ΕΥΡΕΤΗΡΙΑ (ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2013)

ΘΕΩΡΙΑ & ΠΡΑΞΗ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ

Τεύχος 1/2013, Ιανουάριος

Συνταγματικό - Διοικητικό και Ευρωπαϊκό Δίκαιο

Περιοδική έκδοση νομολογίας, νομοθεσίας, αρθρογραφίας & πρακτικής

Εκδίδεται από το 2008 - Μηνιαία έκδοση

Αγόρασέ το στο nb.org

ΦΠ €110.00
ΝΠ €160.00 *

* Οι τιμές περιλαμβάνουν ΦΠΑ.

Θεματολογία νέων άρθρων;

Αν έχετε κάποια ιδέα πατήστε εδώ

Αν έχετε κάποια ερώτηση ή ένα άρθρο για δημοσίευση

πατήστε εδώ

ΔΙΚΑΣΤΙΚΟΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΙ

Αποχώρηση στρατιωτικών δικαστών. Υποχρέωση θέσπισης μεταβατικών διατάξεων. Όσον αφορά την υποχρεωτική αποχώρηση από την Δικαιοσύνη λόγω συμπλήρωσης ορίου ηλικίας ή ανώτατου επιτρεπόμενου χρόνου υπηρεσίας στους καταληκτικούς βαθμούς οι δικαστές του Δικαστικού Σώματος των Ενόπλων Δυνάμεων δεν εξομοιώνονται με τους δικαστές της Διοικητικής, Πολιτικής και Ποινικής Δικαιοσύνης. Πρόβλεψη μεταβατικής διάταξης για τους ήδη υπηρετούντες κατά την έναρξη ισχύος του Ν 3421/2005 Πρόεδρο και Εισαγγελέα του Αναθεωρητικού Δικαστηρίου σύμφωνα με την οποία η διετία στις θέσεις τους υπολογίζεται από την δημοσίευση του ως άνω νόμου στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως (13.12.2005). Αντίθετα για τους ήδη υπηρετούντες Αναθεωρητές Β΄ και Γ΄ που είχαν συμπληρώσει κατά τη δημοσίευση του Ν 3421/2005 οκταετή υπηρεσία από την προαγωγή τους στον βαθμό του Αναθεωρητή Γ΄ δεν θεσπίσθηκε μεταβατική διάταξη. Παραβίαση των αρχών της προσωπικής και λειτουργικής ανεξαρτησίας των δικαστών του Δικαστικού Σώματος των Ενόπλων Δυνάμεων από τη διάταξη του άρθρου 77 παρ. 5 του Ν 3421/2005. ΣτΕ Ολ 3838/2012 (παρατ. Χ. Φατούρου),

σελ. 35.

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

Δημοσιότητα ατομικών διοικητικών πράξεων και Διαδίκτυο. Μέχρι της αναρτήσεως της πράξης στο διαδίκτυο αναστέλλεται η οποιαδήποτε εκτέλεση αυτής, ακόμα και εάν η πράξη έχει δημοσιευθεί κατ’ άλλον τρόπο και έχει λάβει νόμιμη υπόσταση. Νομ. Συμβολές Δ. Αλεξανδροπούλου,

σελ. 10.

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΔΙΚΟΝΟΜΙΑ

Αναπροσαρμογή τιμολογίου αμοιβής φορτοεκφορτωτών. Έκδοση νεότερης πράξης ίδιου περιεχομένου. Συνέχιση δίκης. Εφόσον νεότερη απόφαση αντικατέστησε την προσβαλλόμενη, η οποία έχει παύσει πλέον να ισχύει, η δε νεότερη απόφαση εμφανίζεται να έχει την ίδια πλημμέλεια, που προβάλλεται ότι έχει η προσβαλλόμενη, με συνέπεια να είναι και αυτή δυσμενής για τον αιτούντα, συντρέχει περίπτωση εφαρμογής της διατάξεως της παρ. 3 του άρθρου 32 του ΠΔ 18/1989 και συνεχίσεως της δίκης. Το γεγονός ότι το εν λόγω υπόμνημα κατατέθηκε την προτεραία της συζητήσεως της υποθέσεως και όχι έξι τουλάχιστον πλήρεις ημέρες πριν από αυτήν, δεν καθιστά άκυρη την επιχειρηθείσα με αυτό διαδικαστική πράξη, ούτε συνεπάγεται την κατάργηση της δίκης, κατά την έννοια της διατάξεως της παρ. 3 του άρθρου 32 του ΠΔ 18/1989, εφ’ όσον το αντίδικο Ελληνικό Δημόσιο παρέστη κατά τη συζήτηση και δεν αντέλεξε ως προς τη συνέχιση της δίκης, με το ανωτέρω δε δικόγραφο δεν προβάλλονται νέοι λόγοι ακυρώσεως στρεφόμενοι κατά της νεότερης πράξεως (ειδικ. γνωμ., μειοψ.). ΣτΕ 2451/2012 Τμ. Δ΄ επταμ. (παρατ. Δ. Διχάλα),

σελ. 55.

Δίκαιη ικανοποίηση λόγω υπέρβασης εύλογης διάρκειας διοικητικής δίκης. Προϋποθέσεις. Εφαρμόζεται και στην αίτηση των άρθρων 53 επ. του Ν 4055/2012 η γενική αρχή του δικονομικού δικαίου σύμφωνα με την οποία κάθε ένδικο βοήθημα, με το οποίο επιδιώκεται η επιδίκαση χρηματικής απαιτήσεως, ασκείται απαραδέκτως, λόγω αοριστίας, εάν δεν ορίζεται το ποσό της χρηματικής απαιτήσεως, ως αντικείμενο της διαφοράς, στο εισαγωγικό της δίκης δικόγραφο. Περαιτέρω, οι διατάξεις του Ν 4055/2012 δεν εφαρμόζονται σε περίπτωση υπερβάσεως της εύλογης χρονικής διάρκειας μιας διοικητικής δίκης που δεν συναρτάται με αστικής ή ποινικής φύσης υποθέσεις κατά την έννοια του άρθρου 6 παρ. 1 ΕΣΔΑ. Στην περίπτωση αυτή η αίτηση απορρίπτεται ως απαράδεκτη. Δεν συναρτάται με υπόθεση αστικής ή ποινικής φύσης διαφορά από την ανάκληση πράξης χορήγησης ιθαγένειας καθώς η ιθαγένεια δεν αποτελεί δικαίωμα αστικής φύσης κατά την έννοια του άρθρου 6 παρ. 1 ΕΣΔΑ. Επιπλέον δε η ανακλητική πράξη δεν συνιστά, καθ’ οιονδήποτε τρόπο, κύρωση σε βάρος του αιτούντος. Απορρίπτεται ως απαράδεκτη η αίτηση για δίκαιη ικανοποίηση στο σύνολό της. ΣτΕ 1/2013 Τμ. Δ΄ (Μονομελές) (παρατ. Ε. Μίχα),

σελ. 67.

Συνταγματικότητα παραβόλου στις εκκρεμείς δίκες. Ν 3886/2010. Από τον σκοπό της ρύθμισης του άρθρου 11 της από 4.12.2012 πράξης νομοθετικού περιεχομένου καθώς και από την εξαιρετικά επείγουσα ανάγκη κατ’ επίκληση της οποίας θεσπίστηκε συνάγεται ότι κατά τη βούληση των ασκούντων στην περίπτωση αυτή νομοθετική εξουσία πολιτειακών οργάνων η εν λόγω ρύθμιση που θεσπίζει ένα παράβολο καταβλητέο μέχρι και την πρώτη συζήτηση της αίτησης ασφαλιστικών μέτρων επιπρόσθετο εκείνου που προβλέπεται στο άρθρο 36 παρ. 1 του ΠΔ 18/1989, εφαρμόζεται και στις εκκρεμείς κατά τον χρόνο δημοσίευσής της στην ΕτΚ δίκες. Μειοψ. Η συνδρομή ή μη των έκτακτων περιστάσεων εξαιρετικά επείγουσας και απρόβλεπτης ανάγκης κατ’ άρθρο 44 παρ. 1 Συντ. δεν υπόκειται σε δικαστικό έλεγχο ως αναγόμενη στη σφαίρα της πολιτικής ευθύνης των ασκούντων κατά περίπτωση αυτή νομοθετική εξουσία πολιτειακών οργάνων. Μειοψ. Ο περιορισμός που θεσπίζεται με την παραπάνω ρύθμιση στο δικαίωμα προσωρινής ένδικης προστασίας εξυπηρετεί θεμιτούς σκοπούς δημοσίου συμφέροντος και κρίνεται πρόσφορος. Αναλογικότητα περιορισμού. Οι διεκδικούντες την ανάθεση της σύμβασης προμηθείας στο πλαίσιο διαγωνισμού πρέπει να έχουν την ανάλογη χρηματοοικονομική επάρκεια ώστε να είναι σε θέση να συμμετάσχουν λυσιτελώς και να προβούν στην εκτέλεσή τους. Το ύψος του επίμαχου παραβόλου που ανέρχεται στο 1% της προϋπολογισθείσας αξίας της σύμβασης δεν παρίσταται υπερβολικό σε σχέση με τη χρηματοοικονομική ικανότητα που τεκμαίρεται ότι έχουν οι διαγωνιζόμενες επιχειρήσεις καθώς τίθεται και ανώτερο όριο (50.000) που κρίνεται εύλογο. ΣτΕ ΕΑ 737/2012 (παρατ. Αικ. Ηλιάδου), (περίλ.),

σελ. 72.

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΠΡΑΞΗ

Δημοσιότητα ατομικών διοικητικών πράξεων και Διαδίκτυο. Υπό το καθεστώς της Διαύγειας, ήτοι της αναρτήσεως συγκεκριμένων ατομικών διοικητικών πράξεων στο διαδίκτυο, έχει αλλοιωθεί το ένα εκ των δύο στοιχείων της ατομικής διοικητικής πράξεως, δηλαδή το στοιχείο της εκτελεστότητάς της. Αλλοίωση δε του στοιχείου της εκτελεστότητας επήλθε, καθώς ο Ν 3861/2010 επιβάλλει την ανάρτηση συγκεκριμένων διοικητικών πράξεων σε ειδικά οριζόμενο διαδικτυακό τόπο ως απαραίτητο στοιχείο για να θεωρηθούν αυτές εκτελεστές. Η παράλειψη ανάρτησης επάγεται ακυρότητα σε κάθε στάδιο εκτέλεσης, καθώς αποτελεί απαράβατο όρο του εκτελεστού των υπό ανάρτηση ατομικών διοικητικών πράξεων. Νομ. Συμβολές Δ. Αλεξανδροπούλου,

σελ. 10.

ΕΛΕΓΚΤΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ

Αποφάσεις επί αιτήσεων ασφαλιστικών μέτρων Ν 3886/2010. Δέσμευση ΕλΣυν. Οι εκδιδόμενες στο πλαίσιο του Ν 3886/2010 αποφάσεις επί των αιτήσεων ασφαλιστικών μέτρων δεσμεύουν το Ελεγκτικό Συνέδριο, το οποίο δεν μπορεί να κρίνει διαφορετικά επί των ζητημάτων που κρίθηκαν. Πρακτικά της 16ης Γενικής Συνεδριάσεως της Ολομέλειας του Ελεγκτικού Συνεδρίου της 19.9.2012 (παρατ. Τ. Προυσανίδης),

σελ. 83.

ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ

Αναγνώριση επαγγελματικών προσόντων ασκούμενων δικηγόρων. Εφόσον ο αιτών είχε εγγραφεί κανονικά ως ασκούμενος δικηγόρος και εξακολουθούσε να είναι εγγεγραμμένος στον καθ’ ου δικηγορικό σύλλογο, ο τελευταίος εξετάζοντας την αίτησή του για τη χορήγηση πιστοποιητικού άσκησης όφειλε να αποφανθεί κατά πόσο συνέτρεχαν οι νόμιμες προϋποθέσεις για να του χορηγηθεί το ως άνω πιστοποιητικό. Στο στάδιο αυτό δεν μπορούν να εξεταστούν παρεμπιπτόντως ζητήματα κύρους της εν λόγω εγγραφής εξ απόψεως νομιμότητας, αναγομένης στην ιδιότητα του πτυχίου βάσει του οποίου ο αιτών είχε εγγραφεί στον Σύλλογο, ως πληρούντος νόμιμη προϋπόθεση για τη συντέλεση αυτής της εγγραφής. Ζητήματα που αφορούν τους τίτλους σπουδών του αιτούντος θα μπορούσαν να εξετασθούν κατά την ενδεχόμενη άσκηση της αρμοδιότητας του καθ’ ου Συλλόγου να ανακαλέσει ως παράνομη την εγγραφή του αιτούντος στον Σύλλογο. ΣτΕ 3900/2012 Τμ. Γ΄ επταμ. (παρατ. Β. Κόκοτα),

σελ. 77.

ΕΣΔΑ

Δίκαιη ικανοποίηση λόγω υπέρβασης εύλογης διάρκειας διοικητικής δίκης. Προϋποθέσεις. Εφαρμόζεται και στην αίτηση των άρθρων 53 επ. του Ν 4055/2012 η γενική αρχή του δικονομικού δικαίου σύμφωνα με την οποία κάθε ένδικο βοήθημα, με το οποίο επιδιώκεται η επιδίκαση χρηματικής απαιτήσεως, ασκείται απαραδέκτως, λόγω αοριστίας, εάν δεν ορίζεται το ποσό της χρηματικής απαιτήσεως, ως αντικείμενο της διαφοράς, στο εισαγωγικό της δίκης δικόγραφο. Περαιτέρω, οι διατάξεις του Ν 4055/2012 δεν εφαρμόζονται σε περίπτωση υπερβάσεως της εύλογης χρονικής διάρκειας μιας διοικητικής δίκης που δεν συναρτάται με αστικής ή ποινικής φύσης υποθέσεις κατά την έννοια του άρθρου 6 παρ. 1 ΕΣΔΑ. Στην περίπτωση αυτή η αίτηση απορρίπτεται ως απαράδεκτη. Δεν συναρτάται με υπόθεση αστικής ή ποινικής φύσης διαφορά από την ανάκληση πράξης χορήγησης ιθαγένειας καθώς η ιθαγένεια δεν αποτελεί δικαίωμα αστικής φύσης κατά την έννοια του άρθρου 6 παρ. 1 ΕΣΔΑ. Επιπλέον δε η ανακλητική πράξη δεν συνιστά, καθ’ οιονδήποτε τρόπο, κύρωση σε βάρος του αιτούντος. Απορρίπτεται ως απαράδεκτη η αίτηση για δίκαιη ικανοποίηση στο σύνολό της. ΣτΕ 1/2013 Τμ. Δ΄ (Μονομελές) (παρατ. Ε. Μίχα),

σελ. 67.

ΣΥΝΤΑΓΜΑ

Αναπροσαρμογή τιμολογίου αμοιβής φορτοεκφορτωτών. Έκδοση νεότερης πράξης ίδιου περιεχομένου. Συνέχιση δίκης. Αντίθεση στο Σύνταγμα των διατάξεων του ΝΔ 1254/1949 με τις οποίες θεσπίζεται η υποχρεωτική πραγματοποίηση των φορτοεκφορτωτικών εργασιών σε χώρους κοινής χρήσεως, μόνο από πρόσωπα εφοδιασμένα με επαγγελματικό βιβλιάριο φορτοεκφορτωτή μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται χώροι όπως η κεντρική αγορά Αθηνών. ΣτΕ 2451/2012 Τμ. Δ΄ επταμ. (παρατ. Δ. Διχάλα),

σελ. 55.

Αποχώρηση στρατιωτικών δικαστών. Υποχρέωση θέσπισης μεταβατικών διατάξεων. Τα Στρατοδικεία, ναυτοδικεία, αεροδικεία και το δευτεροβάθμιο Αναθεωρητικό Δικαστήριο αποτελούν ειδικά ποινικά δικαστήρια που συγκροτούνται κατά πλειοψηφία από δικαστές που ανήκουν οργανικά ως αξιωματικοί στο Δικαστικό Σώμα των Ενόπλων Δυνάμεων και δεν υπόκεινται ευθέως στις ρυθμίσεις του Πρώτου Κεφαλαίου του Τμ. Ε΄ του Συντάγματος. Όσον αφορά την υποχρεωτική αποχώρηση από την Δικαιοσύνη λόγω συμπλήρωσης ορίου ηλικίας ή ανώτατου επιτρεπόμενου χρόνου υπηρεσίας στους καταληκτικούς βαθμούς οι δικαστές του Δικαστικού Σώματος των Ενόπλων Δυνάμεων δεν εξομοιώνονται με τους δικαστές της Διοικητικής, Πολιτικής και Ποινικής Δικαιοσύνης, διότι το άρθρο 96 παρ. 5 Συντ. δεν παραπέμπει στα άρθρα 88 παρ. 5 και 90 παρ. 5, όπως το άρθρο 90 αναθεωρήθηκε με το από 6.4.2001 Ψήφισμα της Ζ΄ Αναθεωρητικής Βουλής. Παραβίαση των αρχών της προσωπικής και λειτουργικής ανεξαρτησίας των δικαστών του Δικαστικού Σώματος των Ενόπλων Δυνάμεων από τη διάταξη του άρθρου 77 παρ. 5 του Ν 3421/2005. ΣτΕ Ολ 3838/2012 (παρατ. Χ. Φατούρου),

σελ. 35.

Επίδομα 176 ευρώ. Μη επιτρεπτή η χορήγηση στους δικαστικούς υπαλλήλους. Δεν συντρέχει η αναγκαία προϋπόθεση για την χορήγηση της παροχής των 176 ευρώ και στους δικαστικούς υπαλλήλους εφόσον αυτοί λάμβαναν πρόσθετες μισθολογικές παροχές που υπερέβαιναν το ποσό των 176 ευρώ και από την αρχή της ισότητας δεν απέρρεε υποχρέωση της Διοίκησης να επεκτείνει την χορήγηση στους δικαστικούς υπαλλήλους της επίμαχης παροχής, η οποία σύμφωνα με την εξουσιοδοτική διάταξη παρέχεται υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις μη εξομοιούμενη με μισθό, ανεξαρτήτως εάν η παροχή αυτή χορηγείται παρανόμως σε άλλες κατηγορίες υπαλλήλων, δεδομένου ότι δεν μπορεί να θεμελιωθεί στη συνταγματική αυτή αρχή δικαίωμα διοικουμένων και αντίστοιχη υποχρέωση της διοίκησης για την επέκταση μη νόμιμης δράσης της Διοίκησης, αδιαφόρως εάν αυτή ασκείται με ατομικές ή κανονιστικές πράξεις. ΣτΕ Ολ 95/2013 (παρατ. Χ. Διβάνη),

σελ. 50.

Ιθαγένεια τέκνων αλλοδαπών. Δικαίωμα εκλέγειν και εκλέγεσθαι στις δημοτικές εκλογές. Συνταγματικότητα διατάξεων Ν 3838/2010. Οι ρυθμίσεις του Ν 3838/2010 δεν είναι σύμφωνες με το Σύνταγμα. Και τούτο, διότι σε όλες τις περιγραφόμενες εκ του νόμου περιπτώσεις απόκτησης ελληνικής ιθαγένειας, ο νομοθέτης χρησιμοποιεί τυπικό απλώς κριτήριο για την απόδοση της ελληνικής ιθαγένειας, το οποίο μάλιστα είναι και επισφαλές. Οι διατάξεις του Ν 3838/2010 καθ’ό μέτρο αναγνωρίζουν σε αλλοδαπούς υπηκόους τρίτων χωρών μη έχοντες την ιδιότητα του ομογενούς δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι κατά τις εκλογές των ΟΤΑ α΄ βαθμού, παραβιάζουν την αρχή ότι τα πολιτικά αυτά δικαιώματα ανήκουν αποκλειστικά σε Έλληνες πολίτες και ως εκ τούτου αντίκεινται στο Σύνταγμα. ΣτΕ Ολ 460/2013 (παρατ. Γ. Κατρούγκαλος),

σελ. 20.

Κρατική οικονομική ενίσχυση στα πολιτικά κόμματα. Αρχή της ίσης μεταχείρισης. Έννομο συμφέρον κόμματος για άσκηση αιτήσεως ακυρώσεως. Οικονομική ενίσχυση κομμάτων. Αρχή της ίσης μεταχείρισης κομμάτων. Συνταγματικότητα διατάξεων του Ν 3023/2002. ΣτΕ Ολ 3869/2011, (παρατ. Θ. Ξηρός),

σελ. 42.

Συνταγματικό το επιτόκιο 6% για τις οφειλές του Δημοσίου. Η κρινόμενη διάταξη του άρθρου 21 του Κώδικα των νόμων περί δικών του Δημοσίου εισάγει επιτρεπτή υπέρ του Δημοσίου προνομιακή μεταχείριση, η οποία αποβλέπει στην ορθή άσκηση της δημόσιας εξουσίας μέσω της διαφύλαξης της δημοσιονομικής ισορροπίας και της περιουσίας του Κράτους, με σκοπό την εκπλήρωση των, κατά το Σύνταγμα και τους νόμους, υποχρεώσεών του έναντι των πολιτών, και, ως εκ τούτου, δεν αντίκειται ούτε στο Σύνταγμα (άρθρα 4 παρ. 1, 25 παρ. 1, 5 παρ. 4, 17) ούτε στην ΕΣΔΑ (άρθρο 1 παρ. 1 Α΄ ΠΠ). (αντίθ. μειοψ., μειοψ.). ΑΕΔ 25/2012 (παρατ. Χ. Φατούρου), (περίλ.),

σελ. 46.

Το Σύνταγμά μας δεν τηρείται. Το Σύνταγμα και η Δημοσιονομική νομιμότητα. Ο εκσυγχρονισμός του Δικαστηρίου του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Συμφωνία των δαπανών του Κράτους προς το Σύνταγμα. Forum Κ. Τράκας,

σελ. 94.

ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ

Δημοτικός Φόρος Δωδεκανήσου (άρθρο 60 του Ν 2214/1994). Ζητήματα συμφωνίας με τη συνταγματική και ευρωπαϊκή έννομη τάξη. Ο ΔΗΦΟΔΩ δεν είναι αντίθετος προς το Σύνταγμα, διότι δεν παραβιάζει τις συνταγματικές αρχές της φορολογικής ισότητας και καθολικότητας και δικαιολογείται η επιβολή του, αφού εξυπηρετεί το γενικό-δημόσιο συμφέρον και τις ιδιαίτερες ανάγκες της νησιωτικής παραμεθορίου περιοχής, ιδίως με τις αναθεωρημένες διατάξεις του Συντάγματος (του 2001). Ο ΔΗΦΟΔΩ είναι άμεσος φόρος, διακρίνεται σαφώς από τον αντικοινοτικό προϊσχύσαντα δημοτικό φόρο και δεν παραβιάζει το Ενωσιακό Δίκαιο, ούτε και εάν -ως μη έδει- εκρίνετο ως έμμεσος φόρος. Νομ. Συμβολές Ε. Θεοχαροπούλου,

σελ. 1.