Ευρετήρια Ιουνίου (2012)

ΘΕΩΡΙΑ & ΠΡΑΞΗ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ

Τεύχος 6/2012, Ιούνιος

Συνταγματικό - Διοικητικό και Ευρωπαϊκό Δίκαιο

Περιοδική έκδοση νομολογίας, νομοθεσίας, αρθρογραφίας & πρακτικής

Εκδίδεται από το 2008 - Μηνιαία έκδοση

Αγόρασέ το στο nb.org

ΦΠ €110.00
ΝΠ €160.00 *

* Οι τιμές περιλαμβάνουν ΦΠΑ.

Θεματολογία νέων άρθρων;

Αν έχετε κάποια ιδέα πατήστε εδώ

Αν έχετε κάποια ερώτηση ή ένα άρθρο για δημοσίευση

πατήστε εδώ

ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΗ ΑΠΑΛΛΟΤΡΙΩΣΗ

Τροποποιήσεις στο δίκαιο των αναγκαστικών απαλλοτριώσεων και η απαλλοτρίωση θεμελιωδών αρχών δικαίου και γλώσσας. Οι τροποποιήσεις στο δίκαιο των αναγκαστικών απαλλοτριώσεων (Ν 4024/2011 και 4070/2012). Οι νέες διατάξεις, το έρεισμά τους και η σχέση τους με υπερκείμενες αρχές δικαίου και γλώσσας. Νομικές Συμβολές Χ. Πουλάκος

σελ. 482.

ΔΙΚΑΣΤΙΚΟΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΙ

Προαγωγές Επιτρόπων ΕλΣυν. Άρθρο 92 Συντ. Καλύπτει τους Επιτρόπους και τους Γενικούς Συντονιστές Επιτρόπων του ΕλΣυν. Οι πράξεις των δικαστικών αρχών, ακόμη και αν το περιεχόμενό τους δεν αφορά την άσκηση της δικαιοδοτικής λειτουργίας, αλλά αναφέρεται σε θέματα διοικητικής φύσεως, δεν υπόκεινται σε αίτηση ακυρώσεως. Στο Ελεγκτικό Συνέδριο έχει ανατεθεί έργο διφυές, διοικητικό και δικαιοδοτικό. Η ανάθεση διοικητικής φύσεως έργου σε δικαστήρια δεν αλλοιώνει τον δικαστικό τους χαρακτήρα, αλλ’ αντιθέτως γίνεται, ακριβώς λόγω του χαρακτήρα τους αυτού και των συνδεομένων με αυτόν εγγυήσεων ανεξαρτησίας. Τα υπηρεσιακά συμβούλια των δικαστικών υπαλλήλων του άρθρου 92 του Συντ., που είναι εντεταγμένα στο Τμήμα Ε΄ αυτού περί δικαστικής εξουσίας, τα οποία λειτουργούν στους κόλπους των ανωτάτων δικαστηρίων και των εφετείων, εντάσσονται οργανωτικά στη δικαστική εξουσία του Κράτους και αποτελούν δικαστικές αρχές. Η φύση των υπηρεσιακών αυτών συμβουλίων ως δικαστικών αρχών δεν μεταβλήθηκε μετά την αντικατάσταση της παρ. 3 του άρθρου 92 του Συντάγματος με το από 6.4.2001 Ψήφισμα της Ζ΄ Αναθεωρητικής Βουλής και την πρόβλεψη ότι στα υπηρεσιακά αυτά συμβούλια μετέχουν ως μέλη και δικαστικοί υπάλληλοι, ο αριθμός των οποίων ορίσθηκε σε δύο. Οι πράξεις των υπηρεσιακών αυτών συμβουλίων, ως πράξεις δικαστικών αρχών, δεν υπόκεινται σε αίτηση ακυρώσεως, ακόμη και αν το περιεχόμενό τους αναφέρεται σε θέματα διοικητικής φύσεως. ΣτΕ Ολ 3773/2011

σελ. 527.

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΔΙΚΟΝΟΜΙΑ

Έννομο συμφέρον προσβολής κανονιστικής απόφασης. Ειδικό σήμα τελών κυκλοφορίας. Με την προσβαλλόμενη, κανονιστικού χαρακτήρα, υπουργική απόφαση (ΑΥπΟικ 1110011/1159/Τ&ΕΦ/5.11.2009) δεν μεταβλήθηκε ο τρόπος καταβολής των τελών κυκλοφορίας. Απλώς προστέθηκε ως εναλλακτική ευχέρεια των συναλλασσομένων να παραλαμβάνουν τα ειδικά σήματα τελών κυκλοφορίας, εκτός από τις δημόσιες υπηρεσίες και από εξουσιοδοτημένους οργανισμούς. Η απόφαση αυτή ούτε αποτέλεσμα της νομοθεσίας για τα περιβαλλοντικά τέλη κυκλοφορίας αποτελεί, ούτε είναι αναγκαία για την εφαρμογή της και άρα το αιτούν σωματείο - ένωση καταναλωτών στερείται εννόμου συμφέροντος για την προσβολή της, ενώ η λυσιτελής προβολή των παραπόνων του αποτελεί αντικείμενο δικαστικής κρίσης στο πλαίσιο αμφισβήτησης περί την καταβολή ή τον καταλογισμό των τελών και τούτο ανεξαρτήτως των ρυθμίσεων του Ν 2251/1994, το οποίο αναγνωρίζει πράγματι έννομο συμφέρον για αμφισβητήσεις όπως η προκειμένη. Μειοψ. ΣτΕ Ολ 922/2012

σελ. 503.

Παραδεκτό ενδίκου μέσου. Νομιμοποίηση δικηγόρου. Η εξέταση του παραδεκτού της άσκησης του ενδίκου μέσου από την άποψη της νομιμοποίησης του υπογράφοντος το δικόγραφο δικηγόρου ως πληρεξουσίου (άρθρο 27 παρ. 2 ΠΔ 18/1989) προηγείται της κρίσης επί της αρμοδιότητας Τμήματος του ΣτΕ να εξετάσει την διαφορά. Η μη νομιμοποίηση, ως πληρεξουσίου, του υπογράφοντος το δικόγραφο δικηγόρου άγει στην απόρριψη του ένδικου μέσου ως απαράδεκτου ανεξαρτήτως αν η υπόθεση συζητήθηκε ενώπιον αρμόδιου ή μη Τμήματος του ΣτΕ. ΣτΕ Ολ 359/2012

σελ. 502.

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΠΡΑΞΗ

Πράξη Διοικητή Τράπεζας της Ελλάδος. Ο Διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος, στον οποίο έχουν περιέλθει οι αρμοδιότητες της καταργηθείσας με το άρθρο 1 του Ν 1266/1982 Νομισματικής Επιτροπής, αποτελεί διοικητική αρχή κατά την άσκηση των αρμοδιοτήτων του περί την εποπτεία των πιστωτικών ιδρυμάτων και τον έλεγχο της πίστης. Οι σχετικές πράξεις, που εκδίδονται είτε από τον ίδιο, είτε από τα εξουσιοδοτημένα από αυτόν όργανα -εν προκειμένω από την Επιτροπή Τραπεζικών και Πιστωτικών Θεμάτων-, αποτελούν εκτελεστές διοικητικές πράξεις. Επιβολή προστίμων από την Τράπεζα της Ελλάδος. Αρμοδιότητα Συμβουλίου της Επικρατείας. Δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής των διατάξεων της πράξης του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, η περίπτωση παροχής επενδυτικών υπηρεσιών από πιστωτικά ιδρύματα ή ΕΠΕΥ, μεταξύ άλλων, και στον τομέα των κινητών αξιών, για τον λόγο ακριβώς, ότι οι υπηρεσίες αυτές παρέχονται κατόπιν εξατομικευμένης διαπραγμάτευσης. Μεταξύ δε των ειδικότερων υποχρεώσεων που υπέχουν οι φορείς επενδυτικών υπηρεσιών έναντι των πελατών τους, περιλαμβάνεται και η υποχρέωση ενημέρωσης κατά το στάδιο των διαπραγματεύσεων, για τη φύση των παρεχόμενων υπηρεσιών και τους ειδικότερους όρους της συναλλαγής. Μη νόμιμη αιτιολογία της προσβαλλόμενης πράξης. Μειοψ. ΣτΕ 2085/2012 Τμ. Δ΄ επταμ.

σελ. 519.

ΕΚΛΟΓΙΚΕΣ ΔΙΑΦΟΡΕΣ

Δημοτικές εκλογές. Έλλειψη μονογραφής προέδρου εφορευτικής επιτροπής σε σταυρό προτίμησης. Δημοτικές εκλογές. Απαραίτητη μονογραφή των ψηφοδελτίων από τον Πρόεδρο της Εφορευτικής Επιτροπής. Σε περίπτωση παράλειψης δεν επέρχεται ακυρότητα των ψηφοδελτίων. Για να επέλθει ακυρότητα πρέπει η παράλειψη της μονογραφής των ψηφοδελτίων να συνδυάζεται με τη μη καταχώριση των σταυρών στα βιβλία διαλογής ψήφων και τα πρακτικά ψηφοφορίας. ΣτΕ 106/2012 Τμ. Γ΄ επταμ. (παρατ. Δ. Κανελλόπουλος)

σελ. 506.

ΕΛΕΓΚΤΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ

Η καταχρηστικότητα των διαδοχικών ανανεώσεων ή παρατάσεων των συμβάσεων έργου των απασχολουμένων στα Κέντρα Εξυπηρέτησης Πολιτών (ΚΕΠ) και η διάταξη του άρθρου 103 παρ. 8 Συντ. Μερικές σκέψεις με αφορμή το Πρακτικό Ολομελείας 6ης Γεν.Συν/16.2.2011 του Ελεγκτικού Συνεδρίου. ΚΕΠ. Σύναψη συμβάσεων μίσθωσης έργου. Απόλυτη απαγόρευση μετατροπής συμβάσεων προσωπικού του δημοσίου τομέα με σύμβαση έργου σε συμβάσεις ή σχέσεις αορίστου χρόνου. Συμφωνία-πλαίσιο της Οδηγίας 1999/70/ΕΚ. Σύμφωνη προς το κοινοτικό δίκαιο ερμηνεία. Τεκμήριο υπέρ της σύμβασης αορίστου χρόνου του άρθρου 103 παρ. 8 Συντ. Καταχρηστικές διαδοχικές ανανεώσεις συμβάσεων οι οποίες αποσκοπούσαν στην κάλυψη παγίων και διαρκών αναγκών του δημοσίου. Νομικές Συμβολές Θ. Αντωνίου

σελ. 472.

ΕΝΔΙΚΑ ΜΕΣΑ

Αναίρεση. Νομοθετικός περιορισμός του αναιρετικού ελέγχου με το άρθρο 53 παρ. 3 του ΠΔ 18/1989, όπως ισχύει μετά την αντικατάστασή του με το άρθρο 12 παρ. 1 του Ν 3900/2010 επί τη βάσει αντικειμενικού κριτηρίου. Η ως άνω διάταξη δεν αντίκειται στα άρθρα 20 παρ. 1, 95 παρ. 1 περ. β΄ Συντ., 6 και 13 της ΕΣΔΑ. Ο λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο αμφισβητείται η επάρκεια της αιτιολογίας της κρίσης του δικάσαντος δικαστηρίου επί του ουσιαστικού ζητήματος που σχετίζεται με την ύπαρξη ή ανυπαρξία επί των ψηφοδελτίων διακριτικών γνωρισμάτων που παραβιάζουν ή μη τη μυστικότητα της ψηφοφορίας, δεν θέτει ενώπιον του Δικαστηρίου νομικό ζήτημα, ως προς το οποίο συντρέχουν οι δικονομικές προϋποθέσεις παραδεκτού που τάσσει η διάταξη του άρθρου 53 παρ. 3 του ΠΔ 18/1989. ΣτΕ 106/2012 Τμ. Γ΄ επταμ. (παρατ. Δ. Κανελλόπουλος)

σελ. 506.

ΚΩΔΙΚΑΣ ΕΙΣΠΡΑΞΗΣ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΕΣΟΔΩΝ

Δίκη «πιλότος». Διαφορές ΚΕΔΕ. Αυτεπάγγελτος συμψηφισμός. Δυνατότητα αυτεπάγγελτου συμψηφισμού εκ μέρους του Δημοσίου και χρεών οφειλετών του που δεν έχουν καταστεί ληξιπρόθεσμα κατά την έννοια του ΚΕΔΕ. Η δυνατότητα αυτεπάγγελτου συμψηφισμού και επί μη ληξιπρόθεσμων οφειλών ή μη ληξιπρόθεσμων δόσεων ρυθμισμένων οφειλών δεν ανατρέπει την εμπιστοσύνη που επέδειξαν οι οφειλέτες του Δημοσίου στη χαριστική προθεσμία που τους χορηγήθηκε για την εξόφληση των οφειλών τους μέσω τμηματικής καταβολής διότι ο αυτεπάγγελτος συμψηφισμός δεν απαιτεί την καταβολή χρέους αλλά μόνο το συνυπολογισμό βέβαιων και εκκαθαρισμένων απαιτήσεων. Το άρθρο 83 του ΚΕΔΕ δεν αντίκειται στο Σύνταγμα. (αντίθ. μειοψ.). ΣτΕ 2164/2012 Τμ. ΣΤ΄ επταμ. (παρατ. Α. Προυσανίδης)

σελ. 539.

ΜΕΣΑ ΜΑΖΙΚΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ

Σκέψεις για την κοινωνική αποστολή της τηλεόρασης. Η ραδιοφωνία και η τηλεόραση νοούνται σύμφωνα με το Σύνταγμα ως μέσα μετάδοσης «λόγου» και «παράστασης» και όχι ως μέσα «μαζικής» επικοινωνίας ή ενημέρωσης (ΜΜΕ). Υπό την «προοπτική» της κοινωνικής αποστολής της ραδιοτηλεόρασης ο «λόγος» νοείται ως η εγγύηση του συγκεκριμένου και κατατείνει στην «εμπέδωση» της αντικειμενικότητας. Ενώ η «παράσταση» νοείται ως μια ιδέα ή εικόνα ποιοτική, «εξειδικεύοντας» την αρχή της ποιότητας. Έτσι, ο λόγος και η παράσταση γίνονται αγαθά και αξίες, χωρίς να γίνονται σημεία ενός νοήματος που λανθάνει και που παραγνωρίζει την κοινωνική αποστολή. Forum Ν. Ανδρουτσόπουλος

σελ. 556.

ΠΡΟΣΩΡΙΝΗ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ

Δυσχερώς επανορθώσιμη βλάβη. Συνταγματική η νέα ρύθμιση
του άρθρου 202 παρ. 1 ΚΔΔ. Από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 20 παρ. 1, 94 και 95 του Συντ. συνάγεται ότι ο κοινός νομοθέτης υποχρεούται να εξασφαλίζει την δυνατότητα έννομης προστασίας έναντι των εκτελεστών πράξεων των διοικητικών αρχών. Η προστασία αυτή, κατά την έννοια των παραπάνω διατάξεων, δεν αφορά μόνο την οριστική επίλυση της ένδικης διαφοράς, δηλαδή την έκδοση οριστικής αποφάσεως επί του κυρίου ενδίκου βοηθήματος, αλλά περιλαμβάνει και την προσωρινή δικαστική προστασία, δηλαδή τη λήψη του μέτρου που κρίνεται κατάλληλο για να αποσοβηθεί η ανεπανόρθωτη βλάβη που κατά περίπτωση συνδέεται με την άμεση εκτέλεση της διοικητικής πράξης, ήτοι για να αποσοβηθεί η ματαίωση του σκοπού, για τον οποίο παρέχεται το κύριο ένδικο βοήθημα. ΣτΕ ΕΑ 496/2011 (παρατ. Β. Καραγκούνη)

σελ. 537.

ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ

Αρμοδιότητα ΣτΕ. Χρήση και διαχείριση υδατικών πόρων. Δεν αποτελούν διοικητικές διαφορές ουσίας, κατά την έννοια της ανωτέρω διάταξης του Ν 1406/1983, οι διαφορές που ανακύπτουν από την προσβολή ατομικών διοικητικών πράξεων εκδοθεισών κατ’ εφαρμογήν νομοθετημάτων, τα οποία έχουν διαφορετικό ή γενικότερο σε σχέση με την προαναφερθείσα νομοθεσία σκοπό, όπως ο Ν 1650/1986 για την προστασία του περιβάλλοντος, ο Κώδικας Δήμων και Κοινοτήτων που κυρώθηκε με το άρθρο πρώτο του Ν 3463/2006 (Α΄ 114) ή τα νομοθετήματα περί μελετών ή κατασκευής δημοσίων έργων ή έργων των ΟΤΑ, τούτο δε ανεξάρτητα από το ζήτημα αν το αντικείμενο της διοικητικής πράξης αφορά, στη συγκεκριμένη περίπτωση, δραστηριότητα ή έργο σχετικό με τη χρήση των υδατικών πόρων. Οι διαφορές που προκαλούνται από την προσβολή αδειών χρήσης και έργων αξιοποίησης υδατικών πόρων ή άλλων συναφών ατομικών διοικητικών πράξεων, η έκδοση των οποίων χωρεί, κατά το νόμο, μόνον ύστερα από περιβαλλοντικό έλεγχο και την έγκριση όρων με σκοπό τη μείωση των επιπτώσεων της δραστηριότητας ή του έργου στο περιβάλλον, εξακολουθούν να αποτελούν ακυρωτικές διαφορές υπαγόμενες στο Συμβούλιο της Επικρατείας. ΣτΕ 1493/2012 (παρατ. Ε. Καϋμενάκη)

σελ. 545.

ΣΥΝΤΑΓΜΑ

Επαγγελματικές σχολές χορού. Περιορισμοί οικονομικής ελευθερίας. Προστασία της κατ’ άρθρο 5 παρ. 1 Συντ. οικονομικής ελευθερίας και ειδικότερα της ελευθερίας ασκήσεως επιχειρηματικής ή επαγγελματικής δραστηριότητας. Οι σχετικές ρυθμίσεις του ΠΔ 457/1983, καθ’ ο μέρος απαιτούν την συνδρομή των επιμάχων προσόντων όχι μόνον στο πρόσωπο του Διευθυντή Σπουδών, αλλά και στο πρόσωπο του ιδιοκτήτη ερασιτεχνικής σχολής χορού, εισάγουν δυσανάλογο περιορισμό της οικονομικής ελευθερίας, αντικείμενο στο άρθρο 5 παρ. 1 του Συντ. και συνεπώς, έχουν τεθεί εκτός εξουσιοδοτήσεως. ΣτΕ 141/2012 Τμ. Δ΄ επταμ.

σελ. 495.

Ζητήματα συνταγματικής οργάνωσης, δικαστικής προστασίας και δημοκρατίας στην εποχή της σημερινής κρίσης. Η αντιμετώπιση της κρίσης από την ελληνική κοινωνία. Η επίπτωση της κρίσης στην εφαρμογή και λειτουργία του Συντάγματος. Η επίκληση της κρίσης ως λόγος διαφορετικής ερμηνείας και εφαρμογής του ισχύοντος συνταγματικού κανόνα. Νομικές Συμβολές Γ. Δρόσος

σελ. 465.

Καζίνο. Δελτίο καταλληλότητας. Οικονομική ελευθερία.
Ν 2206/1994 άρθρο 3 παρ. 6. Η διάταξη του άρθρου 1 παρ. 1 της ΚΥΑ 1036/1995, η οποία ορίζει ότι το προσωπικό που εργάζεται με οποιαδήποτε ιδιότητα σε επιχείρηση Καζίνο προσλαμβάνεται, αμείβεται και απολύεται απευθείας από τον κάτοχο αδείας Καζίνο, στερώντας, αφενός μεν, τον ενδιαφερόμενο επιχειρηματικό φορέα από την ευχέρεια να εκτελέσει το επιχειρηματικό του έργο μέσω άλλων μορφών συμβάσεων του ιδιωτικού δικαίου, όπως μέσω συμβάσεων έργου, αφετέρου δε, φυσικά ή νομικά πρόσωπα από τη δυνατότητα να προσφέρουν και να παρέχουν υπηρεσίες προς τις ανωτέρω επιχειρήσεις καζίνο μέσω ανάλογων συμβάσεων, συνιστά περιορισμό τόσο της επιχειρηματικής και επαγγελματικής ελευθερίας όσο και ειδικότερα της ελευθερίας σύναψης συμβάσεων. ΣτΕ 215/2012 Τμ. Δ΄

σελ. 498.

ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ

Απαγορευτικά μέτρα Ν 2523/1997. Ευθύνη μελών ΔΣ ΑΕ. Φοροδιαφυγή ημεδαπών ΑΕ. Επιβολή σοβαρών απαγορευτικών μέτρων σε φυσικά πρόσωπα με τον Ν 2523/1997. Για την επιτρεπτή επιβολή μέτρων σε βάρος μελών του ΔΣ, καθίσταται απαραίτητο να ερευνάται, εάν το μέλος είχε ασκήσει συγκεκριμένα καθήκοντα διοίκησης κατά τον χρόνο διάπραξης της φοροδιαφυγής. ΣτΕ 1593/2011 Τμ. Β΄

σελ. 535.

Έκπτωση δαπανών από το εισόδημα ή από το φόρο; Τα υπέρ και τα κατά του νέου συστήματος έκπτωσης των δαπανών. Επικαιρότητα Ν. Μπάρμπας

σελ. 554.

Φοροδιαφυγή ΝΠ. Ευθύνη μελών ΔΣ ΑΕ. Ν 2523/1997. Διασφάλιση συμφερόντων του Δημοσίου. Επιβολή απαγορευτικών μέτρων σε φυσικά πρόσωπα που κατά τον χρόνο διάπραξης της φοροδιαφυγής είχαν μία από τις ιδιότητες της περ. α΄ της παρ. 1 του άρθρου 20 του Ν 2523/1997, είχαν δηλαδή την ιδιότητα του προέδρου του διοικητικού συμβουλίου της ΑΕ ή του διευθύνοντος ή εντεταλμένου ή συμπράττοντος συμβούλου ή διοικητού ή γενικού διευθυντή ή διευθυντού και γενικότερα την ιδιότητα προσώπου, το οποίο κατά τον κρίσιμο χρόνο ήταν εντεταλμένο στη διοίκηση ή διαχείριση της ΑΕ, είτε εκ του νόμου είτε από ιδιωτική βούληση είτε με δικαστική απόφαση. Σε περίπτωση έλλειψης των παραπάνω προσώπων τα απαγορευτικά μέτρα λαμβάνονται σε βάρος των λοιπών μελών του ΔΣ, εφόσον η αρμόδια διοικητικη αρχή αποδεικνύει ότι τα τελευταία κατά τον κρίσιμο χρόνο είχαν πράγματι ασκήσει προσωρινά ή διαρκώς, τουλάχιστον ένα από τα καθήκοντα διοίκησης ή διαχείρισης της ΑΕ. ΔΕφΑθ 1536/2012 Τμ. 4ο Τριμ.

σελ. 531.

ΧΩΡΟΤΑΞΙΑ - ΠΟΛΕΟΔΟΜΙΑ

Δίκη «πιλότος». Διατήρηση ημιυπαίθριων χώρων. Εφόσον συντρέχουν οι οριζόμενες στα άρθρα 5 και 6 του Ν 3843/2010 προϋποθέσεις, ημιυπαίθριοι και άλλοι χώροι που έχουν μετατραπεί αυθαιρέτως σε χώρους κυρίας χρήσης διατηρούνται επί σαράντα έτη, μόνον, όμως, αν η άδεια ανέγερσης του κτιρίου, στο οποίο βρίσκονται οι χώροι αυτοί, έχει εκδοθεί ή αναθεωρηθεί έως τις 2.7.2009. Κατά την έννοια της διάταξης του άρθρου 6 παρ. 7, δεν παρέχεται η δυνατότητα έκδοσης, μετά την ανωτέρω ημερομηνία, νέας οικοδομικής αδείας για προσθήκη ή επέκταση κτιρίου, συνεπαγόμενη δόμηση που υπερβαίνει τα κατά τους ισχύοντες όρους δομήσεως επιτρεπτά όρια και, συνεπαγόμενη ως εκ τούτου, περαιτέρω επιβάρυνση του οικιστικού περιβάλλοντος. Η προσβαλλόμενη πράξη, με την οποία επιτρέπεται η ανέγερση νέας οικοδομής στο ακίνητο, με την αντίληψη ότι οι χώροι που υπάγονται στις ρυθμίσεις του Ν 3843/2010 δεν υπολογίζονται στο συντελεστή δόμησης και ως εκ τούτου είναι δυνατό να ανεγερθεί και νέα οικοδομή, όταν υπάρχει υπόλοιπο συντελεστή δόμησης, δεν είναι νόμιμη και πρέπει να ακυρωθεί για τον λόγο αυτόν. ΣτΕ Ολ 1971/2012 (παρατ. Χ. Διβάνη, Α. Προυσανίδης)

σελ. 512.