ΕλΣυν Ολ 1456/2008

ΘΕΩΡΙΑ & ΠΡΑΞΗ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ

Τεύχος 3/2009, Μάρτιος

Συνταγματικό - Διοικητικό και Ευρωπαϊκό Δίκαιο

Περιοδική έκδοση νομολογίας, νομοθεσίας, αρθρογραφίας & πρακτικής

Εκδίδεται από το 2008 - Μηνιαία έκδοση

Θεματολογία νέων άρθρων;

Αν έχετε κάποια ιδέα πατήστε εδώ

Αν έχετε κάποια ερώτηση ή ένα άρθρο για δημοσίευση

πατήστε εδώ

Απόσπασμα

Αυτοί που διαχειρίζονται χρήματα που ανήκουν στο Δημόσιο αποκτούν την ιδιότητα του δημόσιου υπολόγου και υπέχουν ειδική δημοσιολογιστική ευθύνη, θεμελιούμενη επί οιουδήποτε πταίσματος. Έλλειψη χρημάτων που συνιστά διαχειριστικό έλλειμμα νοείται η επί έλλατον αδικαιολόγητη διαφορά μεταξύ της ποσότητας χρημάτων, υλικού ή αξιών που έπρεπε να υπάρχει στη δημόσια διαχείριση, καθώς και κάθε πληρωμή που βασίζεται σε μη νόμιμο τίτλο, αφού και σε αυτή την περίπτωση με την παράνομη εκταμίευση του χρήματος δημιουργείται ουσιαστικά έλλειμμα χρημάτων. Στην έννοια του συνευθυνομένου, οι οποίοι συγκαταλογίζονται με τον υπόλογο, υπάγονται τα πρόσωπα που δεν είναι δημόσιοι υπόλογοι ούτε μπορούν να χαρακτηριστούν ως de facto υπόλογοι, δηλαδή εν τη πράξει ασκήσαντες έργο υπολόγου, αλλά τα πρόσωπα που αναμείχθησαν με οποιοδήποτε τρόπο στη διαχειριστική διαδικασία και η ανάμειξη τους αυτή τελεί σε αιτιώδη συνάφεια με το διαπιστούμενο έλλειμμα. Για την άσκηση του δικαιώματος της προηγούμενης ακρόασης αρκεί η με κάθε τρόπο παραχώρηση στον ενδιαφερόμενο της ευχέρειας να εκθέσει τις απόψεις ή αντιρρήσεις του. Τούτο συμβαίνει όχι μόνον όταν ο υπόλογος ή ο συνευθυνόμενος εξετάζεται από τον επιθεωρητή αναφορικά με την ευθύνη του στο έλλειμμα της διαχείρισης του, αλλά και όταν καλείται, πριν από την έκδοση της καταλογιστικής απόφασης να αναπληρώσει το συγκεκριμένο έλλειμμα. Εξάλλου, η μη γνώση όλων των στοιχείων του φακέλου, σε περίπτωση που προηγήθηκε διοικητική έρευνα, κατά την οποία αποδίδεται άμεσα στον υπάλληλο η ευθύνη για την ύπαρξη ελλείμματος, δεν επάγεται χωρίς άλλο την ακυρότητα της καταλογιστικής απόφασης, όταν τα στοιχεία αυτά αφορούν σε αντικειμενικά δεδομένα που διαμορφώνουν το ύψος του ελλείμματος, για τα οποία η ακρόαση του ενδιαφερομένου δεν θα ασκούσε επίδραση στη διαμόρφωση της σχετικής κρίσης του διοικητικού οργάνου. Πλήρως αιτιολογημένη η αναιρεσιβαλλόμενη, η οποία απέρριψε τον προβληθέντα με την έφεση ισχυρισμό του ήδη αναιρεσείοντος για παραβίαση του δικαιώματος προηγούμενης ακρόασης, αφού αυτός, πλην των άλλων, κλήθηκε για αναπλήρωση του ελλείμματος, εξετάστηκε στη διοικητική έρευνα κατά την οποία θεωρήθηκε υπεύθυνος για τη δημιουργία τούτου, το δε έλλειμμα προέκυψε από τη διαφορά μεταξύ δημοσίων εγγράφων (μισθοδοτικές καταστάσεις), που ουδέποτε αμφισβήτησε και των πλαστογραφημένων από τον ίδιο μισθολογικών καταστάσεων, ήτοι το σε βάρος του διοικητικό μέτρο λήφθηκε με βάση αντικειμενικά κριτήρια και συνεπώς καλύφθηκε η άσκηση του δικαιώματος προηγούμενης ακρόασης (αντίθ. μειοψ).

Το παρόν περιεχόμενο είναι συνδρομητικό και πλήρως προσβάσιμο μόνο στους συνδρομητές του περιοδικού.

  • Εάν είστε συνδρομητής παρακαλώ συνδεθείτε εδώ.
  • Εάν θέλετε να γίνετε συνδρομητής αγοραστε το έργο και αποκτήστε πλήρη δικαιώματα πρόσβασης
  • Εάν θέλετε να μάθετε περισσότερα για το πως μπορείτε να γίνετε συνδρομητής στην Ψηφιακή Νομική Βιβλιοθήκη nbonline.gr επικοινωνήστε μαζί μας με email ή τηλεφωνικώς.