ΕΥΡΕΤΗΡΙΑ (Ευρετήρια Αυγούστου - Σεπτεμβρίου 2014)

ΘΕΩΡΙΑ & ΠΡΑΞΗ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ

Τεύχος 8-9/2014, Αύγουστος-Σεπτέμβριος

Συνταγματικό - Διοικητικό και Ευρωπαϊκό Δίκαιο

Περιοδική έκδοση νομολογίας, νομοθεσίας, αρθρογραφίας & πρακτικής

Εκδίδεται από το 2008 - Μηνιαία έκδοση

Αγόρασέ το στο nb.org

ΦΠ €110.00
ΝΠ €160.00 *

* Οι τιμές περιλαμβάνουν ΦΠΑ.

Θεματολογία νέων άρθρων;

Αν έχετε κάποια ιδέα πατήστε εδώ

Αν έχετε κάποια ερώτηση ή ένα άρθρο για δημοσίευση

πατήστε εδώ

ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΗ ΑΠΑΛΛΟΤΡΙΩΣΗ

Ανάκληση μη συντελεσμένων απαλλοτριώσεων. Έννοια «νομικού ζητήματος». Ανάκληση μη συντελεσμένων ρυμοτομικών απαλλοτριώσεων και άρση διατηρούμενων για μεγάλο διάστημα ρυμοτομικών βαρών. Αρμόδιο δικαστήριο το Τριμελές Διοικητικό Πρωτοδικείο. Δεν προβλέπεται αυτοδίκαιη ανάκληση ρυμοτομικών απαλλοτριώσεων μετά την άπρακτη πάροδο ορισμένου χρονικού διαστήματος κήρυξής τους. Διατήρηση αναγκαστικών απαλλοτριώσεων για μακρό χρονικό διάστημα. Υπέρβαση εύλογων ορίων κατά την κρίση του δικαστηρίου. Η διατήρηση αυτή αποτελεί νομικό και οικονομικό βάρος της ιδιοκτησίας, το οποίο είναι αντίθετο στη συνταγματική προστασία. Εν προκειμένω δεν συντρέχει υποχρέωση της διοίκησης για τροποποίηση ή άρση της αναγκαστικής απαλλοτρίωσης ή του ρυμοτομικού βάρους. Έννοια νομικού ζητήματος και υφιστάμενης νομολογίας κατά την παρ. 3 του άρθρου 53 του ΠΔ 18/1989. ΣτΕ 266/2014 Τμ. Ε΄ (παρατ. Β. Τσιγαρίδας),

σελ. 763.

ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ

Η διάλυση σύμβασης εκτέλεσης δημοσίου έργου (άρθρα 62-64 Ν 3669/2008) κατά την ισχύουσα νομολογία. Στο δίκαιο των δημόσιων έργων, ο θεσμός της διάλυσης της εργολαβικής σύμβασης ρυθμίζεται από τον ΚΔΕ με μία αυστηρή και τυπική διοικητική διαδικασία, η οποία επιβεβαιώνει τον εξαιρετικό της χαρακτήρα. Στις περιπτώσεις λοιπόν που οι στόχοι της σύμβασης εκτέλεσης δημοσίου έργου δεν εκπληρώνονται όπως προβλέφθηκαν αρχικά, η προσφυγή στον θεσμό αυτόν, τόσο από τον φορέα κατασκευής του έργου όσο και από την κατασκευάστρια εταιρία, μπορεί πράγματι να αποτελέσει καταληκτική διέξοδο σε ένα ζημιογόνο κατασκευαστικό εγχείρημα. Στην πράξη όμως, ως ειδικότερος τρόπος λύσης της ανωτέρω σύμβασης, η διάλυση αποδεικνύεται ότι οδηγεί σε σφοδρές αντιπαραθέσεις τους δημόσιους φορείς με τους ιδιώτες αναδόχους, διαφωνίες οι οποίες μετά βεβαιότητας θα αχθούν προς επίλυση ενώπιον των δικαστηρίων. Στη μελέτη αυτή παρουσιάζεται, με κριτικές επισημάνσεις, η αντιμετώπιση του θεσμού από τη νομολογία, η οποία έχει υποδείξει διεξόδους και έχει παράσχει λύσεις στο δυσκολότερο, μαζί με την αναθεώρηση τιμών, μέρος του ΚΔΕ. Νομ. Συμβολές Ι. Κίτσος,

σελ. 710.

ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ

Φόρος ηλεκτροδοτούμενων χώρων. Με τις διατάξεις του άρθρου 10 του Ν 1080/1980 επετράπη στους δήμους και στις κοινότητες να επιβάλλουν υπέρ αυτών, με κανονιστική απόφαση του δημοτικού ή κοινοτικού συμβουλίου, οικονομικό βάρος, το οποίο δεν συνάπτεται προς ειδική αντιπαροχή των οργανισμών αυτών και, συνεπώς, αποτελεί φόρο, ο οποίος βαρύνει τον χρησιμοποιούντα ηλεκτροδοτούμενο χώρο, εστεγασμένο ή μη, σε περίπτωση δε μη χρησιμοποιήσεως τούτου, τον κύριο ή νομέα. Η διάταξη του τρίτου εδαφίου της παρ. 1 του άρθρου 10 του Ν 1080/1980 αλλά και οι διατάξεις των άρθρων 25 παρ. 13 του Ν 1828/1989 και 113 παρ. 6 του Ν 1892/1990, με τις οποίες παρέχεται εξουσιοδότηση για τον καθορισμό, με την έκδοση κανονιστικών αποφάσεων των δημοτικών ή κοινοτικών συμβουλίων, του ύψους του συντελεστή του υπέρ των ΟΤΑ επιβαλλόμενου φόρου ηλεκτροδοτούμενων επιφανειών, εντός των καθοριζόμενων από την εξουσιοδοτική διάταξη ορίων, είναι ανίσχυρες, ως αντικείμενες στο άρθρο 78 παρ. 4 Συντ. ΔΠρΑθ 16341/2013 Τμ. 16ο Τριμ.,

σελ. 791.

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΔΙΚΟΝΟΜΙΑ

Δίκη ουσίας. Ρυθμίσεις Ν 4274/2014. Ο νέος N 4274/2014 προβαίνει σε βελτιώσεις, απλουστεύσεις και αποσαφηνίσεις υφιστάμενων ρυθμίσεων, όσον αφορά τη διοικητική δίκη ουσίας, χωρίς να επιφέρει δομικές αλλαγές, όπως αυτές που φαίνεται να εισάγει στην ακυρωτική δίκη. Η παρούσα μελέτη επιχειρεί μια σύντομη παρουσίαση και μια πρώτη εκτίμηση των πλέον πρόσφατων από τις μεταβολές του ΚΔΔ, πριν αυτές δοκιμαστούν στη δικαστηριακή πράξη. Αφιέρωμα: Οι νέες διατάξεις του Ν 4274/2014 για την Διοικητική Δίκη, Ν. Ζιώμας,

σελ. 733.

Εκτελεστότητα πράξης. Άρθρο 29 Συντ. Χρηματοδότηση πολιτικών κομμάτων από το κράτος. Η κοινή υπουργική απόφαση της παρ. 3 του άρθρου 23 του Ν 4203/2013 είναι απλώς πράξη εκτέλεσης της απόφασης της Βουλής περί αναστολής χρηματοδότησης. Πρόκειται για πράξη μη εκτελεστή και η ασκηθείσα αίτηση ακυρώσεως στρεφόμενη κατά πράξης μη εκτελεστής είναι προδήλως απαράδεκτη. ΣτΕ ΕΑ 83/2014 (παρατ. Θ. Ξηρός),

σελ. 748.

Ν 4274/2014. Οι νέες διατάξεις για την ακυρωτική δίκη: Η θετικοποίηση σε δικονομικό επίπεδο της αρχής της ασφάλειας δικαίου. Με το άρθρο 22 του Ν 4274/2014 συντελείται στην εγχώρια ακυρωτική δικονομία, η ριζοσπαστικότερη ενδεχομένως μεταβολή από καταβολών της, με σκοπό τον συγκερασμό της αρχής της νομιμότητας με την επίσης συνταγματικής τάξης αρχή της ασφάλειας δικαίου. Η σχετικοποίηση των εξουσιών του ακυρωτικού δικαστή δεν συνιστά έκπτωση από αυτές, αλλά χειραφέτηση από το απλουστευτικό δίπολο απόρριψη-ακύρωση ανοίγοντας ένα ευρύ πεδίο σταθμίσεων για την απονομή ουσιαστικής δικαιοσύνης. Αφιέρωμα: Οι νέες διατάξεις του Ν 4274/2014 για την Διοικητική Δίκη, Η. Κουβαράς,

σελ. 718.

Πράξεις δικαστικών Αρχών. Αίτηση ακυρώσεως. Θρησκευτικά σύμβολα στις δικαστικές αίθουσες. Δεν υπόκεινται σε αίτηση ακυρώσεως οι πράξεις των δικαστικών αρχών, ακόμη και αν αναφέρονται σε διοικητικά θέματα. Απαράδεκτη η αίτηση ακυρώσεως απόφασης της Επιτροπής Διοίκησης και Διαχείρισης των Καταστημάτων των Διοικητικών Δικαστηρίων Θεσσαλονίκης που αποτελεί δικαστική αρχή. Έλλειψη εννόμου συμφέροντος των προσφευγόντων. Απορρίπτεται η αίτηση ακυρώσεως. ΣτΕ 2980/2013, Τμ. Δ΄ (παρατ. Κ. Παπαγεωργίου),

σελ. 788.

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΠΡΑΞΗ

Έλλειψη ημερομηνίας έκδοσης διοικητικής πράξης. Κατά την έννοια του άρθρου 16 παρ. 1 του ΚΔΔιαδ, ναι μεν η διοικητική πράξη πρέπει να αναφέρει την ημερομηνία έκδοσής της, διότι με βάση την χρονολογία αυτή κρίνεται το νομικό και πραγματικό καθεστώς που είναι ληπτέο υπόψη για την εγκυρότητά της, αλλά η έλλειψη του ως άνω στοιχείου, δεν επάγεται ακυρότητα αυτής σε περίπτωση, κατά την οποία από το όλο περιεχόμενο της πράξης ή/και τα στοιχεία του φακέλου της υπόθεσης συνάγεται ότι αυτή εκδόθηκε μεταξύ δύο συγκεκριμένων ημερομηνιών, ο δε καθορισμός της ακριβούς χρονολογίας έκδοσής της δεν ασκεί επιρροή στην ανεύρεση του κρίσιμου για την επίλυση της διαφοράς νομικού και πραγματικού καθεστώτος, το οποίο δεν μεταβλήθηκε ανάμεσα στις δύο αυτές ημερομηνίες. ΣτΕ 2282/2014 Τμ. Β΄ επταμ. (παρατ. Σ. Κυβέλος),

σελ. 773.

ΕΚΚΛΗΣΙΑ - ΘΡΗΣΚΕΙΑ

Διατήρηση θρησκευτικών συμβόλων σε αίθουσες δικαστηρίων. Θρησκευτικά σύμβολα στις δικαστικές αίθουσες. Δεν υπόκεινται σε αίτηση ακυρώσεως οι πράξεις των δικαστικών αρχών, ακόμη και αν αναφέρονται σε διοικητικά θέματα. Απαράδεκτη η αίτηση ακυρώσεως απόφασης της Επιτροπής Διοίκησης και Διαχείρισης των Καταστημάτων των Διοικητικών Δικαστηρίων Θεσσαλονίκης που αποτελεί δικαστική αρχή. Έλλειψη εννόμου συμφέροντος των προσφευγόντων. Απορρίπτεται η αίτηση ακυρώσεως. ΣτΕ 2980/2013, Τμ. Δ΄ (παρατ. Κ. Παπαγεωργίου),

σελ. 788.

ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

Αυτοδίκαιη αργία εκπαιδευτικού. Αίτηση ακυρώσεως πράξης αυτοδίκαιης αργίας. Πρόσθετη παρέμβαση υπέρ του αιτούντος εκ μέρους του οικείου Δικηγορικού Συλλόγου. Η προσβαλλόμενη πράξη είναι ακυρωτέα, διότι κατά τον χρόνο έκδοσής της (31.12.2012) είχε λήξει η ισχύς της από 9.12.2012 ΠΝΠ, δεδομένου ότι αυτή δεν είχε υποβληθεί προς κύρωση στη Βουλή εντός της προβλεπόμενης από το Σύνταγμα 40νθημέρης προθεσμίας, τυχόν δε αναδρομική πρόβλεψη του άρθρου 14 παρ. 1 του Ν 4111/2013 θα ήταν ανίσχυρη (κατά το αναδρομικό σκέλος της) ως προσκρούουσα στην αρχή του κράτους δικαίου (άρθρο 25 παρ. 1 Συντ.). ΔΕφΙωαννίνων 170/2014 (Τμ. 1ο τριμελές) (παρατ. Χ. Χρυσανθάκης),

σελ. 759.

Επίταξη εκπαιδευτικών. Διεθνείς Συμβάσεις 87 και 98 της ΔΟΕ. Κατοχύρωση του δικαιώματος της απεργίας. Ανεκτή η προσφυγή στο μέτρο της επίταξης εκπαιδευτικών εφόσον αφενός συντρέχουν ιδιαίτερα σοβαρές περιστάσεις και αφετέρου επιδιώκεται αποκλειστικά να διασφαλισθεί η παροχή ζωτικών υπηρεσιών στο κοινωνικό σύνολο. Άρθρο 22 παρ. 4 Συντ., κατοχύρωση του ατομικού δικαιώματος της ελευθερίας της εργασίας υπό την αρνητική του μορφή. Η συνδρομή της συνταγματικής προϋπόθεσης λήψης του ένδικου μέτρου της επιτάξεως αιτιολογείται επαρκώς. Νομίμως αιτιολογείται η ύπαρξη κινδύνου για τη δημόσια υγεία. ΣτΕ Ολ 1766/2014 (παρατ. Σπ. Βλαχόπουλος),

σελ. 742.

ΕΛΕΓΚΤΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ

Δικαίωμα προηγούμενης ακρόασης υπολόγου - πρώην Ελεγκτή Εσόδων - Εξόδων Δήμου. Αιτιολογία καταλογιστικής πράξης. Δεν στερήθηκε του δικαιώματος προηγούμενης ακρόασης (άρθρο 20 παρ. 2 του Συντ.) ο υπόλογος, πρώην Ελεγκτής Εσόδων-Εξόδων του Δήμου, ο οποίος καταλογίστηκε με ποσό που προέρχεται από την μη απόδοση από τον ίδιο, λόγω της ιδιότητάς του, των οφειλομένων στα ασφαλιστικά ταμεία κρατήσεων επί της μισθοδοσίας του καθώς και στη λήψη επιδομάτων και υπερωριών που δεν δικαιούτο, με βάση μισθοδοτικές καταστάσεις που ο ίδιος συνέτασσε και υπέγραφε, αφού με τη σχετική πρόσκληση προς ακρόαση πριν από την έκδοση της καταλογιστικής πράξης σε βάρος του, στην οποία οριστικοποιήθηκε το αποτέλεσμα του ελέγχου και προσδιορίστηκε ο νόμιμος λόγος ευθύνης αυτού, δόθηκε σ’ αυτόν η ουσιαστική δυνατότητα να εκθέσει λυσιτελώς τις απόψεις του. ΕλΣυν 582/2014 Τμ. VII,

σελ. 799.

Έκταση παρεμπίπτοντος ελέγχου ΕλΣυν. Νομιμότητα δαπανών των υπαγόμενων στον έλεγχο ΝΠ. Κατά τον παρεμπίπτοντα έλεγχο νομιμότητας δαπανών σε περίπτωση ελέγχου δαπάνης που αφορά μισθοδοσία προσωπικού των ΔΕΥΑ, το Ελεγκτικό Συνέδριο δικαιούται να ερευνά όλα τα παρεμπιπτόντως αναφυόμενα ζητήματα, ήτοι τη νομιμότητα των δημιουργικών της δαπάνης διοικητικών πράξεων που αφορούν στην πρόσληψη του υπαλλήλου και δεν δεσμεύεται από τις τυχόν εκδοθείσες πράξεις του ΑΣΕΠ που αφορούν στα ως άνω ζητήματα, αφού από τις πράξεις του τελευταίου, που είναι ανεξάρτητη διοικητική αρχή, δεν παράγεται δεδικασμένο. Μη νομιμότητα της πρόσληψης του φερόμενου ως δικαιούχου, λόγω συνδρομής στο πρόσωπου αυτού του θεσπισθέντος με το άρθρο 21 παρ.1 του Ν 2190/1994 κωλύματος επαναπρόσληψης. Θεώρηση του χρηματικού εντάλματος λόγω πλάνης, που κρίθηκε συγγνωστή, ήτοι καλόπιστη και μη ερχόμενη σε αντίθεση με το δημόσιο συμφέρον, λόγω της εσφαλμένης ερμηνείας και εφαρμογής των κρίσιμων διατάξεων από το όργανο εκείνο (ΑΣΕΠ), το οποίο αποφαίνεται κυριαρχικώς για τη νομιμότητα της συγκεκριμένης πρόσληψης. ΕλΣυν 193/2014 (Κλιμάκιο Προληπτικού Ελέγχου Δαπανών στο VII Tμήμα),

σελ. 796.

Iστορική και νομική αιτία πράξης καταλογισμού. Προσδιορισμός ελλείμματος και αιτιώδης σύνδεση με τις συγκεκριμένες δημοσιονομικές παραβάσεις. Έννοια ελλείμματος. Η πράξη καταλογισμού πρέπει να περιλαμβάνει την αναγκαία ιστορική και νομική αιτία που δικαιολογεί την υφιστάμενη δημοσιονομική ενοχή. Ήτοι να προσδιορίζεται σ’αυτήν μεταξύ άλλων το έλλειμμα, το οποίο πρέπει να συνδέεται αιτιωδώς με τις συγκεκριμένες δημοσιονομικές παραβάσεις. Δεν στοιχειοθετείται έλλειμμα υπό την έννοια «της έλλειψης των χρημάτων», εφόσον αυτό ερείδεται στην επιδίκαση ποσών βάσει τελεσίδικων δικαστικών αποφάσεων σε βάρος του δήμου, αφού κατά το χρόνο έκδοσης της καταλογιστικής πράξης δεν έχει λάβει χώρα εκταμίευση δημοτικού χρήματος. Ακόμα και αν λάβουν χώρα οι σχετικές εκταμιεύσεις, αυτές, ως βασιζόμενες σε εκτελεστούς τίτλους του άρθρου 904 του ΚΠολΔ., αφού υφίσταται υποχρέωση του Ελεγκτικού Συνεδρίου για την θεώρηση του χρηματικού εντάλματος που θα εκδοθεί βάσει των τίτλων αυτών, ως νομίμων διαχειριστικών στοιχείων της εκταμίευσης, δεν θα προκληθεί και για τον πρόσθετο αυτό λόγο έλλειμμα στον δήμο. Είναι ανεξάρτητο το ζήτημα του καταλογισμού των υπολόγων, λόγω της ειδικής σχέσης που τους συνδέει με την συγκεκριμένη διαχείριση του δήμου αυτού, διότι, με τις συγκεκριμένες πράξεις ή παραλείψεις τους που συνδέονται αιτιωδώς με το έλλειμμα, ενήργησαν κατ’ απόκλιση της δημοσιονομικής νομιμότητας. ΕλΣυν 2000/2014 Τμ. VII,

σελ. 804.

ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ

Μέλη ΕΕΔΙΠ και ΕΤΕΠ. Στο πλαίσιο της Γνωμοδότησης εξετάζεται η νομική φύση της σχέσης που συνδέει τα μέλη ΕΕΔΙΠ και ΕΤΕΠ προς το Πανεπιστήμιο, το περιεχόμενο, η έκταση και τα όρια των ειδικών διατάξεων που ισχύουν για το προσωπικό αυτό, καθώς και των λοιπών διατάξεων (π.χ. του Υπαλληλικού Κώδικα) που ρυθμίζουν θέματα πειθαρχικού δικαίου των μελών ΕΕΔΙΠ και ΕΤΕΠ του Πανεπιστημίου, υπό το πρίσμα της διαμορφωθείσας σχετικής «νομολογίας» και της διοικητικής πρακτικής. Νομ. Συμβολές Γ. Λαζαράκος,

σελ. 700.

ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ

Ν 4274/2014 Οι νέες διατάξεις για την ακυρωτική δίκη: Η θετικοποίηση σε δικονομικό επίπεδο της αρχής της ασφάλειας δικαίου. Με το άρθρο 22 του Ν 4274/2014 συντελείται στην εγχώρια ακυρωτική δικονομία, η ριζοσπαστικότερη ενδεχομένως μεταβολή από καταβολών της, με σκοπό τον συγκερασμό της αρχής της νομιμότητας με την επίσης συνταγματικής τάξης αρχή της ασφάλειας δικαίου. Η σχετικοποίηση των εξουσιών του ακυρωτικού δικαστή δεν συνιστά έκπτωση από αυτές, αλλά χειραφέτηση από το απλουστευτικό δίπολο απόρριψη-ακύρωση ανοίγοντας ένα ευρύ πεδίο σταθμίσεων για την απονομή ουσιαστικής δικαιοσύνης. Αφιέρωμα: Οι νέες διατάξεις του Ν 4274/2014 για την Διοικητική Δίκη, Η. Κουβαράς,

σελ. 718.

ΣΥΝΤΑΓΜΑ

Αρχή του κράτους δικαίου. Αίτηση ακυρώσεως πράξης αυτοδίκαιης αργίας. Πρόσθετη παρέμβαση υπέρ του αιτούντος εκ μέρους του οικείου Δικηγορικού Συλλόγου. Η προσβαλλόμενη πράξη είναι ακυρωτέα, διότι κατά τον χρόνο έκδοσής της (31.12.2012) είχε λήξει η ισχύς της από 9.12.2012 ΠΝΠ, δεδομένου ότι αυτή δεν είχε υποβληθεί προς κύρωση στη Βουλή εντός της προβλεπόμενης από το Σύνταγμα 40νθημέρης προθεσμίας, τυχόν δε αναδρομική πρόβλεψη του άρθρου 14 παρ. 1 του Ν 4111/2013 θα ήταν ανίσχυρη (κατά το αναδρομικό σκέλος της) ως προσκρούουσα στην αρχή του κράτους δικαίου (άρθρο 25 παρ. 1 Συντ.). ΔΕφΙωαννίνων 170/2014 (Τμ. 1ο τριμελές) (παρατ. Χ. Χρυσανθάκης),

σελ. 759.

Ποινική ευθύνη μελών Κυβέρνησης. Η παρούσα μελέτη πραγματεύεται το ζήτημα της ποινικής αντιμετώπισης των μελών της Κυβέρνησης και των Υφυπουργών κατά την άσκηση των καθηκόντων τους, το οποίο ρυθμίζεται από το ισχύον Σύνταγμα στο άρθρο 86 και προβάλλεται ως ένα από τα κεντρικά θέματα της συζητούμενης συνταγματικής αναθεώρησης. Οι απόψεις ως προς το περιεχόμενο της μελλοντικής ρύθμισης μπορεί να ποικίλουν, όλοι όμως συμφωνούν ότι η ισχύουσα ρύθμιση πάσχει νομικοπολιτικά και θα πρέπει να αναθεωρηθεί. Εν προκειμένω, παρουσιάζεται συγκεκριμένη πρόταση για την αναθεώρηση του άρθρου 86 Συντ. και του σχετικού με αυτό κοινού νομοθετικού πλαισίου προς την κατεύθυνση αφενός της πλήρους απεμπλοκής της Βουλής από τις αρμοδιότητες έρευνας και ποινικής δίωξης και αφετέρου της κατάργησης της οποιασδήποτε ευνοϊκής σε σχέση με τους λοιπούς ιδιώτες για μέλη Κυβέρνησης διάταξης παραγραφής ή ειδικής αποσβεστικής προθεσμίας. Νομ. Συμβολές Χ. Τσιλιώτης,

σελ. 681.

Πολιτικά κόμματα. Αναστολή χρηματοδότησης. Άρθρο 29 Συντ. Χρηματοδότηση πολιτικών κομμάτων από το κράτος. Η κοινή υπουργική απόφαση της παρ. 3 του άρθρου 23 του Ν 4203/2013 είναι απλώς πράξη εκτέλεσης της απόφασης της Βουλής περί αναστολής χρηματοδότησης. Πρόκειται για πράξη μη εκτελεστή και η ασκηθείσα αίτηση ακυρώσεως στρεφόμενη κατά πράξης μη εκτελεστής είναι προδήλως απαράδεκτη. ΣτΕ ΕΑ 83/2014 (παρατ. Θ. Ξηρός),

σελ. 748.

ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΙ

Η άρση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων. Το τελευταίο διάστημα επιχειρείται η εν τοις πράγμασι αναθεώρηση των διατάξεων του άρθρου 103 Συντ. και ιδίως η «αλλοίωση» της συνταγματικής προστασίας της μονιμότητας των δημόσιων υπαλλήλων. Προς την κατεύθυνση αυτή συνηγορούν: α) Η διαδικασία κατάργησης οργανικών θέσεων ως μεθόδου απόλυσης δημοσίων υπαλλήλων, β) Η άσκηση της πειθαρχικής λειτουργίας με σκοπό την μείωση του αριθμού των δημόσιων υπαλλήλων και γ) Η ιδιωτικοποίηση της δημοσιοϋπαλληλικής σχέσης. Εξετάζονται τα προβλήματα από την επιστροφή σε ένα νομικά απροστάτευτο υπαλληλικό προσωπικό σε σχέση με τον πραγματικό σκοπό της συνταγματικής προστασίας της μονιμότητας. Νομ. Συμβολές Α. Τσιρωνάς,

σελ. 691.

ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ

Έντοκη επιστροφή αχρεωστήτως καταβληθέντος φόρου. Ύψος επιτοκίου. Οι διατάξεις του άρθρου 38 παρ. 2 του Ν 1473/1984, όπως αντικαταστάθηκαν με το άρθρο 3 του Ν 2120/1993, κατά το μέρος που ορίζουν ότι επί επιστροφής φόρων, δασμών κ.λπ. που καταβλήθηκαν αχρεωστήτως κατά τα κριθέντα με οριστική δικαστική απόφαση, η τοκοφορία αρχίζει μετά την πάροδο εξαμήνου από την πρώτη του μήνα του επομένου της κοινοποίησης στη φορολογική αρχή της δικαστικής απόφασης αντιβαίνουν στο άρθρο 4 παρ. 5, 17 παρ. 1 Συντ. και 1 ΠΠ ΕΣΔΑ. (μειοψ.). Ο χρόνος έναρξης της τοκοφορίας ρυθμίζεται από το άρθρο 21 του ΚΔ της 26.6./10.7.1944. Οι ίδιες διατάξεις που προβλέπουν την καταβολή τόκων με το επιτόκιο που ισχύει για τα έντοκα γραμμάτια του δημοσίου τρίμηνης διάρκειας δεν αντίκεινται στα άρθρα 4 παρ. 1 και 5, 78 παρ. 1 Συντ. και 1 ΠΠ ΕΣΔΑ. (μειοψ.) ΣτΕ Ολ 2190-1/2014 (παρατ. Μ. Περάκης),

σελ. 777.