ΔιατΕισΠλημΠειρ 213/2016 [Προϋποθέσεις έκτισης ποινής για ειδική υφ’ όρον απόλυση - Αφαίρεση χρόνου προσωρινής κράτησης από συνολική ποινή]

ΠΟΙΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ

Τεύχος 8-9, Αύγουστος-Σεπτέμβριος 2017

Νομοθεσία, Νομολογία, Θεωρία & Πράξη του Ποινικού Δικαίου

Εκδίδεται από το 1998 - Μηνιαία έκδοση

Θεματολογία νέων άρθρων;

Αν έχετε κάποια ιδέα πατήστε εδώ

Αν έχετε κάποια ερώτηση ή ένα άρθρο για δημοσίευση

πατήστε εδώ

Απόσπασμα

Απαραίτητη προϋπόθεση για την εφαρμογή της ρύθμισης του άρθρου 87 παρ. 2 ΠΚ είναι η συνεκδίκαση όλων των συρρεόντων εγκλημάτων από το ίδιο δικαστήριο, το οποίο θα πρέπει να αχθεί σε καταδικαστική κρίση για ένα τουλάχιστον από τα συρρέοντα εγκλήματα και να καταγνώσει γι’ αυτό ποινή, καθόσον χωρίς την επιβολή κάποιας ποινής δεν υπάρχει έδαφος για αφαίρεση του χρόνου προσωρινής κράτησης. Περαιτέρω, η συνολική ποινή αποτελεί ενιαίο τρόπο εκτέλεσης των επί μέρους ποινών που συνεπιμετρήθησαν στη συνολική, οι οποίες δεν είναι πλέον επιδεκτικές αυτοτελούς εκτελέσεως, αλλά εκτελούνται με την εκτέλεση της συνολικής, εκτός αν αυτή διασπασθεί για κάποιο λόγο που αναγράφεται στο άρθρο 94 παρ. 3 ΠΚ, το οποίο αναφέρεται σε γεγονότα καταργητικά μίας ή περισσότερων εκ των συντρεχουσών ποινών (αμνηστία, χάρη, παραγραφή, άφεση του αξιοποίνου, αναστολή δίωξης και απόλυση με όρο) και τάσσει ως συνέπεια την αντικατάσταση της συγχωνευτικής απόφασης από νέα συγχωνευτική, μόνο προς αντικατάσταση ή αφαίρεση του προσθετέου μέρους εκείνων. Στην περίπτωση δε που τα εγκλήματα με τις αντίστοιχες ποινές που σχημάτισαν τη συνολική είναι δύο και η μία απ’ αυτές τις ποινές χαρισθεί ή παραγραφεί ή οπωσδήποτε αφεθεί, θα αναβιώσει η σε λανθάνουσα κατάσταση εκτελεστότητα της άλλης (αυτοτελούς ποινής), η οποία θα εκτιθεί κανονικά όπως είχε επιμετρηθεί αρχικά. Η μη δυνατότητα αυτοτελούς εκτίσεως των επί μέρους ποινών αλλά η ενιαία εκτέλεση αυτών αναφέρεται μόνο στην κοινή και ενιαία εκτέλεσή τους και όχι σε άλλα ζητήματα, για τα οποία διατηρούν την αυτοτέλειά τους (ένδικα μέσα, παραγραφή κ.λπ.). Εν προκειμένω, συνεπεία των ανωτέρω, απορρίπτεται η αίτηση του αιτούντος κρατουμένου για υφ’ όρον απόλυση, δεδομένου ότι δεν πληρούνται στο πρόσωπό του οι προϋποθέσεις των διατάξεων του Ν 4322/2015 και ειδικότερα αυτή που αφορά στον ελάχιστο χρόνο πραγματικής έκτισης της ποινής.

Το παρόν περιεχόμενο είναι συνδρομητικό και πλήρως προσβάσιμο μόνο στους συνδρομητές του περιοδικού.

  • Εάν είστε συνδρομητής παρακαλώ συνδεθείτε εδώ.
  • Εάν θέλετε να γίνετε συνδρομητής αγοραστε το έργο και αποκτήστε πλήρη δικαιώματα πρόσβασης
  • Εάν θέλετε να μάθετε περισσότερα για το πως μπορείτε να γίνετε συνδρομητής στην Ψηφιακή Νομική Βιβλιοθήκη nbonline.gr επικοινωνήστε μαζί μας με email ή τηλεφωνικώς.