ΣτΕ Ολ 1792/2011

ΘΕΩΡΙΑ & ΠΡΑΞΗ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ

Τεύχος 10-11/2011, Οκτώβριος-Νοέμβριος

Συνταγματικό - Διοικητικό και Ευρωπαϊκό Δίκαιο

Περιοδική έκδοση νομολογίας, νομοθεσίας, αρθρογραφίας & πρακτικής

Εκδίδεται από το 2008 - Μηνιαία έκδοση

Θεματολογία νέων άρθρων;

Αν έχετε κάποια ιδέα πατήστε εδώ

Αν έχετε κάποια ερώτηση ή ένα άρθρο για δημοσίευση

πατήστε εδώ

Απόσπασμα

H κρινόμενη αίτηση, με την οποία προσβάλλονται άδειες εγκατάστασης συγκροτήματος κινηματογράφων, υπάγεται στην ακυρωτική αρμοδιότητα του Συμβουλίου της Επικρατείας. Τούτο διότι οι κινηματογράφοι δεν περιλαμβάνονται ούτε στα καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος ούτε στις επιχειρήσεις που εξομοιώνονται με αυτά. Περαιτέρω, αρμοδίως επελήφθη της εκδίκασης της κρινόμενης αίτησης το Δ΄ Τμήμα του Δικαστηρίου, διότι με την κρινόμενη αίτηση προβάλλονται μεν λόγοι που αναφέρονται στην τήρηση της πολεοδομικής και περιβαλλοντικής νομοθεσίας, πλην, δεν προσβάλλονται ευθέως με αυτήν πράξεις που εκδόθηκαν κατ’ εφαρμογή της νομοθεσίας αυτής, όπως η απόφαση περί εγκρίσεως των περιβαλλοντικών όρων του συγκροτήματος (αντίθ. μειοψ.) Από τις αρχές περί ορθού χωροταξικού και πολεοδομικού σχεδιασμού της χώρας προκύπτει ότι ο έλεγχος του επιτρεπτού της εγκατάστασης κινηματογράφου σε ορισμένη περιοχή από την άποψη των ισχυουσών στην περιοχή αυτή χρήσεων διενεργείται τόσο κατά το στάδιο της χορήγησης αδείας ίδρυσης, όσο και κατά το στάδιο της χορήγησης αδείας λειτουργίας. Και τούτο, διότι μόνο με τον τρόπο αυτό εξασφαλίζονται η εξυπηρέτηση της λειτουργικότητας των οικισμών και οι καλύτεροι δυνατοί όροι διαβίωσης των κατοίκων. Συνεπώς, το αρμόδιο όργανο του οικείου ΟΤΑ, προκειμένου να χορηγήσει την άδεια λειτουργίας συγκεκριμένης εγκαταστάσεως, όπως είναι ο πολυκινηματογράφος, ο οποίος από απόψεως πολεοδομικής λειτουργίας και συνεπειών στη φυσιογνωμία της περιοχής διαφέρει ουσιωδώς από τον τύπο του κοινού κινηματογράφου, οφείλει να ελέγξει, κατά πόσον η χρήση αυτή συμβιβάζεται με την χρήση που προβλέπεται από το γενικό πολεοδομικό σχέδιο για τη συγκεκριμένη περιοχή εγκαταστάσεως, εφόσον, ιδίως, δεν έχει προηγηθεί τέτοιος έλεγχος κατά τα προγενέστερα στάδια αδειοδότησης. Παράλειψη δε του οργάνου αυτού να προβεί στον κατά τα ανωτέρω έλεγχο καθιστά την εκδιδόμενη πράξη, με την οποία χορηγείται η άδεια λειτουργίας, κατ΄ αρχήν παράνομη. Εξάλλου, εφόσον δεν επιτρέπεται η δημιουργία καταστάσεων που αντιβαίνουν στις αρχές του ορθού χωροταξικού και πολεοδομικού σχεδιασμού και επιβάλλεται ο έλεγχος του επιτρεπτού της εγκατάστασης σε ορισμένη περιοχή από την άποψη των ισχυουσών στην περιοχή αυτή χρήσεων τόσο κατά το στάδιο της χορηγήσεως αδείας ιδρύσεως, όσο και κατά το στάδιο της χορηγήσεως αδείας λειτουργίας, δεν τίθεται στην προκειμένη περίπτωση ζήτημα εφαρμογής των αρχών της προστατευόμενης εμπιστοσύνης και της σταθερότητας των διοικητικών καταστάσεων, δεδομένου ότι οι αρχές αυτές δεν μπορούν να τύχουν εφαρμογής σε περίπτωση που η κατάσταση, όπως εν προκειμένω, δημιουργήθηκε κατά παράβαση συνταγματικών διατάξεων (αντίθ. μειοψ., ειδικ. γνωμ.).

Το παρόν περιεχόμενο είναι συνδρομητικό και πλήρως προσβάσιμο μόνο στους συνδρομητές του περιοδικού.

  • Εάν είστε συνδρομητής παρακαλώ συνδεθείτε εδώ.
  • Εάν θέλετε να γίνετε συνδρομητής αγοραστε το έργο και αποκτήστε πλήρη δικαιώματα πρόσβασης
  • Εάν θέλετε να μάθετε περισσότερα για το πως μπορείτε να γίνετε συνδρομητής στην Ψηφιακή Νομική Βιβλιοθήκη nbonline.gr επικοινωνήστε μαζί μας με email ή τηλεφωνικώς.