ΓνωμΝΣΚ Ολ 197/2009 [Προστασία θαλασσίου περιβάλλοντος - Επιβολή διοικητικών κυρώσεων - Άσκηση αιτήσεως θεραπείας]

ΘΕΩΡΙΑ & ΠΡΑΞΗ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ

Τεύχος 8-9/2009, Αύγουστος-Σεπτέμβριος

Συνταγματικό - Διοικητικό και Ευρωπαϊκό Δίκαιο

Περιοδική έκδοση νομολογίας, νομοθεσίας, αρθρογραφίας & πρακτικής

Εκδίδεται από το 2008 - Μηνιαία έκδοση

Θεματολογία νέων άρθρων;

Αν έχετε κάποια ιδέα πατήστε εδώ

Αν έχετε κάποια ερώτηση ή ένα άρθρο για δημοσίευση

πατήστε εδώ

Απόσπασμα

Η διοίκηση δεν μπορεί να επιληφθεί νομίμως της κατ’ ουσίαν εξέτασης αίτησης θεραπείας, η οποία υποβάλλεται σύμφωνα με το άρθρο 24 παρ. 1 του ΚΔΔ/σίας, από παραβάτη των διατάξεων του ΠΔ 55/1998 και να ανακαλέσει ή τροποποιήσει αποφάσεις της, με τις οποίες επιβλήθηκαν διοικητικές κυρώσεις για παραβάσεις της νομοθεσίας περί προστασίας του θαλάσσιου περιβάλλοντος. Και τούτο διότι η υλοποίηση του σκοπού του νομοθέτη, που αποβλέπει στην εκπλήρωση της συνταγματικής επιταγής για την προστασία του περιβάλλοντος, επιτυγχάνεται μόνο με την ταχεία και άμεση λήψη κατασταλτικών μέτρων και με την εκτέλεση της επιβαλλομένης διοικητικής κύρωσης. Κατά συνέπεια, ο προβλεπόμενος από τις γενικές διατάξεις του ΚΔΔ/σίας αυτοέλεγχος της διοίκησης με την υποβολή αίτησης θεραπείας ή ιεραρχικής προσφυγής, η οποία είναι απρόθεσμη, έρχεται σε αντίθεση με το πνεύμα του νομοθέτη περί ταχείας και άμεσης εκτέλεσης της διοικητικής κύρωσης, που επιβάλλεται για λόγους δημόσιου συμφέροντος. Σε κάθε περίπτωση ο διοικούμενος δεν στερείται του δικαιώματος παροχής δικαστικής προστασίας, διότι με το άρθρο 14 παρ. 10 του ΠΔ 55/1998 προβλέπεται η άσκηση προσφυγής κατά των αποφάσεων αυτών ενώπιον του αρμόδιου διοικητικού δικαστηρίου, στις δε διατάξεις του ΚΔΔ προβλέπεται και η δυνατότητα άσκησης αίτησης αναστολής. Η προβλεπόμενη από το άρθρο 14 παρ. 10 του Ν 743/1977 ενδικοφανής προσφυγή ενώπιον του υπουργικού συμβουλίου καταργήθηκε μεταγενέστερα. Συνεπώς εκδηλώθηκε ρητώς η νομοθετική βούληση για μη συνδρομή διοικητικής προσφυγής κατά της πράξης επιβολής του ως άνω προστίμου. Έτσι, δεν καθιδρύθηκε ούτε αίτηση θεραπείας με το άρθρο 24 παρ. 1 του ΚΔΔ/σίας κατά του άνω προστίμου διότι από κανένα στοιχείο δεν προκύπτει ότι ο νομοθέτης θέλησε την κατάργηση της μέχρι τότε ισχύουσας ενδικοφανούς προσφυγής και τη μεταγενέστερη θέσπιση αιτήσεως θεραπείας και μάλιστα με διάταξη γενικής και όχι ειδικής ισχύος (αντίθ. μειοψ.).

Το παρόν περιεχόμενο είναι συνδρομητικό και πλήρως προσβάσιμο μόνο στους συνδρομητές του περιοδικού.

  • Εάν είστε συνδρομητής παρακαλώ συνδεθείτε εδώ.
  • Εάν θέλετε να γίνετε συνδρομητής αγοραστε το έργο και αποκτήστε πλήρη δικαιώματα πρόσβασης
  • Εάν θέλετε να μάθετε περισσότερα για το πως μπορείτε να γίνετε συνδρομητής στην Ψηφιακή Νομική Βιβλιοθήκη nbonline.gr επικοινωνήστε μαζί μας με email ή τηλεφωνικώς.