ΣτΕ 6/2010 Τμ. Στ΄(παρατ. Μ. Οικονόμου)

ΘΕΩΡΙΑ & ΠΡΑΞΗ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ

Τεύχος 10/2010, Οκτώβριος

Συνταγματικό - Διοικητικό και Ευρωπαϊκό Δίκαιο

Περιοδική έκδοση νομολογίας, νομοθεσίας, αρθρογραφίας & πρακτικής

Εκδίδεται από το 2008 - Μηνιαία έκδοση

Θεματολογία νέων άρθρων;

Αν έχετε κάποια ιδέα πατήστε εδώ

Αν έχετε κάποια ερώτηση ή ένα άρθρο για δημοσίευση

πατήστε εδώ

Απόσπασμα

Δημόσια έργα. Ο κοινός νομοθέτης δεν κωλύεται να μεταβάλει ακόμη και αναδρομικά, τις κείμενες ουσιαστικές ρυθμίσεις του νόμου. Προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούν τέτοιες νομοθετικές επεμβάσεις κατά τα άρθρα 4 παρ. 1, 20 παρ. 1 και 26 του Συντ. Δεν είναι επιτρεπτή η απόσβεση των απαιτήσεων που απορρέουν από τις ρυθμίσεις αυτές, για τις οποίες έχουν εκδοθεί τελεσίδικες αποφάσεις δικαστηρίων ή υπάρχουν εκκρεμείς δίκες ενώπιον του αναιρετικού δικαστηρίου ούτε μπορεί να καταργούνται οι δίκες αυτές. Ο νομοθέτης δεν δύναται να ρυθμίζει ζήτημα, για το οποίο υπάρχει εκκρεμής δίκη με διάδικο το Δημόσιο ή ΝΠΔΔ έτσι ώστε η έκβαση της δίκης να αποβαίνει υπέρ του Δημοσίου ή του ΝΠΔΔ, εκτός αν τούτο επιβάλλεται από επιτακτικό λόγο δημοσίου συμφέροντος. Τέτοιο λόγο δεν συνιστά το ταμειακό απλώς συμφέρον του Δημοσίου. Κατά το άρθρο 6 παρ. 1 της ΕΣΔΑ, δεν απαγορεύεται η θέσπιση αναδρομικών κανόνων δικαίου, όμως, είναι αντίθετες προς αυτήν νομοθετικές ρυθμίσεις μη υπαγορευόμενες από επιτακτικούς λόγους δημοσίου συμφέροντος, οι οποίες θεσπίζονται με αναδρομική ισχύ, ρυθμίζουν θέμα για το οποίο υφίσταται εκκρεμής δίκη με διάδικο το Δημόσιο ή ΝΠΔΔ και με τη θέσπισή τους η έκβαση της δίκης αποβαίνει υπέρ του Δημοσίου ή του ΝΠΔΔ. Με τη διάταξη του άρθρου 1 του Πρώτου Προσθέτου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ κατοχυρώνεται ο σεβασμός της περιουσίας του προσώπου. Προστατεύονται και τα δικαιώματα, ενοχικής φύσεως, (απαιτήσεις), είτε έχουν αναγνωρισθεί με δικαστική ή διαιτητική απόφαση, είτε έχουν απλώς γεννηθεί κατά το εθνικό δίκαιο, εφόσον υπάρχει νόμιμη προσδοκία ότι μπορούν να ικανοποιηθούν δικαστικά. Δεν συνιστά «περιουσία» κάθε απαίτηση η ικανοποίηση της οποίας επιδιώκεται δικαστικά αλλά μόνο εφόσον η εν λόγω απαίτηση ευρίσκει επαρκές έρεισμα στο εθνικό δίκαιο, όπως συμβαίνει όταν υφίσταται πάγια νομολογία των εθνικών δικαστηρίων που επιβεβαιώνει την ύπαρξή της. Ενα φυσικό ή νομικό πρόσωπο μπορεί να στερηθεί της περιουσίας του, μέσω της θέσπισης κανόνων δικαίου με αναδρομική ισχύ, που μπορεί να καταλαμβάνουν και εκκρεμείς δίκες, μόνο για λόγους γενικότερου δημοσίου συμφέροντος και εφόσον δεν παραβιάζεται η αρχή της αναλογικότητας. Το ζήτημα της αντιθέσεως της διάταξης της παρ. 10 του άρθρου 23 του Ν 3212/2003, κατά την οποία η αναδρομική κατάργηση της παρ. 3 του άρθρου 2 του Ν 2940/2001 εφαρμόζεται και στις εκκρεμείς δίκες, εφόσον δεν έχει εκδοθεί τελεσίδικη απόφαση, προς τα άρθρα 4 παρ. 1, 20 παρ. 1 και 26 του Συντ., καθώς και το άρθρο 6 παρ. 1 εδ. α΄ της ΕΣΔΑ και το άρθρο 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της παραπάνω Σύμβασης πρέπει να παραπεμφθεί στην Ολομέλεια του Δικαστηρίου.

Το παρόν περιεχόμενο είναι συνδρομητικό και πλήρως προσβάσιμο μόνο στους συνδρομητές του περιοδικού.

  • Εάν είστε συνδρομητής παρακαλώ συνδεθείτε εδώ.
  • Εάν θέλετε να γίνετε συνδρομητής αγοραστε το έργο και αποκτήστε πλήρη δικαιώματα πρόσβασης
  • Εάν θέλετε να μάθετε περισσότερα για το πως μπορείτε να γίνετε συνδρομητής στην Ψηφιακή Νομική Βιβλιοθήκη nbonline.gr επικοινωνήστε μαζί μας με email ή τηλεφωνικώς.