ΣτΕ Ολ 671/2010

ΘΕΩΡΙΑ & ΠΡΑΞΗ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ

Τεύχος 7/2010, Ιούλιος

Συνταγματικό - Διοικητικό και Ευρωπαϊκό Δίκαιο

Περιοδική έκδοση νομολογίας, νομοθεσίας, αρθρογραφίας & πρακτικής

Εκδίδεται από το 2008 - Μηνιαία έκδοση

Θεματολογία νέων άρθρων;

Αν έχετε κάποια ιδέα πατήστε εδώ

Αν έχετε κάποια ερώτηση ή ένα άρθρο για δημοσίευση

πατήστε εδώ

Απόσπασμα

Αδίκημα, όπως η λαθρεμπορία, που διέπραξε φυσικό πρόσωπο, του οποίου η βούληση θεωρείται, κατά πλάσμα του νόμου, ως βούληση του νομικού προσώπου, δεν μπορεί να καταλογισθεί σε αυτό. Τούτο δε, διότι ελλείπουν οι προϋποθέσεις κάθε αδικήματος, ο άμεσος σύνδεσμος της άδικης πράξης, που δεν μπορεί να διαπραχθεί παρά μόνον από φυσικό πρόσωπο, ως και του δυνατού του καταλογισμού της. Συνεπώς, αποκλείεται, κατά νόμο η επιβολή πολλαπλού τέλους για λαθρεμπορία σε νομικό πρόσωπο, το οποίο, σε περίπτωση που ο εκπρόσωπός του διέπραξε λαθρεμπορία, μόνον αλληλέγγυο αστική ευθύνη κατά τους όρους των άρθρων 108-110 ΤΚ μπορεί να έχει. Εν προκειμένω όμως, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, με την επίδικη πράξη της τελωνειακής αρχής δεν επιβλήθηκαν στην αιτούσα εταιρεία πολλαπλά τέλη, αλλά κηρύχθηκε αυτή αστικώς συνυπεύθυνη για την καταβολή των επιβληθέντων στα φυσικά πρόσωπα, στα οποία αποδόθηκε η λαθρεμπορία, πολλαπλών τελών. Η προβλεπόμενη από τις διατάξεις των άρθρων 197 ΚΔΔ και 119 παρ. 1 εδ. β΄ ΚΦΔ επέκταση των υποκειμενικών ορίων του δεδικασμένου, κατά το μέρος, πάντως, που αφορά στην έκταση του δεδικασμένου που δημιουργείται από τελεσίδικη ή ανέκκλητη απόφαση σε δίκη του φυσικού προσώπου που ενεργεί ως νομικός εκπρόσωπος νομικού προσώπου, στο οποίο αποδόθηκε λαθρεμπορική παράβαση, ως και στο νομικό πρόσωπο, από το οποίο, σύμφωνα με το νόμο (άρθρα 99 παρ. 2 και 108-110 ΤΚ), μπορεί να αξιωθεί η εκπλήρωση της σχετικής υποχρέωσης, δεν αντίκειται στο άρθρο 20 παρ. 1 του Συντάγματος που κατοχυρώνει το δικαίωμα δικαστικής προστασίας, δεδομένου ότι: α) είναι τόσο στενός ο σύνδεσμος, από πλευράς ουσιαστικού δικαίου, μεταξύ του νομίμου εκπροσώπου, υπαίτιου λαθρεμπορικής παραβάσεως και του νομικού προσώπου, ώστε να κρίνεται εύλογη η ανωτέρω δικονομική μεταχείρισή τους, από πλευράς έκτασης του δεδικασμένου, β) το νομικό πρόσωπο έχει δικαίωμα παρέμβασης στη δίκη επί της προσφυγής του νομίμου εκπροσώπου του, γ) το νομικό πρόσωπο έχει, σε κάθε περίπτωση, δικαίωμα ιδίας προσφυγής, με την οποία μπορεί να αμφισβητήσει τη συνδρομή των προϋποθέσεων των άρθρων 108-110 του ΤΚ καθ’ όσον αφορά στην αστική ευθύνη του, από την οποία μπορεί να απαλλαγεί, εάν κριθεί ότι δεν ηδύνατο να έχει γνώση περί της πιθανότητας τελέσεως λαθρεμπορίας, όπως στην περίπτωση που ο νόμιμος εκπρόσωπος ενήργησε εκτός των ορίων της εξουσίας του δι΄ ίδιον όφελος. Μπορεί, επίσης, να αμφισβητήσει την αστική του ευθύνη, από την πλευρά του ύψους των πολλαπλών τελών, για τα οποία κηρύσσεται αστικώς συνυπεύθυνος, και δ) αν δεν υπάρχει τελεσίδικη απόφαση, ως προς τον νόμιμο εκπρόσωπο το νομικό πρόσωπο μπορεί να προσβάλει την καταλογιστική πράξη στο σύνολό της, δηλαδή και κατά το μέρος που αφορά στην ευθύνη του νομίμου εκπροσώπου του.

Το παρόν περιεχόμενο είναι συνδρομητικό και πλήρως προσβάσιμο μόνο στους συνδρομητές του περιοδικού.

  • Εάν είστε συνδρομητής παρακαλώ συνδεθείτε εδώ.
  • Εάν θέλετε να γίνετε συνδρομητής αγοραστε το έργο και αποκτήστε πλήρη δικαιώματα πρόσβασης
  • Εάν θέλετε να μάθετε περισσότερα για το πως μπορείτε να γίνετε συνδρομητής στην Ψηφιακή Νομική Βιβλιοθήκη nbonline.gr επικοινωνήστε μαζί μας με email ή τηλεφωνικώς.