ΤρΠλημΤρικ 521/2017 [Έφεση Εισαγγελέα κατά αθωωτικής απόφασης - Αιτιολόγηση σχετικής εφέσεως - Κήρυξη έφεσης ως απαράδεκτης - Απιστία]

ΠΟΙΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ

Τεύχος 5, Μάϊος 2018

Νομοθεσία, Νομολογία, Θεωρία & Πράξη του Ποινικού Δικαίου

Εκδίδεται από το 1998 - Μηνιαία έκδοση

Θεματολογία νέων άρθρων;

Αν έχετε κάποια ιδέα πατήστε εδώ

Αν έχετε κάποια ερώτηση ή ένα άρθρο για δημοσίευση

πατήστε εδώ

Απόσπασμα

Κηρύσσεται απαράδεκτη η κρινόμενη έφεση της Εισαγγελέως κατά της αθωωτικής απόφασης για το αδίκημα της απιστίας. Συγκεκριμένα, με το εν λόγω περιεχόμενο η έκθεση εφέσεως δεν περιέχει την από τη διάταξη του άρθρου 486 παρ. 3 ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, καθόσον δεν εκτίθενται σε αυτή με σαφήνεια οι κατά την άποψη της εκκαλούσας συγκεκριμένες πραγματικές πλημμέλειες που αποδίδονται στην πρωτόδικη απόφαση, οι οποίες ανάγονται σε εσφαλμένη εκτίμηση των αναφερομένων συγκεκριμένων αποδεικτικών στοιχείων, διότι δεν εκτίθενται σε αυτή συγκεκριμένες πλημμέλειες της εκκαλούμενης απόφασης, που να αφορούν τις αιτιολογίες για τις οποίες κηρύχθηκαν αθώοι οι κατηγορούμενοι, αλλά ούτε και με ποιον τρόπο τελικώς θεμελιώνεται η αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση των εγκλημάτων για τα οποία θεωρεί ότι έπρεπε να καταδικασθούν αυτοί. Ειδικότερα, με την έφεση αυτή, που το περιεχόμενό της αποτελεί κατά λέξη επανάληψη του εις βάρος των κατηγορουμένων κατηγορητηρίου, όπως τούτο αποτυπώνεται στο διατακτικό της εκκαλούμενης απαλλακτικής αποφάσεως, δεν αιτιολογούνται ειδικά: α) τα πραγματικά εκείνα περιστατικά που κατά την άποψή της θεμελιώνουν την αντικειμενική υπόσταση των αδικημάτων της απιστίας και της ηθικής αυτουργίας από κοινού, όπως επίσης και της απλής συνέργειας στην πρώτη πράξη και από ποια συγκεκριμένα αποδεικτικά μέσα, εφόσον ουδέν διαλαμβάνεται προς αντίκρουση των σκέψεων της εκκαλούμενης αποφάσεως, κατά τις οποίες οι ενέργειες των κατηγορουμένων δεν είναι ικανές να στοιχειοθετήσουν την αντικειμενική υπόσταση τούτων και β) ο άμεσος δόλος των κατηγορουμένων, όσον αφορά τα προαναφερόμενα εγκλήματα, με την παράθεση περιστατικών, τα οποία δικαιολογούσαν τον σκοπό των πέντε πρώτων κατηγορουμένων και τη γνώση αμφοτέρων των κατηγορουμένων ότι έκαστος εξ αυτών ενεργούσε με τη θέληση επαγωγής ζημίας σε βάρος των αναφερομένων στο κατηγορητήριο φιλανθρωπικών ιδρυμάτων προκειμένου να ωφεληθεί μόνον ο έκτος κατηγορούμενος κατά το εν λόγω ποσό της αμοιβής, αφού η ανάγκη αιτιολογήσεως του δόλου, στην προκειμένη περίπτωση, αποτελούσε προϋπόθεση για να θεωρηθεί η έφεση της Εισαγγελέως ειδικά και εμπεριστατωμένα αιτιολογημένη, ενόψει του ότι οι κατηγορούμενοι είχαν απαλλαγεί από το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο λόγω μη θεμελίωσης της αντικειμενικής υπόστασης του αδικήματος της απιστίας και περαιτέρω λόγω ελλείψεως του υποκειμενικού αυτού στοιχείου.

Το παρόν περιεχόμενο είναι συνδρομητικό και πλήρως προσβάσιμο μόνο στους συνδρομητές του περιοδικού.

  • Εάν είστε συνδρομητής παρακαλώ συνδεθείτε εδώ.
  • Εάν θέλετε να γίνετε συνδρομητής αγοραστε το έργο και αποκτήστε πλήρη δικαιώματα πρόσβασης
  • Εάν θέλετε να μάθετε περισσότερα για το πως μπορείτε να γίνετε συνδρομητής στην Ψηφιακή Νομική Βιβλιοθήκη nbonline.gr επικοινωνήστε μαζί μας με email ή τηλεφωνικώς.