ΣυμβΕφΠατρ 11/2017 [Διακίνηση ναρκωτικών – Ανάλυση DNA – Έννοια επαρκών ενδείξεων ενοχής – Τεκμήριο αθωότητας]

ΠΟΙΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ

Τεύχος 1, Ιανουάριος 2018

Νομοθεσία, Νομολογία, Θεωρία & Πράξη του Ποινικού Δικαίου

Εκδίδεται από το 1998 - Μηνιαία έκδοση

Θεματολογία νέων άρθρων;

Αν έχετε κάποια ιδέα πατήστε εδώ

Αν έχετε κάποια ερώτηση ή ένα άρθρο για δημοσίευση

πατήστε εδώ

Απόσπασμα

Στο πλαίσιο της ποινικής διαδικασίας, η ανάλυση γενετικού υλικού (DNA), ως είδος πραγματογνωμοσύνης, συμβάλλει τα μέγιστα στον βασικό σκοπό της ανακρίσεως, ήτοι στην ανεύρεση της ουσιαστικής αλήθειας σε σχέση με συγκεκριμένο έγκλημα και τη σχέση αυτού με τον κατηγορούμενο. Η χρήση του επίμαχου αποδεικτικού μέσου, αν και συνιστά επέμβαση σε συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα του ανθρώπου, εντούτοις δεν προσκρούει σε αυτά, έστω και αν η λήψη γενετικού υλικού διενεργείται χωρίς τη συναίνεση του κατηγορουμένου, ενόψει του υπέρτερου σκοπού που επιτελεί. Η ανάλυση DNA μπορεί να παράσχει πληροφορίες σχετικά με: α) τον αριθμό των ατόμων από τα οποία προέρχεται το γενετικό υλικό, β) το φύλο, γ) το γενετικό προφίλ/αποτύπωμα του ατόμου. Από τη σύγκριση των ευρημάτων με τα γενετικά προφίλ των υπόπτων (δείγματα αναφοράς) προκύπτει αν πρόκειται πράγματι για τα άτομα αυτά. Αντιθέτως, δεν είναι ικανή να παράσχει πληροφορίες σχετικά με τον χρόνο και τον τρόπο εναπόθεσης του γενετικού υλικού στα πειστήρια. Στην προκείμενη περίπτωση, κατά την επιτόπια διερεύνηση των αρχών στην επίδικη χασισοφυτεία, βρέθηκαν και περισυνελλέγησαν, μεταξύ άλλων, 15 γόπες από αποτσίγαρα, τα οποία εξετάστηκαν με τη μέθοδο DNA-SRT. Η διατύπωση του επίμαχου κατηγορητηρίου στηρίχθηκε αποκλειστικά στο γεγονός ότι σε γόπα ενός εκ των 15 αποτσίγαρων βρέθηκε γενετικό υλικό που ταυτίζεται με τον γενετικό τύπο αγνώστου ανδρός. Εντούτοις, η ανεύρεση γενετικού υλικού του κατηγορουμένου στο παραπάνω αντικείμενο (γόπα τσιγάρου) δεν σημαίνει απαραιτήτως ότι είχε έρθει και σε επαφή με αυτό, διότι οι έμμεσοι τρόποι μεταφοράς DNA, με τη μορφή διαφόρων βιολογικών υλικών (λ.χ. με τον αέρα) είναι πολλοί. Εν προκειμένω, ο κατηγορούμενος, αρνούμενος εμφατικά την εις βάρος του κατηγορία, αναφέρει στο απολογητικό του υπόμνημα ότι τυγχάνει αγρότης γης και, κατά το επίδικο χρονικό διάστημα, μίσθωνε καλλιεργήσιμη γη στην ευρύτερη περιοχή πλησίον της χασισοφυτείας, ώστε δεν αποκλείεται, αλλά αντίθετα πιθανολογείται η συμπτωματική τοπική του παρουσία στην περιοχή, γεγονός που, άνευ ετέρου, επ’ ουδενί συνεπάγεται και την οιασδήποτε μορφής εμπλοκή του με την επίδικη καλλιέργεια. Εξάλλου, για την κίνηση της ποινικής δίωξης, όπως και για την έκδοση παραπεμπτικού βουλεύματος, απαιτούνται «σοβαρές» (310 παρ. 1 ΚΠΔ) ή «επαρκείς» (313 ΚΠΔ) ενδείξεις περί του ουσιαστικά βασίμου της κατηγορίας. Ως τέτοιες θεωρούνται οι ενδείξεις όταν πιθανολογούν σοβαρά την ενοχή του κατηγορουμένου, όταν δηλ. από το συγκομισθέν κατά την ανάκριση αποδεικτικό υλικό, προκύπτει με βεβαιότητα ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να επιληφθεί και να υποβάλει στη δοκιμασία της επ’ ακροατηρίω διαδικασίας τα πραγματικά περιστατικά στα οποία στηρίζονται οι ενδείξεις. Ως εκ τούτου, η επίμαχη κατηγορία, εριζόμενη αποκλειστικά στο γεγονός ότι το γενετικό υλικό που βρέθηκε σε γόπα ενός εκ των αποτσίγαρων ταυτίζεται με τον γενετικό τύπο του κατηγορουμένου, σε συνάρτηση και με τις παραπάνω διαπιστώσεις, δεν παρέχει επαρκείς όρους για την περαιτέρω ενασχόληση της δικαστικής αρχής με την επίδικη υπόθεση.

Το παρόν περιεχόμενο είναι συνδρομητικό και πλήρως προσβάσιμο μόνο στους συνδρομητές του περιοδικού.

  • Εάν είστε συνδρομητής παρακαλώ συνδεθείτε εδώ.
  • Εάν θέλετε να γίνετε συνδρομητής αγοραστε το έργο και αποκτήστε πλήρη δικαιώματα πρόσβασης
  • Εάν θέλετε να μάθετε περισσότερα για το πως μπορείτε να γίνετε συνδρομητής στην Ψηφιακή Νομική Βιβλιοθήκη nbonline.gr επικοινωνήστε μαζί μας με email ή τηλεφωνικώς.