ΣτΕ Ολ 1659/2009(παρατ. Α. Κούνδουρος)

ΘΕΩΡΙΑ & ΠΡΑΞΗ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ

Τεύχος 10/2009, Οκτώβριος

Συνταγματικό - Διοικητικό και Ευρωπαϊκό Δίκαιο

Περιοδική έκδοση νομολογίας, νομοθεσίας, αρθρογραφίας & πρακτικής

Εκδίδεται από το 2008 - Μηνιαία έκδοση

Θεματολογία νέων άρθρων;

Αν έχετε κάποια ιδέα πατήστε εδώ

Αν έχετε κάποια ερώτηση ή ένα άρθρο για δημοσίευση

πατήστε εδώ

Απόσπασμα

Κατά τη διάταξη του άρθρου 32 παρ. 2 του ΠΔ 18/1989 η παύση της ισχύος της πράξης δεν συνεπάγεται πάντοτε την κήρυξη της δίκης καταργημένης. Στην περίπτωση όμως που η πράξη δεν ανατρέπεται εξ υπαρχής, αλλά παύει να ισχύει για το μέλλον, λόγο συνέχισης της δίκης συνιστούν οι τυχόν βλαπτικές για τον αιτούντα διοικητικής φύσης συνέπειες που δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκεια της ισχύος της και διατηρούνται και μετά τη λήξη της ισχύος της, εάν ο αιτών επικαλεστεί και αποδείξει προσωπικό έννομο συμφέρον. Επομένως, το Δικαστήριο δεν μπορεί να προβεί αυτεπαγγέλτως στη συνέχιση της δίκης. Η προσβαλλόμενη πράξη, με την οποία επετράπη η λειτουργία του επίδικου κλειστού κυκλώματος τηλεόρασης και των συνδεδεμένων με αυτό 49 εικονοληπτών για τη διαχείριση της κυκλοφορίας των οχημάτων έως τις 24.5.2006 έχει περιορισμένη χρονική ισχύ, έστω και αν με μεταγενέστερη απόφαση της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, εγκρίθηκε η παράταση της λειτουργίας του επίδικου συστήματος έως τις 24.5.2007, αφού με την τελευταία απόφαση δεν παρατάθηκε απλά ο χρόνος ισχύος της προσβαλλομένης, αλλά επετράπη για ένα έτος η λειτουργία του επίδικου συστήματος μετά από νέα κατ’ ουσία έρευνα της υποθέσεως (αντιθ. μειοψ.). Μετά τη λήξη της ισχύος της προσβαλλόμενης πράξης, η δίκη ούτε κηρύσσεται αυτοδικαίως κατηργημένη ούτε παύει αυτοδικαίως ο ακυρωτικός έλεγχος, παρά μόνον εάν οι αιτούντες δεν προβάλλουν και δεν αποδείξουν τη συνδρομή ιδιαίτερου εννόμου συμφέροντος που δικαιολογεί τη συνέχιση της δίκης, με την παράλληλη δημιουργία βλαπτικών για αυτούς συνεπειών διοικητικής φύσης κατά τη διάρκεια ισχύος της προσβαλλόμενης, οι οποίες διατηρούνται μετά τη λήξη ισχύος της. Από το γεγονός ότι ενώ η προσβαλλόμενη πράξη είχε από την έκδοσή της περιορισμένη χρονική ισχύ και η κατ’ αυτής στρεφόμενη αίτηση ακυρώσεως εισήχθη προς συζήτηση καθ’ ον χρόνο εξακολουθούσε αυτή να ισχύει, η συζήτηση της εν λόγω αίτησης αναβλήθηκε κατόπιν αιτήματος διαδίκου σε συναφή υπόθεση, στην αποδοχή του οποίου αντιτάχθηκαν ρητώς τόσο οι αιτούντες, όσο και η διάδικος διοικητική αρχή, δεν δικαιολογείται η συνέχιση της δίκης, παρά την έλλειψη βλαπτικών για τους αιτούντες εννόμων συνεπειών. Η διάταξη του άρθρου 32 παρ. 2 ΠΔ 18/1989 συνάδει με τα άρθρα 20 παρ. 1 και 95 παρ. 1 Συντ. και 6 παρ. 1 ΕΣΔΑ. Η επίκληση από τους αιτούντες της σπουδαιότητας των νομικών ζητημάτων που σχετίζονται με την προστασία των ατομικών δικαιωμάτων δεν συνιστά λόγο που δικαιολογεί τη συνέχιση της δίκης. Δεν δικαιολογεί τη συνέχιση της δίκης το γεγονός ότι με την παρ. 1 του ογδόου άρθρου του Ν 3625/2007, ο οποίος δημοσιεύθηκε μετά την αρχική συζήτηση της υποθέσεως και πριν από την ανασυζήτησή της, ρυθμίσθηκαν ζητήματα σχετικά με τη χρησιμοποίηση του επιδίκου συστήματος για σκοπούς άλλους εκτός της διαχείρισης της κυκλοφορίας των οχημάτων, κατά τρόπο αντικείμενο, κατά τους προβαλλομένους με το από 18.1.2008 υπόμνημα ισχυρισμούς των αιτούντων, σε διατάξεις του Συντάγματος και της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών, αφού η ισχύς της προσβαλλομένης έληξε λόγω της παρόδου του χρόνου, για τον οποίο είχε εκδοθεί και όχι λόγω των ρυθμίσεων των θεσπισθέντων με το Ν 3625/1997 (αντιθ. μειοψ.).

Το παρόν περιεχόμενο είναι συνδρομητικό και πλήρως προσβάσιμο μόνο στους συνδρομητές του περιοδικού.

  • Εάν είστε συνδρομητής παρακαλώ συνδεθείτε εδώ.
  • Εάν θέλετε να γίνετε συνδρομητής αγοραστε το έργο και αποκτήστε πλήρη δικαιώματα πρόσβασης
  • Εάν θέλετε να μάθετε περισσότερα για το πως μπορείτε να γίνετε συνδρομητής στην Ψηφιακή Νομική Βιβλιοθήκη nbonline.gr επικοινωνήστε μαζί μας με email ή τηλεφωνικώς.