ΔΕφΑθ 1104/2010 Τμ. 5ο

ΘΕΩΡΙΑ & ΠΡΑΞΗ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ

Τεύχος 6/2010, Ιούνιος

Συνταγματικό - Διοικητικό και Ευρωπαϊκό Δίκαιο

Περιοδική έκδοση νομολογίας, νομοθεσίας, αρθρογραφίας & πρακτικής

Εκδίδεται από το 2008 - Μηνιαία έκδοση

Θεματολογία νέων άρθρων;

Αν έχετε κάποια ιδέα πατήστε εδώ

Αν έχετε κάποια ερώτηση ή ένα άρθρο για δημοσίευση

πατήστε εδώ

Απόσπασμα

Χρήσεις κτιρίων που υπήρχαν και λειτουργούσαν κατά την 4.8.1988 επιτρέπεται να συνεχίσουν να λειτουργούν, κατά παρέκκλιση από τις διατάξεις του προεδρικού αυτού διατάγματος, από 23.7.1994 εφόσον κατά την παραπάνω ημερομηνία λειτουργούσαν βάσει νόμιμης άδειας ή είχε εκδοθεί σχετική άδεια έναρξης άσκησης επιτηδεύματος, έτσι ώστε να απαιτείται η πραγματική λειτουργική της χρήσης αυτής του κτιρίου και να μην αρκεί μόνο η σχετική για τη χρήση πρόβλεψη στην οικοδομική άδεια του κτιρίου. Οι περιορισμοί στη χρήση των κτιρίων μπορούν να αφορούν και τα προϋφιστάμενα κτίρια ανεξαρτήτως της διαφορετικής τυχόν ευμενέστερης για τους ιδιοκτήτες των κτιρίων αυτών πολεοδομικής ρύθμισης που ίσχυε κατά την ανέγερσή τους, αφού η ρύθμιση αυτή της χρήσης των κτιρίων που αποσκοπεί στην προστασία του περιβάλλοντος αποτελεί θεμιτό περιορισμό του δικαιώματος της ιδιοκτησίας, και δεν έρχεται σε αντίθεση προς το άρθρο 17 Συντ., διότι δεν καθιστά την ιδιοκτησία αδρανή ούτε αναιρεί τη δυνατότητα εκμετάλλευσής της. Η παρεχόμενη στον κανονιστικό νομοθέτη δυνατότητα προς επιβολή νέου καθεστώτος χρήσεων γης σε κτίρια που έχουν ανεγερθεί δυνάμει νόμιμων οικοδομικών αδειών που προέβλεπαν συγκεκριμένη χρήση δεν παραβιάζει την αρχή της εμπιστοσύνης. Η αρχή αυτή δεν κωλύει το νομοθέτη να προβεί σε νέα για το μέλλον ρύθμιση του πολεοδομικού καθεστώτος που άγει σε βελτίωσή του και η οποία μπορεί να περιλαμβάνει ακόμα και την απαγόρευση των χρήσεων, τις οποίες προέβλεπε η οικοδομική ή άλλη άδεια. Όσον αφορά στη Ζώνη Ι του παραδοσιακού τμήματος του Δήμου Κηφισιάς, όπου επιτρέπονται χρήσεις περιοχής αμιγούς κατοικίας, παρά το χαρακτηρισμό της ως ζώνης αμιγούς κατοικίας, κατ’ εξαίρεση επιτρέπεται η συνέχιση και άλλων χρήσεων σε κτίρια που βρίσκονται στη ζώνη αυτή, οι οποίες δεν προβλέπονται στο παραπάνω ΠΔ, εφόσον οι χρήσεις αυτές υφίστανται και λειτουργούσαν πράγματι κατά την 4.8.1988 βάσει νόμιμης άδειας ή είχε εκδοθεί άδεια έναρξης επιτηδεύματος σε κατάλληλα διαμορφωμένο χώρο για τη συγκεκριμένη χρήση, ανεξάρτητα από τη χρήση που προέβλεπε η σχετική οικοδομική άδεια του κτιρίου. Το πρωτόδικο δικαστήριο εσφαλμένα ερμήνευσε την έννοια ότι δεν έχουν εφαρμογή στην περίπτωση αυτή οι μεταβατικές διατάξεις του άρθρου 3 του από 6.9.1990 ΠΔ/τος, καθόσον εσφαλμένα ερμήνευσε την έννοια αυτών, ότι δηλαδή δεν αρκεί η σχετική για τη χρήση οικοδομική άδεια, αλλά απαιτείται η πραγματική λειτουργία της επιχείρησης, διότι η ερμηνεία αυτή δεν εναρμονίζεται με τη γραμματική διατύπωση, καθόσον οι διατάξεις αναφέρονται σε χρήσεις που υπήρχαν και όχι σε επιχειρήσεις που λειτουργούσαν. Δεν ενδιαφέρει το πραγματικό γεγονός της λειτουργίας μίας επιχείρησης, αφού προστατευόμενο με την εν λόγω μεταβατική ρύθμιση είναι το δικαίωμα χρήσης.

Το παρόν περιεχόμενο είναι συνδρομητικό και πλήρως προσβάσιμο μόνο στους συνδρομητές του περιοδικού.

  • Εάν είστε συνδρομητής παρακαλώ συνδεθείτε εδώ.
  • Εάν θέλετε να γίνετε συνδρομητής αγοραστε το έργο και αποκτήστε πλήρη δικαιώματα πρόσβασης
  • Εάν θέλετε να μάθετε περισσότερα για το πως μπορείτε να γίνετε συνδρομητής στην Ψηφιακή Νομική Βιβλιοθήκη nbonline.gr επικοινωνήστε μαζί μας με email ή τηλεφωνικώς.