωτέρω λόγο είναι μη νόμιμη, εφόσον, κατά τα προεκτεθέντα, δεν προκύπτει ότι κοινοποιήθηκε σε αυτόν η πρόσκληση για την υπογραφή της συμβάσεως

Το παρόν περιεχόμενο είναι συνδρομητικό και πλήρως προσβάσιμο μόνο στους συνδρομητές του περιοδικού.

  • Εάν είστε συνδρομητής παρακαλώ συνδεθείτε εδώ.
  • Εάν θέλετε να γίνετε συνδρομητής αγοραστε το έργο και αποκτήστε πλήρη δικαιώματα πρόσβασης
  • Εάν θέλετε να μάθετε περισσότερα για το πως μπορείτε να γίνετε συνδρομητής στην Ψηφιακή Νομική Βιβλιοθήκη nbonline.gr επικοινωνήστε μαζί μας με email ή τηλεφωνικώς.